Հա
08/02/2017 - 14:30

Ինչպէս պէտք է վարւեի Հայաստանը ՀԱՊԿ-ում եւ ԵԱՏՄ-ում

Արցախ այցելելու համար, բլոգեր Ալեքսանդ Լապշինի արտայանձնումն Ադրբեջանին, Հայաստանին եւ Արցախին միանշանակօրէն կանգնեցնում է անվտանգութեան հետ կապւած նոր հարցականների առջեւ:

ԱՐԱՄ ՇԱՀՆԱԶԱՐԵԱՆ

 

Արցախ այցելելու համար, բլոգեր Ալեքսանդ Լապշինի արտայանձնումն Ադրբեջանին, Հայաստանին եւ Արցախին միանշանակօրէն կանգնեցնում է անվտանգութեան հետ կապւած նոր հարցականների առջեւ:

Այն, որ «սեւ ցուցակ» կազմելով, հետապնդելով, ահաբեկելով բոլոր նրանց, ովքեր մտադիր են այցելել Արցախ, Ադրբեջանը փորձում է վարել Արցախի միջազգային մեկուսացման որոշակի քաղաքականութիւն պարզ է բոլորին:

Պարզ է նաեւ այն փաստը, թէ հնարաւոր ինչ արդիւնքներ կարող է ունենալ այդ քաղաքականութիւնը, հաշւի առնելով մանաւանդ այն իրողութիւնը, թէ քաղաքակիրթ աշխարհում Բելառուսիայից բացի, դժւար թէ գտնւի որեւէ այլ պետութիւն, որը կը համաձայնւի այդ գործում աջակցել ապշերոնեան բռնապետութեանը՝ ոտնահարելով մարդու ազատ տեղաշարժի, մտքի եւ խօսք ազատութիւնը:

Այս առումով մտահոգւելու այնքան էլ պատճառ չկայ: Մինսկի կողմից Լապշինի՝ Բաքու արտայանձնման շոկին հետեւած ժամանակաւոր տեղատւութեանը հետեւելու է մագընթացութիւն:

Այս համատեքստում մտահոգիչը, սակայն, այն է, որ Բելառուսիան համարւում է Հայաստանի «դաշնակից»-ը վերպետական երկու միաւորման շրջանակում՝ ՀԱՊԿ եւ ԵԱՏՄ:

Այն, որ այս երկու միաւորումներում Հայաստանի ներկայութիւնը մեղմ ասաց այնքան էլ ոգեւորութեամբ չի ընդունւել միւս անդամների կողմից գիտեն բոլորը. դա անհերքելի փաստ է: Աննախադէպ է, սակայն, այն հանգամանքը, որ ո՛չ ՀԱՊԿ-ում ո՛չ էլ ԵԱՏՄ-ում երբեւէ «դաշնակից» որեւէ պետութիւն նման բացայայտ թշնամական վերաբերմունք չի դրսեւորել Հայաստանի՝ նոյն ինքն Արցախի նկատմամբ:

Միանալով Բաքւի՝ Արցախի մեկուսացման քաղաքականութեանը, պաշտօնական Մինսկն անմիջականօրէն թիրախաւորում է Հայաստանի եւ Արցախի անվտանգութիւնը, որը բացարձակապէս չի տեղաւորում ցանկացած ձեւաչափի եւ մակարդակի այսպէս կոչւած «դաշնակցային» գործընկերութեան տրամաբանութեան սահմաններում:

Նման հանգամանքներում տրամաբանական հարց է ծագում, թէ ինչպէս պէտք է վարւել վերպետական այնպիսի միաւորումներում, որտեղ անդամ պետութիւններից մէկի փոքրիկ բռանպետը (խօսքը Բելառուսիայի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի մասին է) բազմիցս ապացուցել է, թէ բացարձակապէս թքած ունի ցանկացած տիպի «դաշնակցային» գործընկերութեան վրայ, երբ հարցը վերաբերւում է սեփական շահերին:

Գաղտնիք չէ, որ նման վերաբերմունք կարող է կազմաքանդել ցանկացած միաւորում, այդ թւում՝ նաեւ ՀԱՊԿ-ն ու ԵԱՏՄ-ն: Իսկ նման իրավիճակն անհրաժեշտ է դարձնում այդ միաւորումների վերաձեւումը, վերակազմակերպումը եւ ամենակարեւորը՝ վերաիմաստաւորումը:

Դաշնակցային միաւորումը դա որոշակի փոխադարձ պարտաւորութիւնների կենսագործունէութեան ամբողջական մի համալիր է, որի բցակայութիւնն իմաստազրկում է միաւորումը: Հէնց սա է պակասում այսօր ե՛ւ ՀԱՊԿ-ին  ե՛ւ ԵԱՏՄ-ին:

Հայաստանի քայլերը պէտք է առաջին հերթին միտւած լինել համոզելու «դաշնակցներ»-ին՝ օր առաջ շտկելու այս մեծ բացթողումը: Հակառակ դէպքում, վերջնականապէս կիմաստազրկւի առանց այն էլ մինչ օրս բազմաթիւ հարցականներով ու կասկածներով ուղեկցւող Հայաստանի անդամակցութիւնն այդ երկու միաւորումներին:

Յարակից լուրեր

  • Ժողովրդավարութեան գերեզմանափորները. դեռ ուշ չի դէմքը փրկելու համար
    Ժողովրդավարութեան գերեզմանափորները. դեռ ուշ չի դէմքը փրկելու համար

    Հրապարակախօս, լրագրող Վահան Իշխանեանն իր ֆէյսբուքեան էջում գրում է.

    «Այն քաղաքական ու հասարակական գործիչները, ովքեր վարչապետ Նիկոլ Փաշինեանի կոչով դատարանների մուտքերը փակեցին կամ ողջունեցին այն, չդիմացան այն փորձութեանը, որով պարզւեց, որ նրանք կայուն համոզմունքներ չունեն ժողովրդավարութեան եւ մարդու իրաւունքների վերաբերեալ, եւ իրենց առաջնորդի մատի շարժումով կարող են վերածւել ժողովրդավարութեան գերեզմանափորների։

  • Ժողովրդավարութեան տապալում
    Ժողովրդավարութեան տապալում

    Ժողովրդավարութիւնը մի համակարգ է որում իշխանութիւնը պատկանում է ժողովրդին, որի կառավարումը իրականացւում է ժողովրդի հանրաքւէով հաստատւած սահմանադրութեան սկզբունքների հիման վրայ, կառավարող մարմինների համար պարբերաբար անցկացւող ազատ ու արդար ընտրութիւններով ժողովրդի ընտրեալների միջոցով, ոչ թէ փողոցում մութ նպատակների համար հաւաքւած մի խումբ՝ խուլիգանների:

  • «Հնարաւոր է` Փաշինեանը նախապէս մեղքը գցում է ղարաբաղցիների վրայ». «Minval.az»-ի յօդւածը
    «Հնարաւոր է` Փաշինեանը նախապէս մեղքը գցում է ղարաբաղցիների վրայ». «Minval.az»-ի յօդւածը

    Ադրբեջանական «Minval.az» պարբերականը յօդւած է հրապարակել` անդրադառնալով երէկ Հայաստանում տեղի ունեցած իրադարձութիւններին եւ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինեանի` դատական համակարգի փոփոխութեան մասին ելոյթին:

  • «Իրատես». «Ո՞ւմ մտքով կանցներ, որ յանուն հայրենիքի ռազմաճակատ մեկնած մարդու հետեւից 2.5 տասնամեակ անց «թուրք» կարող են վանկարկել ու թքել նրա վրայ»
    «Իրատես». «Ո՞ւմ մտքով կանցներ, որ յանուն հայրենիքի ռազմաճակատ մեկնած մարդու հետեւից 2.5 տասնամեակ անց «թուրք» կարող են վանկարկել ու թքել նրա վրայ»

    «Իրատես» թերթը գրում է. ««Ո՞ւմ մտքով կանցներ, որ յանուն հայրենիքի ռազմաճակատ մեկնած մարդու ետեւից երկուսուկէս տասնամեակ անց «թուրք» կարող են վանկարկել ու թքել նրա վրայ: Ո՞վ կարող էր պատկերացնել, որ մի բուռ ժողովրդին կարող են սեւերի ու սպիտակների, յեղափոխականների ու հակայեղափոխականների բաժանել ու թոռների հետ զբօսանքի դուրս եկած ազատամարտիկին` ՀՅԴ-ական Հրանտ Մարգարեանին, յարձակման թիրախ դարձնել օրը ցերեկով՝ երեխաների աչքի առջեւ:

  • «Ղարաբաղը զգում է՝ իր մէջքի հետեւում ինչ-որ բան է կատարւում»․ «168 Ժամ»
    «Ղարաբաղը զգում է՝ իր մէջքի հետեւում ինչ-որ բան է կատարւում»․ «168 Ժամ»

    «168 ժամ»-ը գրում է․ «Ցանկացած յեղափոխութիւն ունի իր ժանրը, իր էպիզոդները՝ արտաքին թշնամի, դաւադրութիւններ, եւ այլն։ Այսինքն՝ այս կերպ գործում է այն իշխանութիւնը, որը նպատակ ունի ոչ թէ լուծել համահասարակական խնդիրները, այլ պահել իր ազդեցութիւնը։ Նիկոլ Փաշինեանը, մէկ տարի է՝ իշխանութիւն է, դատական համակարգն իշխանութեան ամենակարեւոր ճիւղերից մէկն է, եւ այդ ոլորտում բարեփոխումները պէտք է նախաձեռնւէին ամենաառաջին հերթին։

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։