Հա

Օրակարգ

02/08/2016 - 14:30

Վաղւայ օրւայ մասին մտածել է պէտք

Միայն այն փաստը, որ անցեալ երկու շաբաթների ընթացքում Երեւանը փաստացի վերածւեց ռազմի դաշտի, բանականութեան սահմաններում չտեղաւորւող, անհասկանալի ու անբացատրելի ատելութեան եւ անհանդուրժողականութեան թատերաբեմի, որտեղ դերաբաշխումը կատարւած էր ՄԵՆՔ ու ՆՐԱՆՔ թշնամական բանակների տրամաբանութեամբ վկայում է այն մասին, որ ՄԵՆՔ՝ ԱԶԳՈՎԻ պարտւել ենք:

ԱՐԱՄ ՇԱՀՆԱԶԱՐԵԱՆ


Միայն այն փաստը, որ անցեալ երկու շաբաթների ընթացքում Երեւանը փաստացի վերածւեց ռազմի դաշտի, բանականութեան սահմաններում չտեղաւորւող, անհասկանալի ու անբացատրելի ատելութեան եւ անհանդուրժողականութեան թատերաբեմի, որտեղ դերաբաշխումը կատարւած էր ՄԵՆՔ ու ՆՐԱՆՔ թշնամական բանակների տրամաբանութեամբ վկայում է այն մասին, որ ՄԵՆՔ՝ ԱԶԳՈՎԻ պարտւել ենք:
Սա միանշանակ է, եւ դժբախտաբար ոչ ոք չի կարող ինձ հակառակը համոզել: Հասարակական նման խզումը կատարեալ պարտութիւն է, աններելի բացթողում, որի աւերիչ հետեւանքները ՄԵՆՔ՝ ԱԶԳՈՎԻ դեռ պիտի կրենք երկար ժամանակ:
Համատարած այս գորշութեան ֆոնին, թերեւս լոյսի յուսադրող միակ նշոյլն այն էր, որ ամենաօրհասական պահին ինչ-որ հրաշքով աշխատեց գենետիկ մեր կոդում կուտակւած պատմական իմաստութիւնը: Անդունդի եզրին մեզ յաջողւեց արգելակել՝ խոյս տալով անխուսափելի թւացող գահավիժումից, եւ սա, երեւի, թէ հէնց այն փրկօղակն է, որն անհրաժեշտ է մեզ ոչ մի տեղ չտանող խարխափումներից խուսափելու համար:
Կարծում եմ, կը համաձայնէք ինձ հետ, որ անցեալ երկու շաբաթների իրադարձութիւնները բացայայտեցին այն ինչը, որի մասին բոլորը գիտէին վաղուց, շատ վաղուց, բայց չգիտես ինչո՞ւ, ո՞ր տրամաբանութեամբ խուսափում էին բարձրաձայնել այդ մասին, եւ առաջարկել համաչափ-համարժէք լուծումներ: Կարծես, թէ մեզ մօտ չկար հեքիաթի այն տղան, ով մի կողմ հրմշտելով բոլորին, համարձակօրէն կը կանգնէր հրապարակի կենտրոնում ու կը բղաւէր ՀԷ՜ՅՅՅՅՅՅՅՅ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴ, ՆԱՅԷ՛Ք, ՏԵՍԷ՛Ք, ԲՈԼՈՐՍ ՄԵՐԿ ԵՆՔ, ԲՈԼՈՐՍ, ԱՌԱՆՑ ԲԱՑԱՌՈՒԹԵԱՆ…
Արդիւնքում, հիմա կանգնած ենք այնտեղ, որտեղ կանգնած ենք այսօր: Չկայ որեւէ թիւրիմացութիւն կամ սխալ, ճիշտ հասցէն հէնց այստեղ է ԿԱԶՄԱՔԱՆԴՒԱԾ ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹԵԱՆ հրապարակ:
Իսկ ո՞րն է փակուղային թւացող այս հրապարակից դուրս գալու ելքը:
Նախ պէտք է նշեմ, որ անցեալ երկու շաբաթները բաւարար ժամանակ էր, որպէսզի մենք կատարէինք իրավիճակի համապատասխան ախտորոշում: Ասեմ աւելին, իրավիճակը ծնող պատճառների, եւ դրա անխուսափելի հետեւանքների մասին գիտէինք ու լռում էինք բոլորս, կամ էլ դրանք ներկայացնում էինք այնպէս՝ ինչպէս հաճոյ էր մեզ: Նոյն տրամաբանութեան սահմաններում էր նաեւ մեր առաջարկած հնարաւոր լուծումները, եթէ, իհարկէ, կային այդպիսիները:
Հիմա կայ նոր իրողութիւն, որից խուսափելն անհնար է: Յուլիսի 31-ից սկսեալ Հայաստանը թեւակոխեց քաղաքական գործընթացների ամբողջովին նոր փուլ, որի հիմքում անխուսափելիօրէն ընկած են թարախակալած վէրքի պէս պայթած խորքային այն խնդիրները, որոնք պահանջում են նոյնքան խորքային ու կարդինալ լուծումներ: Քաղաքական փակուղի, սոցիալ-իրաւական կուտակւած խնդիրներ ու դժգոհութիւններ, հասարակական կատարեալ յուսալքութիւն ու հիասթափութիւն…
Համաչափ ու համարժէք լուծումների հասնելու դժւարին ճանապարհում մեզ, առաջին հերթին, անհրաժեշտ է ճանապարհային համապատասխան քարտէզ, որը, որպէս ելակէտ հիմք կընդունի հասարակական երկխօսութեան ու փոխզիջումների անբեկանելի սկզբունքը:
Մենք, վերջապէս, պէտք է հասկանանք, որ մեզ մօտ չկան իւրայիններ եւ ոչ-իւրայիններ, իսկ ամենակարեւորը՝ թշնամիներ: Մենք պէտք է հասկանանք, որ նման ճգնաժամային իրավիճակներում զիջումների գնալը բացարձակապէս պարտութիւն չէ, այլ, ընդհակառակը, պետական մտածողութեան բարձրագոյն դրսեւորում:
Մենք պէտք է հասկանանք, որ քաղաքացիական լիարժէք հասարակարգի ձեւաւորումն անհնար, եթէ, ամենուրեք սերմանում ենք ատելութիւն եւ անհանդուրժողականութիւն՝ մեր տեսակէտները չկիսողներին անւանարկելով որպէս ծախու դաւաճաններ ու հասարակութեան թշնամիներ:
Մենք պէտք է հասկանանք, որ չի կարելի ոտնատակ տալ Սահմանադրութիւնը, չտեսնել տալ քայլափոխին իր այլանդակ ներկայութեան մասին յիշեցնող սոցիալ-իրաւական ճչացող անարդարութիւնը, տրորել քաղաքացու իրաւունքն ու արժանապատւութիւնը, եւ խօսել նախկինից կտրուկ տարբերւող, որակական ամբողջովին նոր յատկանիշերով օժտւած քաղաքական համակարգի ու իշխանութեան ձեւաւորման մասին:
Եւ վերջապէս պէտք է գիտակցենք, որ մեզ օդի ու ջրի պէս անհրաժեշտ է հրաժարւել իշխանութիւնը ցանկացած գնով պահելու, կամ այն վերցնելու հիւանդագին մօտեցումից:
Իսկ ամենակարեւորը՝ անհրաժեշտ է հասկանալ վերջապէս, որ այս պահի դրութեամբ, մեր ազգային օրակարգում կայ բացառապէս ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՎԱՂՒԱՅ ՕՐՒԱՅ հարցը:

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։