Հա

Համայնք

15/04/2017

Յարութեան յաղթանակ հնազանդւելով Աստւածային պատւիրաններին

Գոհութիւն եւ փառք եմ յայտնում մեր Արարչին, որ այս տարի եւս մեզ շունչ, առողջութիւն եւ կեանք պարգեւեց, որպէսզի կարողանանք բարով դիմաւորել 2017 թւականի մեր մեծագոյն տօնն ու Քրիստոնէութեան փառապանծ յաղթանակը համարւող Աստւածորդու Հրաշափառ Յարութիւնը:

Տ. ՍԻՓԱՆ Ծ. ՎՐԴ. ՔԷՉԷՃԵԱՆ
կաթողիկոսական փոխանորդ
Սպահանի հայոց թեմի

 

«Շաբաթ օրը, երեկոյից յետոյ, երբ կիրակին էր սկսւում, Մարիամ Մագդաղենացին եւ միւս Մարիամը եկան գերեզմանը տեսնելու» (Մթ. 28:1):

Գոհութիւն եւ փառք եմ յայտնում մեր Արարչին, որ այս տարի եւս մեզ շունչ, առողջութիւն եւ կեանք պարգեւեց, որպէսզի կարողանանք բարով դիմաւորել 2017 թւականի մեր մեծագոյն տօնն ու Քրիստոնէութեան փառապանծ յաղթանակը համարւող Աստւածորդու Հրաշափառ Յարութիւնը:

Երկու հազարամեակներ առաջ, երբ այս խաւար աշխարհը չկարողացաւ հանդուրժել Աստծու լոյսը, չար ու նենգամիտ ղեկավարներ ձերբակալեցին, չարչարեցին եւ ի վերջոյ խաչափայտին գամեցին Յիսուսին, եւ մահանալուց յետոյ, Նրա դիակը ժայռափոր գերեզմանի մէջ ամփոփելով՝ կարծեցին թէ կարողացան վերջ դնել իրենց «մղձաւանջ»-ին։ Սակայն, ինչպէս Աւետարաններն են վկայում, նրանք սխալւեցին իրենց ռազմավարութեան մէջ եւ պարտւած դուրս եկան իրենց մղած   չար պատերազմից, երբ մեր Տէրն ու Փրկիչը՝ Յիսուս Քրիստոսը, երրորդ օրը, երկնաւոր Հօր օրհնութեամբ եւ Սուրբ Հոգու զօրութեամբ, վերակենդանացաւ ու յաղթական դուրս եկաւ կնքւած գերեզմանից՝ որպէս յարուցեալ Աստւածորդի, պարտութեան ու խայտառակութեան մատնելով ոչ միայն հրեայ ղեկավարներին, այլ մանաւանդ ոգեղէն աշխարհի բոլոր իշխանութիւններին, տէրութիւններն ու  զօրութիւններին, չարի գլխաւորութեամբ, ցոյց տալով ու ապացուցելով թէ՝ ճշմարտութիւնը, լոյսը, արդարութիւնն ու սրբութիւնը հնարաւոր չէ ո՛չ թաղել  եւ ո՛չ էլ վերջնականօրէն նրանց պարտութեան մատնել:

Մեր ընտրած բնաբանը, Մատթէոսի Աւետարանի վերջին գլխի առաջին համարն է, որտեղ Աւետարանիչը ճշտում է թէ ե՛րբ Մարիամներն եկան նոյն վայրը՝ գերեզմանը տեսնելու: Հետաքրքրական կէտը, որ ուզում եմ վեր բերել եւ մեր խորհրդածութեան նիւթը դարձնել, ընտրեալ բնաբանի մէջ յիշատակւած ժամկէտն է, որին թերեւս չենք անդրադառնում մեր Աստւածաշնչի առօրեայ ընթերցման ժամանակ: Մատթէոս Աւետարանիչն իր այս համարի մէջ նպատակաւոր կերպով շեշտում է օրն ու ժամը, ասելով. «Շաբաթ օրը, երեկոյից յետոյ, երբ Կիրակին էր սկսւում»։ Իր այս խօսքով նա ուզում է մեր ուշադրութեանը յանձնել աստւածային փոխանցւած պատւիրանը (Ելք. 20:10), որի դրած արգելքը երկկողմանի յարգանքի ու հնազանդութեան արժանացաւ, թէ՛ առաքեալների ու կանանց կողմից, եւ թէ՛ նոյն ինքն յարուցեալ Աստւածորդու կողմից:

Աւետարանի այս տողերը մեզ յստակօրէն բացատրում են, թէ ինչպէս առաքեալները, բայց մանաւանդ կանայք, ովքեր կիսաւարտ պարտականութիւն ունէին Քրիստոսի անկենդան դիակի նկատմամբ, թաղումից յետոյ, ամբողջ Շաբաթ օրը սպասեցին եւ ապա Կիրակի օրը եկան տեսնելու գերեզմանը եւ ամբողջացնելու իրենց կիսատ մնացած պարտականութիւնը՝ որպէս թաղման ծիսական գործողութիւն: Իսկ միւս կողմից՝ Աստւածորդին, երբ Իր հոգին խաչի վրայ աւանդեց, բարձրաձայն բացականչելուց յետոյ, սպասեց Ուրբաթ օրւայ մնացեալ բաժինը, հնազանդ մնաց Շաբաթօրեայ աստւածային պատւիրանին, եւ 3-րդ օրը՝ կիրակի, վաղ առաւօտեան, յաղթական դուրս եկաւ գերեզմանից, որպէս յարուցեալ Քրիստոս:

Այսօր, երկու հազարամեակներ յետոյ, մենք բոլորս, միասնաբար կազմում ենք ներկայ քրիստոնեայ հաւատացեալների նոր սերունդը: Սակայն ինչպիսի՞ սկզբունքներով եւ մանաւանդ հասկացողութեամբ ենք շարժւում արդեօք: Ունե՞նք նոյն սէրը, յարգանքը, կապւածութիւնն ու հնազանդութիւնը աստւածային պատւիրանների նկատմամբ:

Այս երկրագնդի մէջ ապրելու մերօրեայ ժամանակաշրջանին, դարձել ենք լրիւ աշխարհական մարդկային ընկերութիւն, եւ մեր մեծ մասն աւելի կարեւորութիւն է ընծայում աշխարհային օրէնքներին քան եկեղեցական, բայց մանաւանդ աստւածային օրէնքներին ու յատկապէս պատւիրաններին: Հասել ենք այն աստիճանին, երբ սկսել ենք մոռանալ կամ նոյնիսկ անգիտանալ մեր պարտականութիւնները՝ որպէս քրիստոնեայ հաւատացեալներ: Անտեղեակ ենք եկեղեցական կարգ ու կանոնին, կամ աւելի ճիշտ, աստւածային պատւիրաններին եւ միւս կողմից, սակայն, քաջատեղեակ ենք մարդկային, հասարակական թէ համաշխարհային օրէնքներին եւ կարգուկանոնին: Շատ աւելի մեծ յարգանք, կապւածութիւն, նւիրականութիւն, գործադրելու կամք եւ պատրաստակամութիւն ունենք աշխարհային օրէնքների հանդէպ, քան աստւածային օրէնքների հանդէպ: Կորցրել ենք մեր հաւատքը, յոյսը, սէրը, կապւածութիւնը, անձնուրացութիւնն ու երկիւղածութիւնը աստւածային օրէնքների ու պատւիրանների նկատմամբ, եւ սրանց փոխարէն մեր մէջ հաստատւել է վախն ու սարսափը, ահն ու դողը՝ աշխարհային օրէնքների ու պարտականութիւնների նկատմամբ:

Սիրելի՛ հայորդիներ, մեր Տէրը՝ Յիսուս Քրիստոսը, այս բոլորից մեզ ձերբազատելու եւ դուրս բերելու համար է, որ Ինքն Իրեն զոհաբերեց խաչի վրայ, որպէսզի մենք մեղքի, չարի ու աշխարհի տիրապետութիւնից դուրս գանք եւ մտնենք Աստծու հաւատարմութեան ու հնազանդութեան տակ՝ մեր մարդկային ազատ կամեցողութեամբ: Ի՞նչ պատճառ ունենք վախենալու եւ կամ անմտօրէն վերադարձ կատարելու մեր նախկին իրավիճակին: Ո՞վ է փափագում կամ արդեօք ի՞նչ իմաստութիւն կարելի է համարել մեր ներկայ վայելած ազատութիւնը թողնել եւ հոգով, մտքով ու սրտով վերադառնալ նախկին ստրկական իրավիճակին, որոնք աներեւոյթ են, սակայն՝ զգալի: Թող Յարութեան այս տօնը լաւագոյն առիթը համարւի, որպէսզի անդրադառնանք մեր ընթացքին եւ ուղղութեանը: Վեհափառ Հայրապետի հռչակագրով որոշւած «Ինքնաքննութեան եւ ինքնասրբագրութեան», բայց մանաւանդ՝ «Վերանորոգութեան» տարին գործադրելու յարմարագոյն առիթը -եթէ արդէն իսկ չենք սկսել- թող այս Զատկւայ տօնը լինի:

Ուստի, եկէ՛ք միասնաբար, ազգովի, որպէս մէկ սիրտ եւ մէկ հոգի, մէկ միտք եւ մէկ կամք, մեր տիպար օրինակը դարձնենք մեր հրաշափառ յարուցեալ Տէրն ու Փրկիչը՝ Յիսուս Քրիստոսը, եւ Աստւածորդու քայլերին հետեւելով՝ ընթանանք Աստծու ճանապարհով, որպէսզի պահենք մեր ազատութիւնը, վերահաստատենք մեր կապւածութիւնը, սէրն ու հնազանդութիւնը աստւածային պատւիրանների նկատմամբ, բայց մանաւանդ՝ մեր երկնաւոր Հօր նկատմամբ, եւ ի վերջոյ, յարուցեալ Քրիստոսի նման մենք եւս կարողանանք հպարտօրէն եւ յաղթական կերպով բացականչել ու ասել. «Ես յաղթեցի աշխարհին»:

Զատկւայ այս հրաշալի ու պանծալի առաւօտեան միայն յաղթական քրիստոնեան կարող է բարձրաձայն շնորհաւորել ու ասել՝

«Քրիստոս Յարեաւ ի մեռելոց.

Օրհնեալ է Յարութիւնն Քրիստոսի»:

Յարակից լուրեր

  • Զատկական ընթրիք-հաւաքոյթ Հ.Մ.Ա.Կ.-ի Թաւրիզի մասնաճիւղում
    Զատկական ընթրիք-հաւաքոյթ Հ.Մ.Ա.Կ.-ի Թաւրիզի մասնաճիւղում

    Տօնական օրերի տօնացուցային երկարաձգման հետ, երկարաձգւում է նաեւ նրանց ստեղծած խանդավառութիւնը համայնքում: Սուրբ Զատկին յաջորդող Յինունքի օրերին, աւանդաբար Հ.Մ.Ա.Կ.-ի Թաւրիզի մասնաճիւղը կազմակերպում է զատկական ընթրիք-հաւաքոյթ, որը այս տարի տեղի ունեցաւ հինգշաբթի, ապրիլի 12-ի երեկոյեան ժամը 9:30-ին, «Արարատ»-ի Թաւրիզի կենտրոնատեղիում, կազմակերպութեամբ Երէցների միութեան:

  • Մայրերի մեծարման երեկոյ Նոր Ջուղայում
    Մայրերի մեծարման երեկոյ Նոր Ջուղայում

    Նախաձեռնութեամբ Նոր Ջուղայի Հայուհեաց Բարեգործական ընկերութեան շաբաթ՝ թւականիս ապրիլի 7-ի երեկոյեան, Ն. Ջ. Հայ Մ. Մ. «Արարատ» միութեան դահլիճում նշւեց Մայրերի տօնը՝ ՀՀ հիմնադրման 100-ամեակին նւիրւած։ 

  • Տօնահանդէս-հաւկթախաղ Ս. Զատկի առթիւ՝ Նոր Ջուղայում
    Տօնահանդէս-հաւկթախաղ Ս. Զատկի առթիւ՝ Նոր Ջուղայում

    Կիրակի, ապրիլի 1-ի երեկոյեան, Նոր Ջուղայի Հայ Մ. Մ. «Արարատ» միութեան կենտրոնատեղիում նշւեց Սուրբ Յարութեան տօնը: Հաւկթախաղ-տօնահանդէսի տեսքով իրականացւած հանդիսութեան կազմակերպողը նոյն միութեան Երէցների միաւորն էր:

  • Ս. Զատկի տօնի առթիւ դաշտահանդէս՝ Շահինշահրում
    Ս. Զատկի տօնի առթիւ դաշտահանդէս՝ Շահինշահրում

    Կիրակի՝ 2018 թւականի ապրիլի 1-ի երեկոյեան, Ն. Ջ. Հայ Մ. Մ. «Արարատ» միութեան Շահինշահրի մասնաճիւղի վարչութեան նախաձեռնութեամբ եւ Երէցների ու Մարզական միաւորների կազմակերպութեամբ, նոյն մասնաճիւղի կենտրոնատեղիիում, տեղի ունեցաւ դաշտահանդէս՝ Քրիստոսի Յարութեան տօնի առիթով: 

  • Ծաղկազարդ տօնի եւ Դռնբացէքի արարողութիւնները՝ Սպահանի հայոց թեմի եկեղեցիներում
    Ծաղկազարդ տօնի եւ Դռնբացէքի արարողութիւնները՝ Սպահանի հայոց թեմի եկեղեցիներում

    Ծաղկազարդը՝ Քրիստոսի Երուսաղէմ կատարած յաղթական մուտքի յիշատակման տօնը՝ հանդիսութեամբ նշւեց Նոր Ջուղայի Ս. Մինաս, Ս. Ստեփանոս, Ս. Գրիգոր Լուսաւորիչ եւ Ս. Յովհաննու Կարապետ ու Շահինշահրի Սրբոց Վարդանանց եկեղեցիներում, կիրակի՝ մարտի 25-ի առաւօտեան։

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։