Հա

Համայնք

27/11/2016 - 10:30

Հայ դպրոցը՝ ամուր կռւան մեր լինելութեան

Թեհրանահայ համայնքի կեանքի աշխուժութեան, ապագայատեսիլ գործունէութեան երաշխիքն ու գրաւականը եկեղեցու կողքին իր դպրոցներն են, որոնք հանդիսանում են նաեւ համայնքի յարատեւ գոյութեան միջնաբերդը։ Արդարօրէն ասւում է, որ դպրոցների գոյութիւնը համայնքի, համայնքների կեանքում վկայութիւնն են տւեալ ժողովրդի, ժողովուրդների քաղաքակրթական զարգացեալ մակարդակի։

Թեհրանահայ համայնքի կեանքի աշխուժութեան, ապագայատեսիլ գործունէութեան երաշխիքն ու գրաւականը եկեղեցու կողքին իր դպրոցներն են, որոնք հանդիսանում են նաեւ համայնքի յարատեւ գոյութեան միջնաբերդը։ Արդարօրէն ասւում է, որ դպրոցների գոյութիւնը համայնքի, համայնքների կեանքում վկայութիւնն են տւեալ ժողովրդի, ժողովուրդների քաղաքակրթական զարգացեալ մակարդակի։
Թեհրանահայ մեր դպրոցներում եւ մանկապարտէզներում՝ թւով 21 (17 տարրական, միջնակարգ եւ չորս մանկապարտէզ) ուսում, կրթութիւն, հոգե-մտաւոր դաստիարակութիւն ստացող մեր զաւակները կազմելու են վաղւայ մեր համայնքի գոյութեան պատւանդանը, մի պատւանդան, որի ամրութիւնն ու տոկունութիւնը մեր ձեռքում է, այլ խօսքով կախեալ է մեզանից, ամէն մի հայորդուց։

Այսօր մեր համայնքի զաւակները կոչւած են ամէն ձեւով նիւթական, բարոյական, ծնելիութեամբ ու գուրգուրանքով մեր դպրոցներին տէր կանգնելու, քանի որ մեր դպրոցները հանդիսանում են մեր մշակոյթի օրօրոցները, որտեղից ծլելու եւ ծաղկելու է մեր հոգե-մտաւոր մշակոյթը։
Իմ ամենամեայ այցելութիւնների ընթացքում կարեւորութեամբ յիշեցնում եմ մեր կրթական մշակներին, դպրոցների անմիջական պատասխանատուներին, որ մենք պայծառ ու աշխոյժ այլեւ զօրեղ ու ամուր պիտի պահենք մեր դպրոցները, որպէս երաշխիք մեր յարատեւութեան։
Արդարեւ այս տարւայ իմ, այլեւս աւանդութիւն դարձած, տարեկան այցելութիւնը, մէկ անգամ եւս, ինձ համար ուրախութեան, զօրութեան աղբիւր եւ առիթ եղաւ։ Ամէն մի դպրոց մտնելիս, երբ կանգնում էի աշակերտութեան առաջ, Աստծուն փառք էի տալիս եւ միաժամանակ հայցում իր օրհնութիւնը նրանց համար։
Ճիշտ է, այս տարի եւս, որոշ համեմատութեամբ նւազել է մեր աշակերտութեան թիւը, սակայն ուրախութեամբ նկատելի էր նաեւ աշակերտութեան մօտ կարգապահութեան եւ աշակերտութեան լրջութեան գնահատելի վարքը։
Մեծապէս ուրախալի է մեր մանկապարտէզների աշակերտութեան նիստն ու կացը, իրենց անմեղ շրթներից բխած երգի եւ ոտանաւորի բառերը, շարժումներն ու երբեմն էլ յատկապէս նորեկների մօտ, լացը։
Միջնակարգի մեր երկու կարգերի աշակերտութեան մօտ իրենց ուսուցիչների եւ կամ հիւր-այցելուների լսելու պատրաստակամութիւնը մեծապէս գնահատելի է. մի խօսքով մեր բոլոր դպրոցներում ե՛ւ տարրական ե՛ւ միջնակարգ օղակներում նկատեցի առաւել լրջութիւն եւ հայ աշակերտ-աշակերտուհու վայել ընթացք։
Կարեւորութեամբ պէտք է շեշտել նաեւ մեր տեսուչների, փոխտեսուչների եւ ուսուցիչների յանձնառու, պատասխանատու եւ համագործակցութեան ոգին։
Այս բոլորը ասելուց յետոյ ուզում եմ հետեւեալ հաստատումները կատարել.-
ա- Մեր ժողովրդի մէկ մասի այն պնդումը, թէ մեր դպրոցներում ուսումնառութիւնը թոյլ է, դասաւանդող ուսուցիչները այն չեն ինչ որ պէտք է լինեն եւ նման արտայայտութիւններ, որոնք արւում են արդարացնելու համար իրենց զաւակների ոչ-հայկական դպրոցներ ուղարկելու առիթը, շատ էլ ճիշտ չէ։ Մեր դպրոցները շատ լաւ են, ես կարծում եմ մենք տարւում ենք աւելի մեր օտարամոլութիւնից քան մեր ունեցածը գնահատելու իրողութիւնից. ժամանակն է, որ մենք մեզ վերաքննութեան ու ինքնաքննութեան ենթարկենք տեսնելու համար թէ, որտեղ ենք կանգնած։
Մեր օտարամոլութիւնը դարերի խորքից մեզ հասած հիւանդութիւն է, որից հեռու մնալը մեր ձեռքում է։ Երբ ուսումնասիրում ենք մեր պատմութիւնը, տեսնում ենք, որ մեր թագաւորութիւնների, իշխանութիւնների տկարութեան եւ անկման պատճառներից երեւի գլխաւորագոյնը եղել է մեր օտարամոլութիւնը այսինքն մեր ունեցածը թերագնահատելը եւ ուրիշների վրայ յոյս դնելը։
բ- Մեր աշակերտութեան թւի նւազումը անպայմանօրէն պէտք չէ վերագրել արտագաղթին։ Ճիշտ է մեկնողներ, տեղափոխւողներ կան, ոմանք դէպի հայրենիք են գնում, ուրիշները դէպի Ամերիկա եւ այլուր։
Առաջնորդարանի մեր տոմարների արձանագրութիւնները յուշում են մեզ, որ մենք տարին 169-170 պսակներ ենք ունենում։ Դժբախտաբար մեր նորապսակ զոյգերը չեն մտածում իրենց նոր բոյնը հարստացնել ու ջերմացնել նորածիններով։ Ծնունդների թւի պակասը բնականաբար ազդում է համայնքի թւի եւ անշուշտ աշակերտութեան թւի նւազեցման վրայ։
Երկու օր առաջ այցելեցի «Գիտունիկ» մանկամսուր, որտեղ խնամւում են 45 փոքրիկներ։ Ներկայ ծնողներին հարցրեցի թէ քանի հոգին մէկ զաւակից աւելին ունեն, քառասուն հինգ հոգուց միայն չորսը մէկից աւելի երեխայ ունէին. ասացի «Հիմա որ այստեղ «Գիտունիկ» մանկամսուրը ունենք, ծիածան՝ Զէյթուն քաղաքամասում եւ Սասուն քաղաքամասում էլ նման կենտրոն ունենք, պէտք է սիրելի մայրեր նւազագոյն երեք երեխայ ունենաք, որպէսզի մեր թիւը չնւազի»։
գ- Աշակերտութեան, ուսուցիչների եւ տեսուչ-փոխտեսուչների ու ծնողական խորհուրդների հետ հանդիպելիս կարեւորութեամբ շեշտեցի հայ դպրոցի առաքելութիւնն ու կոչումը, ինչպէս նաեւ մեր կեանքում կատարելիք իր դերն ու տեղը։ Հայ դպրոցը հայ մանկան, հայ աշակերտի տունն է, որտեղ նա պիտի մտնի իբրեւ հարազատ տանտէր, նոյնպէս էլ ամէն մի ծնող հայ դպրոց մտնելիս պիտի զգայ, որ այդ իր տունն է ու տանտէրի իրաւունքով ել ու մուտք պիտի անի. սա շատ կարեւոր եւ էական կէտ է։
Այնպէս, ինչպէս ամէն անձի համար իր տունը սիրելի է ու թանկ, այնպէս էլ դպրոցը, հայ դպրոցը սիրելի է ու թանկ եւ արժանի մեր սիրոյն եւ գուրգուրանքին։
Սիրով լցւած հայ ծնողը տէր պիտի կանգնի իր դպրոցին, եթէ ուզում ենք, որ մեր դպրոցները առաւել եւս առաջադիմեն աշակերտութեամբ եւ ուսումնառութեամբ, ուրեմն հարկ է զոհողութեամբ շրջապատենք այն ի խնդիր առաւել զարգացած աշակերտութեան եւ ինչու չէ նաեւ երիտասարդութեան։
Մեր կրթական հաստատութիւնների կողքին եւ նրանցից ոչ նւազ կարեւորութեամբ գործում է «Ակունք» մարմնա-մտային խանգարումների կենտրոնը, որտեղ 35 աշակերտ-աշակերտուհիներ քրիստոնէական սիրով յագեցւած խնամք եւ մտային ու մարմնական կրթութիւն են ստանում։ Այս կենտրոն իմ տւած այցելութիւնը հոգեկան բաւարարութիւն ու գոհունակութիւն է պատճառում ինձ։
Այսօրւայ համաշխարհայնացւած աշխարհում իւրաքանչիւր ժողովուրդ կոչւած է իր ինքնուրոյնութեամբ եւ ինքնատիպ նկարագրով ու յատկանիշերով իր գոյութիւնը պահպանել մարդկային կեանքի յորձանոտում. դպրոցը, որտեղ կերտւում է ապագայ մարդը իր ողջ էութեամբ, գլխաւորագոյն պատւանդաններից է ժողովրդի ամրութեան եւ զօրութեան։
Ի վերջոյ դպրոցում է, որ ապագայ սերունդը վահանաւորւում է իր հայրերի հաւատքով ու այդ հաւատքի արդիւնքը եղող մշակութային ստեղծագործութիւններով։
Հայ դպրոցը ե՛ւ միջնաբերդն է մեր գոյութեան ե՛ւ կամուրջը, որ իր տւած գիտութեամբ մեզ կապում է մեր անցեալի կեանքին, պատմութեանը եւ լուսաւոր ճանապարհով առաջնորդում դէպի բաղձացւած պայծառ ապագան։
Հայ դպրոցը լոյս ճառագայթող փարոսն է, որ կարող է մեզ առաջնորդել դէպի աղբիւրը լոյսի եւ ճշմարիտ գիտութեան։
Տէր կանգնենք մեր դպրոցին, որպէսզի անսայթաք քայլենք մեր հայրերի լուսաւոր ճանապարհով։

ՍԵՊՈՒՀ ԱՐՔ. ՍԱՐԳՍԵԱՆ
Առաջնորդ Թեհրանի հայոց թեմի
նոյեմբերի 2016
Թեհրան

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։