Հա

Մշակոյթ

Հինգշաբթի, 08 Դեկտեմբերի 2016 09:00

ԶՐՈՅՑ - «Երկրաշարժ»-ն իմ լաւագոյն կինոնկարն է. Սարիկ Անդրէասեանը հոլիվուդեան ֆիլմ նկարելու առաջարկ է ստացել

1988 թւականի Սպիտակի աւերիչ երկրաշարժի մասին պատմող «Երկրաշարժ» ֆիլմը նոյեմբերի 18-ից մեծ էկրաններին է: Ֆիլմի եւ այլ հարցերի շուրջ «Արմէնպրես»-ը զրուցեց կինոնկարի ռեժիսոր Սարիկ Անդրէասեանի հետ:

«armenpress.am» - 1988 թւականի Սպիտակի աւերիչ երկրաշարժի մասին պատմող «Երկրաշարժ» ֆիլմը նոյեմբերի 18-ից մեծ էկրաններին է: Ֆիլմի եւ այլ հարցերի շուրջ «Արմէնպրես»-ը զրուցեց կինոնկարի ռեժիսոր Սարիկ Անդրէասեանի հետ:

 

- Սովորել էք լրագրութեան ֆակուլտետում…
- Ապրել եմ Ղազախստանում եւ հումանիտար ուղղւածութեամբ դպրոց-գիմնազիան աւարտել: Դեռ դպրոցական հասակում որոշել էի ռեժիսոր դառնալ, բայց Կուստանայում ո՛չ կինոմատոգրաֆիական, ո՛չ էլ թատերական ֆակուլտետներ կային, իսկ արւեստին մօտ միակ ֆակուլտետը լրագրութեանն էր: Մէկ տարի սովորեցի եւ տեղափոխւեցի Մոսկւա: Մեգաքաղաքում ընդունւեցի Իւրի Գրիմովի արւեստանոց: Աւարտելուց յետոյ սցենարներ էի գրում, չորս տարի գործընկերներիս հետ կարճամետրաժ ֆիլմեր էինք նկարահանում, կապեր հաստատում տարբեր պրոդիւսերների հետ եւ փորձում աշխատանք գտնել: 2008 թւականին նկարահանեցի իմ առաջին ֆիլմը:


- Ի՞նչը ձեզ տարաւ դէպի արւեստ:
- Մեծացել եմ մանկավարժների ընտանիքում. գուցէ նրանք էլ են ազդել իմ ընտրութեան վրայ, բայց իմ մանկութեան ընթացքում կինոյից բացի այլ զւարճանքներ չկային: Մեր տան հարեւանութեամբ վիդեովարձոյթ էր գործում: Օրւայ ընթացքում երեք կամ չորս ֆիլմ էի դիտում: Հէնց այդ ժամանակ էլ հասկացայ ու յստակ որոշեցի կինօ նկարել. անգամ չգիտէի, որ կան ռեժիսորներ կամ պրոդիւսերներ:


- Ռիսկայի՞ն մարդ էք:
- Իհարկէ: Կինիոարտադրութիւնը շատ ռիսկային բնագաւառ է: Իւրաքանչիւր ֆիլմ լոտօ է: Երբ կինօ ես նկարահանում, չես կարող երաշխաւորել, որ այն լաւը կը լինի կամ յայտնի կը դառնայ: Կինոյում մարդկային գործօնը շատ կարեւոր է: Օրինակ՝ աթոռ կամ սեղան արտադրում են հաստոցների միջոցով, այնինչ՝ կինօն մինչ օրս մարդիկ են ստեղծում, իհարկէ, կան տեսախցիկներ, տարբեր տեխնոլոգիաներ, որոնք օգնում են, բայց առանց մարդու դրանք ոչինչ են: Կարծում եմ՝ իմ հոտառութիւնը լաւն է, այսինքն՝ ես զգում եմ, թէ որ ֆիլմը հանդիսատեսին կինոթատրոն կը բերի, իսկ դա կարեւոր է: Չեմ զբաղւում փառատօնային ֆիլմերով:


- Կինոժապաւէն ստեղծելիս նախապէս պատկերացնո՞ւմ էք, թէ որ դերասաններն են մարմնաւորելու այս կամ այն հերոսին:
- Յաճախ հումորով ասում ենք, որ սցենարը կարդալիս բոլոր դերերում Ռաբըրտ Դէ Նիրոյին ենք տեսնում: Իմ առաջին ֆիլմում նկարահանւած յայտնի դերասանը Դմիտրի Նագիեւն էր: Մինչ օրս շնորհակալ եմ, քանի որ միակն էր, որ համաձայնւեց խաղալ իմ ֆիլմում: Հրաւիրում եմ այնպիսի դերասանների, որոնք համապատասխանում են տւեալ դերին, միայն յայտնի լինելու համար չեմ դիմում որեւէ մէկին: Օրինակ՝ «Երկրաշարժ» ֆիլմի դէպքում մենք խօսեցինք Կոնստանտին Լաւրինենկոյի հետ: Տասը վայրկեան տեւեցին մեր բանակցութիւնները: Նա գիտէր այդ ողբերգութեան մասին եւ ասաց, որ ցանկանում է նկարահանւել: Պէտք է ներգրաւել արտիստի, ով ի սկզբանէ ցանկանում է խաղալ տւեալ դերը:


- Կը պատմէ՞ք օսկարակիր դերասան Էդրիան Բրոուդիի հետ համագործակցութեան մասին:
- Նա իմ ընկերն է: Ի սկզբանէ նախատեսւած չէր «Կողոպուտ ամերիկեան ձեւով» ֆիլմում Բրոուդիի դերակատարումը, սակայն պարզւեց, որ նա այն գործակալութեան անդամ է, որի հետ մենք համագործակցում էինք: Ներկայացրեցինք սցենարը, եւ երեք օր յետոյ Էդրիանն ասաց, որ երբեք նման դեր չի խաղացել, եւ իր համար հետաքրքիր կը լինի մարմնաւորել նախկին խաբեբայի, ով նոր է դուրս եկել բանտից: Երբ հանդիպեցինք, անկեղծ ասացի, որ չգիտեմ՝ ինչ խորհուրդներ տալ մի դերասանի, ով պատմութեան մէջ ամենաերիտասարդ դերասանն է, ով «Օսկար»-ի է արժանացել: Նա միակ ամերիկացին է, ում ֆրանսիական «Սեզար» է շնորհւել:


- Ձեզ համար աւելի հեշտ է կոմեդիաներ, թէ՞ ֆանտաստիկ կամ դրամատիկ ֆիլմեր նկարահանել:
- Շատ եմ նկարել կոմեդիաներ. կարող եմ առանց պատրաստւելու, փակ աչքերով անել դա: Քանի որ սովորելու ցանկութիւն ունեմ, անդրադարձել եմ ֆանտաստիկ ժանրին: Համաշխարհային ռեժիսուրան բաւականին բարդ է, եւ ոչ ոք քեզ Ամերիկայում չի սպասում: Լաւ բիւջէով ամերիկեան հզօր ֆիլմ նկարահանելու համար հաւանաբար պէտք է այնտեղ ծնւել: Երբ Լէոնարդօ Դի Կապրիոյին հարցնում են, թէ ինչու է դերասան դարձել, նա պատասխանում է. «Երբ դուք ծնւում էք Լոս Անջելէսում եւ ձեր շուրջ միայն դերասաններ էք տեսնում, դուք էլ էք դերասան դառնում»: Երբ Դէյւիդ Ֆինչերին են հարցնում՝ ինչու է նա ռեժիսոր դարձել, ասում է, քանի որ իրենց հարեւանը Ջորջ Լուկասն էր, ով նկարահանում էր «Աստղային պատերազմներ» ֆիլմը: Հետեւաբար միջավայրը շատ կարեւոր է: Հաւանաբար իմ երեխան էլ կինոյի մասին աւելին կիմանայ:


- Ո՞ր դերասանին կը ցանկանայիք նկարել ձեր ֆիլմում:
- Մեծացել եմ կրիմինալ-դրամաներ դիտելով՝ «Կնքահայրը», «Սպիով դէմք»… Այդ ֆիլմերում Ռաբըրտ Դէ Նիրօն եւ Ալ Պաչինօն են խաղում: Նրանք իմ սիրելի դերասաններն են եւ կեանքում հնարաւորութիւն եմ ունեցել երկուսին էլ տեսնել: Կարծում եմ՝ դա արդէն լաւ է: Հանդիպել եմ իմ հերոսներին…


- Ի՞նչ խնդիրների առաջ էք կանգնել «Երկրաշարժ»-ը նկարահանելիս:
- Նկարահանել ենք ամենացուրտ եղանակային պայմաններում: Ասես ամէն օր պատերազմի էինք գնում, եւ չափազանց մեծ պատասխանատւութեան զգացում կար: Տարբեր փաստեր ենք ուսումնասիրել. երկրաշարժի ժամանակագրութիւնը: Իմ աշխատավայրում հազարաւոր արխիւային նկարներ կային փակցւած, եւ մենք փորձել ենք ամէն ինչ համապատասխանեցնել իրականութեանը՝ դէպքերը, հագուստը, գրիմը եւ այլն: Ինձ համար կարեւոր էր, որ անգամ մասսայական տեսարաններում բոլորը պրոֆեսիոնալներ լինեն: Երբ կինօն ստացւում է, ասում են՝ սրտով է արւած, բայց միեւնոյն է դա ծանր աշխատանք է, որն իրականացւում է նաեւ ուղեղով: Գիտեմ, որ Հայաստանում ամէն օր արթնանում է երկու միլիոն նախագահ, եւ իւրաքանչիւր հայ գիտի՝ ինչպիսին պէտք է լինի կինօն, քաղաքականութիւնը, ֆուտբոլը, մի խօսքով հայերս ամէն ինչ գիտենք, եւ ես հասկանում էի, թէ ինչ դժւար է դուր գալ սեփական ժողովրդին: Հասկացայ, որ եթէ կինօն հաւանի հայը, ապա իւրաքանչիւր այլազգի այն կը սիրի: Գիւմրիում ցուցադրութիւնից յետոյ դահլիճում մի քանի վայրկեան լռութիւն էր… Շատ եմ սիրում «Կողոպուտ ամերիկեան ձեւով» ֆիլմը, բայց «Երկրաշարժ»-ն իմ լաւագոյն կինոնկարն է:


- Հայազգի դերասաններն արդարացրի՞ն ձեր սպասելիքները:
- Օտարազգիները Հրանտ Թոխատեանից բացի միւս դերասաններին այքան էլ լաւ չեն ճանաչում: Ֆիլմը դիտելիս շատերն են հիացել մերոնց դերասանական խաղով եւ պրոֆեսիոնալիզմով: Դերասաններին ընտրելիս չգիտէի՝ ով ում բարեկամն է, ով որքան է յայտնի: Արսէն Գրիգորեանը բարդ, դրամատիկ հերոսի է մարմնաւորում ֆիլմում, պարզւեց՝ կոմիկ դերասան է: Հաւանաբար տեղի հայը նրան նման դեր չէր տայ: Միքայէլ Պօղոսեանը հիանալի դերասան է. Աստծուն դիմելու տեսարանում նա փայլում է: Ֆիլմի ռուսաստանեան ցուցադրութիւնից յետոյ մի մարդ մօտեցաւ ինձ եւ ասաց, որ վերջին անգամ այդպէս յուզւել է «Տիտանիկ»-ը դիտելուց յետոյ: Դա ինձ համար մեծ գնահատական է:


- Ինչպէ՞ս կը մեկնաբանէք «Երկրաշարժ» ֆիլմի հետ կապւած ամերիկեան կինոակադեմիայի պատասխանը:
- Ակադեմիկները կինոնկարը դեռ չեն դիտել, քանի որ «Օսկար»-ի դիտումները սկսւում են դեկտեմբերին, իսկ հոկտեմբերին նրանք փաստաթղթերն են նայում: Ֆիլմը չի ընդգրկւել, քանի որ ըստ ամերիկեան կինոակադեմիայի պահանջների՝ կինոնկարի ստեղծագործական վերահսկողութիւնը պէտք է իրականացւի այն երկրի քաղաքացիների կողմից, ովքեր ներկայացնում են յայտը: Նրանք ուշադրութիւն են դարձնում ոչ թէ ազգութեանը, այլ քաղաքացիութեանը: Իսկ ֆիլմի վրայ աշխատած մարդկանց մեծ մասը Ռուսաստանի քաղաքացիներ են, բայց ազգութեամբ հայեր: Խնդիրը ֆիլմը չէ, այլ փաստաթուղթը:


- Հեռանկարում ի՞նչ ծրագրեր կան:
- Ինձ առաջարկել են հոլիվուդեան ֆիլմ նկարահանել, բայց դեռ սպասում ենք դերասանների ընտրութեանը: ԱՄՆ-ում ամենադժւարն արտիստներ գտնելն է, քանի որ ամերիկեան կինոյում դերասանի գործօնը որոշիչ է. ձեւաւորում է բիւջէն: Ներկայում պատրաստւում եմ Դմիտրի Նագիեւի գլխաւոր դերակատարութեամբ ֆիլմ նկարահանել 2002 թւականի Գերմանիայի օդային տարածքում տեղի ունեցած աւիավթարի մասին: Իսկ փետրւարին պատրաստ կը լինի սուպերհերոսների մասին պատմող «Պաշտպանները» ֆանտաստիկ ֆիլմը:

ԱՆԺԵԼԼԱ ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄԵԱՆ

Յարակից Հրապարակումներ

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Սարգսեան-Ալիեւ վերջին հանդիպման արդիւնքում կը գրանցւի՞ արդեօք առաջընթաց ԼՂ հակամարտութեան կարգաւորման գործում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։