Հա

Ազգային

03/04/2012 - 13:07

ՀՅԴ պաշտօնաթերթ «Դրօշակ»-ի խմբագրական, 16 մարտի 2012

altԻրականութեանը չի համապատասխանում խորհրդայնաբոյր այն կարծիքը, թէ նորագոյն պատմութեան մէջ հայոց անկախ պետականութիւնը ստեղծւեց ուրիշների կամքով: Անշուշտ, կասկածից վեր է, որ Կովկասեան տարածաշրջանում խմորւած կացութիւնները իրենց դերակատարութիւնն ունեցան հայութեան ճակատագրի ուղղութեան տեսանկիւնից. դա երբեք չի նշանակում, սակայն, որ դրանք միակ տւեալն էին հայոց պետականութեան վերածնունդի:

Պատմական տւեալ է, որ ամէն անգամ, երբ առիթը ներկայացաւ, Հայաստանը անկախացաւ իր աշխարհացրիւ ժողովրդի միասնական պայքարի մէջ նետւած ուժերով: Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում ռուսական ուժերի փախուստը Կովկասեան ճակատից ստեղծեց առիթներից առաջինը, եւ Հայաստանը անկախ պետութիւն դարձաւ միջազգային բեմից դարերի բացակայութիւնից յետոյ: Ի՞նչ կը լինէր, սակայն, իրավիճակը, եթէ հայութիւնը ամբողջական ուժերով չստեղծէր Սարտարապատը, Բաշ Ապարանն ու Ղարաքիլիսան: Ուղղակի անհեթեթ է ոմանց կողմից շարունակւող այն պնդումը, թէ Մայիս 28-ի Հայաստանի Հանրապետութիւնը Թուրքիայի ստեղծած պետական կառոյցն էր, քանի նրա հետապնդած ծրագիրը ակնբախօրէն հայութեան ամբողջական բնաջնջումն էր: Իսկ նախորդ դարի վերջաւորութեան Խորհրդային Միութեան փլուզման պատճառներից մէկը ազգային հարցն էր, որ գորբաչովեան ազատութեան ծլարձակումից անմիջապէս յետոյ իր արտայայտութիւնը գտաւ Լեռնային Ղարաբաղի ժողովրդի ձեռնարկած ազատագրական պայքարով: Այդ պայքարը յաջողութեամբ պսակւեց ամբողջական հայութեան ամբողջական ուժերի ամբողջական լարումով:
Նոյն տրամաբանութեամբ՝ աւելի քան չորս տասնամեակից ի վեր յաջող կերպով է ընթանում նաեւ Ցեղասպանութեան միջազգայնօրէն ճանաչման գործընթացը: Այդ հարցի շուրջ գոյացած համահայկական համաձայնութեան շնորհիւ է, որ երկրագնդի ղեկավարները չեն յանդգնում այլեւս այդ խնդիրը կրկին իրենց փոշոտւած դարակներում տեղաւորելու. ցարդ կատարած իրենց բոլոր փորձերը ձախողւել են:
Պարզ է ուրեմն՝ հայութեան նման փոքր ժողովուրդները միջազգային քաղաքական բեմում յաջողում են, երբ միասնակա՛ն ազգային ծրագրով ու ճիգով են ներկայանում այդ բեմի գլխաւոր դերասաններին ու բեմադրիչներին: Այլապէս՝ իրենց պայքարունակութիւնը հեշտութեամբ առիթ է տալիս ներքին աղէտալի պայքարների: Այդ պատճառով է, օրինակի համար, որ հայութեան քաղաքական ընդդիմադիրները առիթը չեն փախցնում ուղեղի լւացման բոլոր մեթոդների գործադրութեամբ՝ մեզ ու աշխարհին համոզելու, որ Ցեղասպանութեան հարցի ընկալման ու հետապնդման շուրջ հայրենի հայութիւնն ու սփիւռքահայութիւնը տարակարծիք են: Յստակ է, որ մէկ բռունցքի չարենցեան սկզբունքը ուժեղներին իսկ վախեցնում է:
Հետեւաբար՝ հայութեան լինելութեան ապահովման համար՝ անհրաժեշտ է բովանդակ հայութեան բովանդակ կարողականութեան օգտագործումը. սակայն ո՛չ միայն ռազմական օրհասական ժամանակների, այլ՝ մշտապէս, նաեւ՝ քաղաքական-դիւանագիտական առօրեայ պայքարում:
Հայաստանն ամբողջացրեց իր նորագոյն անկախ պետական կառոյցի առաջին քսանամեակը՝ բաւական դժւար պայմաններում: Որեւէ անկախ պետութեան պարագայի նման Հայաստանի Հանրապետութեան անկախութիւնը եւս տւեալ չէ, այլ գոյանալուց յետոյ նւաճւում է ամենօրեայ տաժանագին պայքարով: Զարմանալի բան չկայ այս իրականութեան մէջ: Պետութիւնը, անհատի նման, ապրող-շնչող էակ է. որեւէ անզգուշութիւն եւ ընկրկում կարող է սպառնալ մինչեւ իսկ նրա գոյութեանը: Իր գոյութեան երրորդ տասնամեակը թեւակոխած լինելով հանդերձ՝ հանրապետութիւնը դեռեւս ամբողջութեամբ կայացած չէ. այն դիմագրաւում է հարցեր, որոնց լուծման համար անհրաժեշտ է պետականութիւնն ամրապնդող այլեւայլ ծրագրերի գործադրութիւնը, յաճախ՝ դրանց պատրաստութիւնը: Առանց արդիական մի պետութեան բոլոր ստորոգելիների տիրացման՝ Հայաստանն որպէս անկախ պետութիւն իր գոյութիւնը երկար ժամանակ շարունակելու ի վիճակի չէ: Իսկ անկախ պետականութիւնը ժամանակի ընթացքում ազգի ու նրա մշակոյթի գոյութեան հիմնական երաշխիքն է: Հայկական պետական կառոյցների զօրութիւնից, որակից, մրցունակութիւնից է կախւած նրա ապագայ գոյութիւնը: Հետեւաբար՝ հայկական հաւաքականութեան ինքնութեան պահպանումը շատ կարեւոր չափանիշ է:
Ուրեմն՝ պատասխանատւութիւնը բոլորինն է: Հայաստանի պետութեան յարատեւման համար պատասխանատու է ամբողջ հայութիւնը՝ հայրենի հայութիւնը եւ աշխարհացրիւ ամբողջ հայութիւնը:

 

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։