Հա

Ազգային

Կիրակի, 17 Սեպտեմբերի 2017 10:40

Արմէն Ռուստամեան. «Պէտք է ձերբազատւել «չկան միջոցներ, չեն կարող լինել բարեփոխումներ» ձեւակերպումից»

Ներկայացնում ենք ՀՅԴ Բիւրոյի քաղաքական ներկայացուցիչ Արմէն Ռուստամեանի ամբողջական զեկոյցը` «ՀՀ տնտեսութեան ներկայ վիճակի ախտորոշումը, առկայ մարտահրաւէրները եւ զարգացման հայեցակարգային տեսլականը» թեմայով խորհրդաժողովում:

«alikonline.ir» - Ներկայացնում ենք ՀՅԴ Բիւրոյի քաղաքական ներկայացուցիչ Արմէն Ռուստամեանի ամբողջական զեկոյցը` «ՀՀ տնտեսութեան ներկայ վիճակի ախտորոշումը, առկայ մարտահրաւէրները եւ զարգացման հայեցակարգային տեսլականը» թեմայով խորհրդաժողովում:

«ՀՀ տնտեսական կարգի հիմքը սահմանադրութեան 11-րդ յօդւածով ամրագրւած սոցիալական շուկայական տնտեսութիւնն է:

Դաշնակցութիւնը, լինելով սոցիալ-դեմոկրտական արժէքներով առաջնորդւող կուսակցութիւն, նախ եւ առաջ պէտք է այդ գաղափարախօսութեան տեսանկիւնից յստակեցնի իր պատկերացումը սոցիալական շուկայական տնտեսութեան վերաբերեալ: Ըստ այդմ՝ սահմանադրութեան 11-րդ յօդւածի պահանջներին համապատասխան, հիմնւելով մասնաւոր սեփականութեան, տնտեսական մրցակցութեան վրայ, անհրաժեշտ է առաջարկել այնպիսի պետական քաղաքականութեան հայեցակարգ, որը առաւելագոյնս կապահովի ընդհանուր տնտեսական բարեկեցութիւնը, սոցիալական արդարութիւնը եւ համահունչ կը լինի դրւած վերոնշեալ նպատակին:

Այսպիսի հայեցակարգի առկայութիւնը կը խթանի օգտակար եւ առարկայական բանավէճ սոցիալ-դեմոկրատական արժէքներով չառաջնորդւող եւ դասական այլ գաղափարախօսութեան կողմնակից քաղաքական ուժերի հետ:

Առ այդ, սոցիալ-դեմոկրատական արժեհամակարգից բխող եւ բերւած նպատակին ծառայող մեր հիմնական կռւաններն ու հաստատումներն ըստ իս հետեւեալն են՝

ա. Ազգային եւ սոցիալական պետութեան հիմքը համերաշխութիւնը, արդարութիւնն ու ազատութիւնն են: Տնտեսական համակարգը պէտք է, ամրապնդելով այս հիմքը, առաջացնի զարգացման նոր հնարաւորութիւններ:

Ներազգային համերաշխութեան, արդարութեան եւ ազատութեան գաղափարների համադրումով ու փոխլրացմամբ համազգային ներուժի բազմապատկման աղբիւրը հանրային եկամուտների ու բարիքների ստեղծման ազատութեան եւ դրանց բաշխման արդարութեան մէջ է:

Աւելին, հասարկութեան մէջ այդ բարիքների սպառման անարդար համամասնութիւնների առաջացումը տնտեսութեան կայուն զարգացման գլխաւոր սպառնալիքն է:

բ. Տնտեսական զարգացման հայեցակարգը, ի տարբերութիւն լիբերալ մօտեցումների, հենւում է ոչ թէ առաջարկի, այլ պահանջարկի խրախուսման սկզբունքի վրայ: Քանզի առաջարկը մարդկանց պահանջարկը բաւարարելու համար է, այլ ոչ թէ հակառակը: Չպաշտպանելով եւ չզարգացնելով պահանջարկը՝ կորչում է առաջարկի իմաստը:

Հետեւաբար, առաջընթացը ապահովւում է, երբ պահանջարկը բաւարարելով՝ զարգանում է առաջարկը:

գ. Իրապէս սոցիալական շուկայական տնտեսութիւնը ենթադրում է շուկայի կարգաւորում: Այդպիսի լիարժէք եւ անկողմնակալ գործառոյթ ամենարդիւնաւէտ իրակացնողը պետութիւնն է:

Որքան ցածր է պետութեան հեղինակութիւնն ու իշխանութիւնը, այնքան անպաշտպան է հասարակութիւնը՝ այլ կազմակերպւած ուժերի եւ կառոյցների հանդէպ:

Պետութեան ներկայութիւնը պէտք է բաւարար լինի այնպիսի ծառայութիւններ մատուցելուն, որոնք չի կարող տրամադրել անւերահսկելի ազատ շուկան, ինչպիսիք են օրինակ՝ կարգուկանոնը, պաշտպանութիւնը, կարիքաւորների ապահովութիւնը, առողջապահութիւնը, գիտութիւնը, կրթութիւնը եւ այլն:

Պետութիւնն է, որ կարող է կեանքի կոչել արդիւնաւէտ հակաճգնաժամային եւ զարգացման ծրագրեր՝ իրականացնելով անհրաժեշտ մակրոտնտեսական կարգաւորում:

Պետութիւնն է, որ պարտաւոր է ձեւաւորել սեփական ռազմավարական պաշարները՝ ապահովագրելու համար իր քաղաքացիներին տարաբնոյթ աղէտներից եւ սոցիալ-տնտեսական ռիսկերից:

դ. Ստեղծւած պատերազմական եւ տրանսպորտային-հաղորդակցութեան սահմանափակութեան պայմաններում օրհասկան խնդիր է ունենալ ինքնաբաւութեան մակարդակի հետեւողական բարձրացմանն ու ինքնարժէքի հետեւողական նւազեցմանն ուղղւած տնտեսութիւն: Ինչը ենթադրում է պետական պարտաւորութեան ստանձնում՝ տեղական արտադրութեան թռիչքաձեւ զարգացման համար անհրաժեշտ միջավայր ստեղծելու, ներմուծւող ապրանքատեսակները տեղականով փոխարինելու եւ տնտեսութիւնն արդիականցնելու գործում:

Աւելին, պէտք է ձերբազատւել «չկան միջոցներ չեն կարող լինել բարեփոխումներ» ձեւակերպումից եւ առաջնորդւել նրանով, որ հէնց բարեփոխումներն են առաջացնում նոր միջոցներ:

Այսպիսի քաղաքականութիւնը հնարաւորութիւն կը տայ երկրով մէկ ձեւաւորել բազմակենտրոն տնտեսական զարգացման օջախներ եւ սասանել օլիգարխիկ տնտեսական կառոյցների մենաշնորհային դիրքերը:

Այսպիսով, մեր կողմից պաշտպանւող տնտեսակարգը յենւում է այն համոզման վրայ, որ իրաւական եւ ժողովրդավարական պետութիւնը, ապահովելով բնակչութեան լրիւ եւ ամբողջական զբաղւածութիւն եւ արդիւնաւէտ պահանջարկի աճ, ընդունակ է հասնել վերոնշեալ նպատակի իրագործմանը եւ համազգային խնդիրների լուծմանը:

Հետեւաբար, անհրաժեշտ է ինքնահոս եւ անկառավարելի զարգացման հայեցակէտից վերջնականապէս հրաժարւելով՝ որդեգրել տնտեսական զարգացման ծրագրաւորման ռազմավարութիւն: Ինչը ոչ թէ հակադրւում է ազատ զարգացմանը, այլ հէնց երաշխաւորում է դրա ազատութիւնը եւ ապահովագրում այդ գործընթացը՝ ձեւաւորելով անհրաժեշտ ռեսուրս:

Յարակից Հրապարակումներ

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Արժանի՞ էր արդեօք Ռոնալդուն տարւայ լաւագոյն ֆուտբոլիստի կոչմանը:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։