Հա

Քաղաքական

08/08/2018

Լեռնիկ Յովհաննիսեան. «Նախ եւ առաջ պէտք է ունենալ մշակութային քաղաքականութեան հայեցակարգ»

ԱՀ մշակույթի, երիտասարդութեան հարցերի եւ զբօսաշրջութեան նախարարի պաշտօնում նշանակւելուց շուրջ մէկ ամիս անց «Ապառաժ»-ը հանդիպել եւ զրուցել է Լեռնիկ Յովհաննիսեանի հետ:

«alikonline.ir» - ԱՀ մշակույթի, երիտասարդութեան հարցերի եւ զբօսաշրջութեան նախարարի պաշտօնում նշանակւելուց շուրջ մէկ ամիս անց «Ապառաժ»-ը հանդիպել եւ զրուցել է Լեռնիկ Յովհաննիսեանի հետ:

 

- Յուլիսի 2-ին նշանակւել էք մշակոյթի, երիտասարդութեան հարցերի եւ զբօսաշրջութեան նախարարի պաշտօնում: Ինչպէ՞ս ընդունեցին Ձեզ աշխատակազմի անդամները:

- Ես մշակոյթի նախարարութիւնում նոր մարդ չեմ: 2010-ին աշխատել եմ զբօսաշրջության վարչութիւնում՝ որպէս Տիգրանակերտ պետական արգելոց ՊՈԱԿ-ի տնօրէն, իսկ 2013-15 թւականներին՝ որպէս մշակոյթի եւ երիտասարդութեան հարցերի նախարարի տեղակալ: Նախարարութեան հիմնական ստորաբաժանումների աշխատանքին ծանօթ եմ եղել, եւ այդ պատճառով աշխատակիցներն ինձ ճանաչում են: Իսկ ինձ համար աշխատելը հեշտ է, որովհետեւ ունեմ աշխատանքային փորձ եւ ծանօթութիւններ:

 

- Ֆէյսբուքեան հրապարակումներից ակնառու է, որ ՄԵՀԶ-ի աշխատակազմը բաժանւած է նախկին երկու նախարարների թիմակիցների՝ Նարինէ Աղաբալեանի եւ Սերգէյ Շահվերդեանի: Ինչպէ՞ս էք պատրաստւում շահել աշխատակիցների վստահութիւնն ու աջակցութիւնը:

- Նախարարութիւնում աշխատանքային առումով թիմերի բաժանում չկայ: Մշակոյթի, երիտասարդութեան հարցերի եւ զբօսաշրջութեան նախարարութեան աշխատակազմը աշխատում է մէկ թիմով եւ մէկ նպատակի համար՝ արդիւնաւէտ աշխատանք իրականացնելու, յաջողութիւն գրանցելու եւ զարգացնելու մեզ վստահւած ոլորտը:

Պետական որեւէ պաշտօնեայ չպէտք է առաջնորդւի նախասիրութիւններով: Ինձ համար ամենակարեւորը մարդու աշխատանքային գործունէութիւնն ու արհեստավարժութիւնն է տւեալ բնագաւառում, մնացած հարցերը մղւում են երկրորդ պլան:

Միեւնոյն ժամանակ՝ հասկանալի է, որ յատկապէս արւեստագէտների մօտ մեծ դերակատարութիւն ունի ճաշակը: Եւ ինչպէս գիտենք՝ ճաշակին ընկեր չկայ: Ելնելով այն հանգամանքից, որ արւեստի եւ մշակոյթի ասպարէզի աշխատողները դիւրագրգիռ են եւ զգացմունքային, ինչ-որ տեղ բնական եմ համարում այս ասպարէզի գործիչների վէճերն ու տարակարծութիւնները: Սակայն, պէտք է գիտակցել, որ հէնց այդ վէճերն ու տարակարծութիւնները պատճառ են դառնում նորի արարմանն ու թռիչքային վերելքներին: Դա է փաստել արւեստի պատմութիւնը:

 

- Մօտ անցեալում ԱԺ պատգամաւոր էիք, մէկ ամիս է՝ մշակոյթի նախարար: Ո՞ր գործն է աւելի հեշտ:

- Ճիշտն ասած՝ ցանկացած աշխատանք ունի իր առանձնայատկութիւնները:

Պատգամաւորական աշխատանքը հիմնականում կապւած էր օրէնսդրական գործունէութեան հետ, իսկ բնակչութեան տարբեր շերտերի հետ շփումը բոլոր տեսակի հարցերին էր առնչւում՝ սոցիալական, տնտեսական, քաղաքական…

Նախարարի պաշտօնի առանձնայատկութիւնն այն է, որ թէեւ այն քաղաքական պաշտօն է, բայց, այնուամենայնիւ, պատասխանատու ես կոնկրետ մէկ ոլորտի համար եւ բնակչութեան հետ շփումն էլ հէնց այդ ոլորտի շրջանակում է:

Թէ՛ գործադիրը եւ թէ՛ օրէնսդիրն ունի իր դժւարութիւններն ու առանձնայատկութիւնները:

 

- Իսկ դժւա՞ր է ամէն օր Շուշի գնալ:

- Ոչ: Ես ծննդով Շուշիի շրջանից եմ: Շուշիում է անցել իմ զինւորական ծառայութիւնը, առաջին աշխատավայրս Շուշիում էր եւ, որպէս պետական պաշտօնեայ, նոյնպէս իմ առաջին աշխատանքային գործունէութիւնն սկսել եմ Շուշիից: Շուշի տանող ճանապարհը հարազատ է ինձ:

 

- Արդեօ՞ք պատմաբան-ազգագրագէտ լինելը կարող է նպաստել մշակոյթի նախարար լինելուն:

- Միանշանակ: Այս ոլորտում մասնագիտութիւնը կարեւորութիւն ունի:

Ազգագրագէտը ժողովրդի մշակոյթի ուսումնասիրողն է: Շատ յաճախ մշակոյթ ասելով հասկանում ենք միայն նկարչութիւնը, քանդակագործութիւնը, երգն ու պարը, բայց մշակոյթը շատ աւելի մեծ, լայն եւ ընդգրկուն հասկացութիւն է: Մշակոյթը մարդու հասարակական գործունէութեան հիմնական միջոցն է: Այդ իսկ պատճառով իմ՝ պատմաբան-ազգագրագէտի մասնագիտութիւնը շատ է օգնում պատմամշակութային ժառանգութեան եւ մշակութային քաղաքականութեան ընկալմանը եւ ոչ նիւթական մշակութային ժառանգութեան գործառոյթների ըմբռնմանը:

 

- 2013 թւականին մշակոյթի նախարար Նարինէ Աղաբալեանի տեղակալն էիք, իսկ նախորդ նախարար Սերգէյ Շահվերդեանի կուսակիցը: Նրանց հետ համագործակցութիւնը շարունակական կը լինի՞:

- Ե՛ւ Նարինէ Աղաբալեանի, ե՛ւ Սերգէյ Շահվերդեանի հետ լաւ յարաբերութիւնների մէջ ենք, եւ համագործակցութեան համար որեւէ խնդիր չեմ տեսնում:

Նախարարի պաշտօնն զբաղեցնելուց յետոյ զանազան հարցերի շուրջ երկուսի հետ էլ խորհրդակցութիւններ եմ անցկացրել: Վստահ եմ՝ մշակոյթի նախկին նախարարների փորձը շատ օգտակար կարող է լինել ճիշտ որոշումներ կայացնելու առումով:

 

- Ուսանողական եւ ընկերական շրջանակներում յայտնի էք որպէս «Քայլող հանրագիտարան»: Ինչպէ՞ս էք կարողանում մտապահել պատմութեան մանրամասները թւականներով, վայրերի անուններով եւ անձնանուններով հանդերձ, յաճախ յիշում նաեւ այդ նիւթերի էջն ու տողը:

- Ճիշտն ասած՝ յիշողութիւնը բնատուր է, սակայն հաւատացած եմ, որ անընդհատ ընթերցանութիւնն ու հետաքրքրասիրութիւնն այդ ասպարէզում պատճառ են դառնում, որ միշտ թարմացնեմ իմացածս եւ ինքնաբերաբար մտապահեմ մանրամասներն ու մանրուքները: Իսկ այս բոլորի հիմնական պատճառը յարատեւ եւ անդադար ընթերցանութիւնն է:

 

- Ո՞ր տարիքում եւ ինչպէ՞ս է առաջացել Ձեր սէրը դէպի ընթերցանութիւնը:

- Շատ վաղ տարիքից: Կարդացածս առաջին գրքերը հայկական եւ ռուսական ժողովրդական հեքիաթներն էին, թերեւս՝ 7 կամ 8 տարեկան էի:  Ի դէպ՝ ռուսական հեքիաթները նւիրել էին ինձ հէնց թարգմանիչները՝ Արծրուն Սահակեանն ու Անուշ Սեդրակեանը: Հէնց այդ տարիքում սեր առաջացաւ դէպի ընթերցանութիւնը, եւ բաւականին վաղ սկսեցի տարւել պատմավէպերով: Առաջին պատմավէպն էլ, որը կարդացել եմ, Րաֆֆու «Սանւելն» էր:

 

- Տիրապետում էք ֆրանսերէնին: Քարին տակում մեծացած երիտասարդը ինչպէ՞ս է սովորել այդ լեզուն:

- Այն ժամանակ Քարի տակի գիւղական դպրոցի օտար լեզւի ուսուցիչը ֆրանսերէնի մասնագէտ էր: Իսկ երբ 8-րդ դասարանից տեղափոխւեցի Երեւանի Խրիմեան Հայրիկի անւան թիւ 10 հայագիտական թեքումով դպրոց, շարունակեցի սովորել այդ լեզուն:

Անկեղծ ասած՝ Խ. Հայրիկի անւան հայագիտական թեքումով դպրոցը ոչ միայն օտար լեզւի ուսումնասիրման հնարաւորութիւն է տւել, այլեւ՝ հայոց լեզւի, հայ գրականութեան, հայոց պատմութեան, բանահիւսութեան, ազգագրութեան, արւեստի պատմութեան եւ գրաբարի ուսումնասիրման:

 

- Եզակիներից էք, որ առանձնայատուկ հպարտութեամբ եւ հրճւանքով էք խօսում Ձեր ծննդավայր Քարին տակի մասին: Ինպէ՞ս էք պահում կապը գիւղի հետ:

- Իմ ծնողներն ապրում են գիւղում: Շատ կուզէի ամէն օր լինել այնտեղ, բայց աշխատանքի բերումով շաբաթը մէկ անգամ եմ կարողանում այցելել նրանց: Սակայն հիմա, երբ աշխատավայրս Շուշիում է, կը փորձեմ աւելի յաճախ այցելել գիւղ:

Քարին տակը հերոսական գիւղ է: Քարին տակի պաշտպանութիւնը Արցախեան ազատամարտի կարեւոր յաղթանակներից է: Քարին տակի հերոսութիւնը չի սահմանափակւում միայն մեր օրով: Կարեւոր էր նաեւ քարինտակցիների մասնակցութիւնը 1826-28 թւականների ռուս-պարսկական պատերազմին, 1905-06 թւականների հայ-թաթարական բախումներին, 1918-20 թւականների պայքարին: Իմ համագիւղացիները եւ Քարին տակը բաւականին հերոսական դրւագներ տւեցին մեր ազատամարտին: Իսկ նման հերոսական գիւղի հողուջրի զաւակը լինելը ինքնին հպարտութիւն է ինձ համար:

Չեմ կարող աչքաթող անել նաեւ Քարին տակի չնաշխարհիկ եւ աշխարհագրական դիրքը, որոնք ցանկացածի մօտ հիացմունքի զգացում են առաջացնում:

 

- Շատերի կարծիքով՝ Արցախում մեկնարկած բարեփոխումները սահմանափակւում են միայն պաշտօնափոխութիւններով: Նոր պաշտօնեաններից մէկն էլ դուք էքԻ՞նչ բարեփոխումներ էք ակնկալո՞ւմ եւ ինչպէ՞ս էք պատկերացնում մշակութային ոլորտը:

- Ելնելով հէնց բարեփոխում բառի իմաստից՝ հարկ եմ համարում նշել, որ միշտ էլ կողմնակից եմ փոփոխութիւնների, որոնք իրենց հետ կը բերեն բարին: Իսկ այդ գործընթացը միշտ անհրաժեշտ է նոր մթնոլորտ ձեւաւորելու, լճացումից խուսափելու, եւ համակարգին եռանդ ու ներուժ փոխանցելու համար:

Մշակութային ասպարէզում, իմ պատկերացմամբ, բարեփոխումները պէտք է լինեն շատ լուրջ, խորքային եւ համակարգային: Նախ եւ առաջ պէտք է ունենալ մշակութային քաղաքականութեան հայեցակարգ: Իսկ մշակութային երկարատեւ ու կարճատեւ ծրագրերը պէտք է մշակւեն՝ այդ հայեցակարգից ելնելով: Մշակութային հայեցակարգի կարեւորագոյն կէտերից մէկն ինձ համար մշակութային ժառանգութեան ասպարէզում քաղաքականութեան վերամշակումն է եւ մշակութային ժառանգութիւնը հանրութեանն աւելի ընկալելի դարձնելը:

Միւս կարեւոր ուղղութիւններից մէկը պէտք է լինի երիտասարդութեան հետ աշխատանքը: Գալիք սերնդի նկատմամբ նախարարութեան վերաբերմունքը պէտք է լինի շատ աւելի խորքային եւ առարկայական:

Լեռնիկ Յովհաննիսեանի հետ զրուցել է
Լուսինէ Թեւոսեանը

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։