Հա

Հասարակական

17/04/2014

Վարչապետի պաշտօնում Յովիկ Աբրահամեանի նշանակման մասին

ՀՀ վարչապետի պատասխանատու պաշտօնում Յովիկ Աբրահամեանի նշանակման կապակցութեամբ կը փորձեմ կատարել մի քանի դիտարկում, որոնք հիմնականում հէնքաւորւած են իմ համացանցային այսպէս կոչւած թափառումների վրայ: Դրանք հիմնականում ներկայացնում են իմ որպէս շարքային քաղաքացու եւ լրագրողի տեսակէտները: 

ԱՐԱՄ ՇԱՀՆԱԶԱՐԵԱՆ

Հայաստանի քաղաքական օրակարգի թիւ 1 խնդիրը գտաւ իր տրամաբանական հանգուցալուծումը: Ինչպէս որ նախատեսւում էր, ՀՀ վարչապետի թափուր պաշտօնը զբաղեցրեց ՀՀ ԱԺ-ի խօսնակ Յովիկ Աբրահամեանը:
ՀՀ վարչապետի պատասխանատու պաշտօնում Յովիկ Աբրահամեանի նշանակման կապակցութեամբ կը փորձեմ կատարել մի քանի դիտարկում, որոնք հիմնականում հէնքաւորւած են իմ համացանցային այսպէս կոչւած թափառումների վրայ: Դրանք հիմնականում ներկայացնում են իմ որպէս շարքային քաղաքացու եւ լրագրողի տեսակէտները: Սակայն, շտապեմ ասել, որ բնաւ չեմ ցանկանում դրանք Ձեզ պարտադրել: Դուք կարող էք կիսել իմ տեսակէտներն ու դիտարկումները կամ էլ փորձէք տրամագծօրէն այլ հայեացքով վերլուծել խնդիրները: Դա Ձեր բացարձակ իրաւունքն է, որի վրայ բռնանալ չի կարող ոչ ոք, այդ թւում նաեւ՝ ես:
ա- «ԱԼԻՔ»-ի ապրիլի 13-ի համարում, անդրադառնալով ՀՀ 13-րդ վարչապետի առջեւ դրւած խնդիրներին՝ ես գրել էի, որ վերանկախացումից ի վեր Հայաստանի ծանրագոյն սոցիալ-տնտեսական ճգնաժամը յաղթահարելու համար՝ անհրաժեշտ է մի վարչապետ, որը կը կարողանայ արմատական փոփոխութեան ենթարկել սոցիալ-տնտեսական գործող կացութաձեւը, յարաբերութիւններն ու մտածողութիւնը:
Լինելով նոյն այդ կացութաձեւի ու յարաբերութիւնների ծնունդը, կրելով նոյն այդ մտածողութիւնը՝ հաստատապէս կարելի է ասել, որ Յովիկ Աբրահամեանն քաղաքական այն ֆիգուրը չէ, ով կարող է երկիրը տանել համակարգային՝ արմատական բարեփոխումների ճանապարհով:
Ընդհակառակը՝ կարծում եմ, թէ նա կոչւած է որոշակի կոսմետիկ փոփոխութիւնների միջոցով գոնէ ժամանակաւորապէս մեղմել առկայ սոցիալ-տնտեսական լարւածութիւնը՝ գործող համակարգին դիրքերը վերադասաւորելու եւ բնականոն գործունէութիւն ապահովելու առիթ ընձեռելով:
«Յովիկ Աբրահամեանի վարչապետութիւնը, անկասկած, ներքաղաքական ստատուս-քւօն պահպանելու լաւագոյն միջոցն է»,- ասում է քաղաքական վերլուծաբան Հայկազ Ղահրիեանը: Նրա այս կարծիքի հետ չհամաձայնւել չի կարելի: Մեղմ ասած՝ ներկայ պահի դրութեամբ Յովիկ Աբրահամեանը գործող համակարգի համար «անվտանգութեան բարձիկ»-ի դեր է կատարում:
բ- Անդրադառնալով արտաքին տնտեսական յարաբերութիւնների վերաբերեալ յոյժ կարեւոր հարցին՝ Յովիկ Աբրահամեանի նշանակումից անմիջապէս յետոյ՝ հայրենի անկախ փորձագէտներից շատերն շտապեցին այս կտրւածքով նրա նշանակումը համարել օրինաչափ:
Ըստ նրանց՝ խնդիրը պարզից էլ պարզ է: Հայաստանը ինտեգրւում է եւրասիական տարածքին, որին բնորոշ են հէնց այն յարաբերութիւններն ու որակները, որոնք առկայ են Հայաստանի իշխանական օլիգարխիայի համակարգում: Յովիկ Աբրահամեանն այդ բոլորի անմիջական կրողն է եւ ամենայարմար վարչապետը:
գ- Ինչ կապւած է վերջին իրադարձութիւնների ֆոնին, Հայաստանի տնտեսական զարգացման հեռանկարների հետ կապւած հարցին, պատասխանը միանշանակ է՝ նոր կառավարութիւնը ինչ ծրագիր էլ որ ներկայացնի, հնարաւոր չէ երկրում էական զարգացում ապահովել:
Դա միանշանակ է: Դէպի Եւրասիա տանող ուղին ընտրելով՝ Հայաստանը, փաստօրէն, իրեն մեկուսացրեց համաշխարհային տնտեսական զարգացումների գործընթացից:
Միջազգային ֆինանսա-տնտեսական կենտրոնները Հայաստանին արդէն գումար տրամադրում են այնքան՝ ինչքան հարկաւոր է գոյութիւն պահպանելու համար: Իսկ փորձագէտներն ահազանգում են՝ ժամանակները շատ արագ փոխւում են, փոխւում են նաեւ մարտահրաւէրներն ու պահանջները, իսկ գոյատեւման պայմաններում տեղքայլն արդէն վտանգաւոր է երկրի համար:
«Կարելի է փաստել հետեւեալը՝ Հայաստանի տնտեսական զարգացման հեռանկարների առումով ստեղծւել է փակուղային իրավիճակ: Ոչ միայն զարգացման համապատասխան ռեսուրսներն են սպառւել, այլեւ հէնց հեռանկարի առումով: Մաքսային միութեանը միանալով՝ Հայաստանն ըստ էութեան իրեն զրկել է այլընտրանքից»,- նման կարծիքի է դաշնակցական գործիչ, տնտեսագէտ Աշոտ Եղիազարեանը:
Ըստ նրա՝միայն այն դէպքում է հնարաւոր խօսել տնտեսական բարեփոխումների ու ծրագրերի մասին, երբ այդ այլընտրանքը լինի: Իսկապէս, Հայատանն այդ առումով մտել է փակուղի:
Այս բոլորին գումարէք նաեւ այն փաստը, որ Յովիկ Աբրահամեանին միանշանակ պէտք է համարել հայկական օլիգարխիկ համակարգի ամենաազդեցիկ ներկայացուցիչներից մէկը: Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի արմատական փոփոխութիւնը ենթադրում է այս համակարգի վերացումը, իսկ նոր վարչապետը կոչւած է՝ պահպանելու գործող սոցիալ-տնտեսական կացութաձեւը:
Չմոռանանք այն փաստը, որ Յովիկ Աբրահամեանն ու նրա անմիջական շրջապատը բազմիցս յայտնւել են կոռուպցիոն ու այլ բնոյթի բազմաթիւ սկանդալների մէջ: Նրանք լիուլի օգտւել են (եւ շարունակում են օգտւել) այս համակարգի իրենց ընձեռած բացառիկ «բարիքներից»:
Վարչապետի գլխաւոր խնդիրը պէտք է որ լինի Հայաստանն օր առաջ դուրս բերել գոյատեւման ռեժիմից: Ընդորում, ինչպէս յուշում են փորձագէտները, անհրաժեշտ է չշփոթել գոյատեւման ռեժիմից դուրս բերելն ու զարգանալը: Դրանք հոմանիշներ չեն, դրանք նոյն բանը չեն ենթադրում: Գոյատեւման ռեժիմից դուրս գալը դեռ չի նշանակում զարգացման հուն մտնել:
Յովիկ Աբրահամեանի նման ֆիգուրին միգուցէ յաջողւի Հայաստանին ժամանակաւորապէս հանել գոյատեւման ռեժիմից՝ որոշակիօրէն մեղմելով սոցիալ-տնտեսական առկայ լարւածութիւնը, սակայն երկիրը զարգացման ուղի դուրս բերելու մասին խօսք անգամ լինել չի կարող: Նա չունի ոչ այդ որակները, ոչ էլ կոչւած է դրան:
դ- Դարձեալ յղում կատարեմ իմ «Նոր վարչապետին սպասելիս» յօդւածին (տպագրւած ապրիլի 13-ին):
Խօսելով արմատական փոփոխութիւնների անհրաժեշտութեան մասին՝ ես բարձրաձայնել էի այն մասին, որ այդ դժւարին գործում ՀՀ 13-րդ վարչապետի լաւագոյն դաշնակիցը կարող է դառնալ քաղաքացիական հասարակութիւնը, եթէ, իհարկէ, նոր վարչապետն իրեն համար վերաիմաստաւորի քաղաքացիական արժեհամակարգը եւ ընդառաջ գնայ քաղաքացիական նախաձեռնութիւնների պահանջներին:
Հիմա արդէն պարզից էլ պարզ է, որ քաղաքացիական հասարակութեան հետ համագործակցելու մասին խօսք անգամ լինել չի կարող: Հայաստանում քաղաքացիական նախաձեռնութիւնները թիրախաւորել են հէնց այն համակարգը, որի անվտանգութիւնը երաշխաւորելու գործին է լծւած Յովիկ Աբրահամեանը: Այնպէս որ՝ ապագայում նոր վարչապետին ու քաղաքացիական հասարակարգին բազում «քաղցր» հանդիպումներ են սպասւում:
Ամփոփելով Յովիկ Աբրահամեանի նշանակման հետ կապւած իմ նախնական տպաւորութիւններն ու դիտարկումները՝ կարծում եմ, որ առնւազն այս պահին կարելի է արձանագրել, որ այն հանրային-պետական տեսանկիւնից համակարգի դեգրադացիայի եւ համակարգային որակական որեւէ փոփոխութեան բացառման նշան է, որը հաստատապէս քաղաքացիական հասարակութեան համար ունենալու է զրոյական արժէք:
Հայրենի փորձագէտների այս կարծիքի հետ չհամաձանւել չեմ կարող, քանի որ պետական-քաղաքական իր գործունէութեան ողջ ընթացքում Յովիկ Աբրահամեանն արդէն հասցրել է լիարժէքօրէն բացայայտւել: Կարծում եմ, որ հակառակում ինձ կարող է համոզել մի ինչ-որ շրջադարձային փոփոխութիւն, ինչն աւելի նման է լինելու հրաշքի, իսկ քաղաքականութեան մէջ ընդունենք, որ հրաշքներ տեղի չեն ունենում:
Լաւ մնացէ՛ք, կը հանդիպենք...

Յարակից լուրեր

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։