Հա

Հասարակական

15/08/2018 - 13:40

Տրոյեական ձին եւ հայկական ամրոցը

Ժամանակակից աշխարհում հասարակութիւններն ու պետութիւնները յաճախ են ենթարկւում Ոդիսեւսի «Տրոյեական ձիու» «շախ»-ին: Տարբերութիւնն այն է, որ ամրոցները չեն պաշարւում միայն ֆիզիկապէս եւ Տրոյեական ձիու մէջ միայն օտարի զինւորները չեն: 

Արտակ Սարգսեան

 

Ժամանակակից աշխարհում հասարակութիւններն ու պետութիւնները յաճախ են ենթարկւում Ոդիսեւսի «Տրոյեական ձիու» «շախ»-ին: Տարբերութիւնն այն է, որ ամրոցները չեն պաշարւում միայն ֆիզիկապէս եւ Տրոյեական ձիու մէջ միայն օտարի զինւորները չեն: Միջազգային խաղացողները, հիմնականում, օգտագործում են 3 մոդել՝

1. զաւթում են տւեալ պետութեան ռազմավարական ռեսուրսները՝ ստեղծելով կախւածութեան տարաբնոյթ մեխանիզմներ (ընդհուպ՝ ռազմական)

2. զաւթում են թիրախ հասարակութեան մարդկային մտքի որոշ մասը եւ խաթարում տւեալ հասարակութեան գենետիկ իմունիտետը,

3. կիրառում են այդ 2 մեթոդները՝ զուգահեռ, պառակտելով հասարակութիւնը, այն պահելով կիսագերութեան մէջ:

Հայաստանեան իրականութեանն աւելացել է նաեւ Ֆիզիկական պաշարումը, երբ կենսական էներգիայի տեղաշարը պայմանաւորւած է կամ օդից, կամ Լարսի անցակէտի «անմեղ տամոժնիկից»:

Պատմական ճակատագրի բերումով, այսօր յայտնւել ենք Ռուսաստանի եւ Արեւմուտքի միջեւ ստեղծված բուֆերային գօտում եւ երկու կողմից էլ առկայ է ուժեղ ճնշում, քանզի մէկ սանտիմետր տեղաշարժն որեւէ կողմ կայսերական այդ ուժերի կողմից դիտւում է զիջում եւ ռազմավարական շահերի դէմ ոտնձգութիւն: Այդ ճնշումների արդիւնքում մասերի բաժանւեց Վրաստանը, Ուկրայինան, Արեւելեան Եւրոպան եւ Մերձբալթիկան դարձան Արեւմուտքի յենակէտեր: Ռուսաստանի շուրջ օղակը սեղմւում է, եւ, հաւատարիմ իր պատմական աւանդոյթին, մուժիկը յենւում է իր ուսադիրի եւ սւինի վրայ:

Այլ է Արեւմուտքի աւանդոյթը՝ այն կրում է խաչակրաց արշաւանքի եւ միսիոներութեան կնիքը, որտեղ ներսից են լւանում ուղեղները, յետոյ դէմ անում խաչը, չհամբուրելու պարագայում՝ կտրում խոնարհւած գլուխը, կամ որպէս հերետիկ՝ այրում խարույկի վրայ:

Եւ ահա 2 Տրոյեական ձիերի պայքարում, որոնք, ի դէպ, ո՛չ սեւ են, ո՛չ էլ սպիտակ, այլ ուղղակի փայտից են, հայ հասարակութիւնն իր այրուձին է փորձում խաղացնել՝ երկուսի հետ էլ կառուցելով փոխըմբռնման կամուրջներ, շահերի հատման եւ մէկտեղման կէտեր: Միաժամանակ՝ կոփում ոգին, փորձում առողջացնել սեփական հասարակութիւնն ու համախմբել ուժերը:

Այս իրականութեան պարագայում, սեփական իմունիտետի ուժեղացման համար չափազանց կարեւոր է՝

1. չզիջել հայկականութեան հիմնարար արժէքները,

2. միամտօրէն չգնալ «Ոդիսեւսի» հետեւից, որի ձին մատուցւած է որպէս «սրբազան կենդանի»,

3. չշփոթել առկայ խնդիրների կարեւորութեան հերթականութիւնը եւ սեփական ուժերը չվատնել ծուղակներում եւ լաբիրինթոսում,

4. չպառակտւել օտար խաղերի մէջ,

5. չմոռանալ սեփական պատմութիւնն ու ստացած դասերը:

Այս վերջին առումով իրադրութիւնն ինչ-որ չափով յիշեցնում է 1920 թւականի օգոստոսը, երբ Հայաստանի պատւիրակութիւնները միաժամանակ ստորագրում էին Սեւրն ու բանակցում ռուսների հետ՝ արդիւնքում կարմիր ասկեարն ու ռուս կոմիսարները մտան Հայաստան:

Հայաստանում խառնւել է մեղւի փեթակը եւ իւրաքանչիւրը, եւ յատկապէս մենք, ցանկանում է աւելին ստանալ: Հիմա քաշքշում են մեր հագուստից, իսկ մենք հպարտ-միայնակի կեցւածքով գոռում ենք՝ «ազատութիւ՛ն» եւ «մենք ձեր դէմ չենք»՝ փորձելով պարտադրել մեր օրակարգը: Բայց իրավիճակի ամբողջ բարդութիւնն ու նրբութիւնն էլ հէնց այն է, որ քաշքշողներն ուզում են իրենց հետ լինենք եւ ոչ թէ ոչ մէկի կամ հակառակ մէկի:

Յարակից լուրեր

  • «Փաստ». «Քաղաքացու օր՝ քաղաքացու հաշւին»
    «Փաստ». «Քաղաքացու օր՝ քաղաքացու հաշւին»

    «Փաստ» թերթն իր այսօրւայ համարում գրում է. «Այսօր Հայաստանում առաջին անգամ պաշտօնապէս նշւում է Քաղաքացու օրը: Տօնի շուրջ, ըստ ամենայնի, չկայ քաղաքական կամ հասարակական կոնսենսուս, ու դա բնական է, որովհետեւ ակնյայտօրէն գործ ունենք մէկ տարի առաջ տեղի ունեցած իրադարձութիւնները ֆետիշացնելու ձգտման հետ, ինչը չի կարող միանշանակ ընկալւել նոյնիսկ այն մարդկանց կողմից, որոնք ակտիւօրէն մասնակցել են յեղափոխութեանը:

  • Շտապի՛ր, կոտրիր լռութեան տանդեմը
    Շտապի՛ր, կոտրիր լռութեան տանդեմը

    Եթէ քեզ հարցնեն, թէ դու ինչի ես ձգտում հասնել կեանքում եւ դու պատասխանես «երջանկութեան», կը ներես, բայց դու շատ տափակ ես՝ մակերեսային։ Ինչո՞ւ։ Դրանում քեզ պարգեւն է հետաքրքրում այլ ոչ թէ պայքար, արդիւնքը, ոչ թէ ընթացքը։ Դու տրւած ես միայ յաղթանակի, այլ, ոչ թէ պայքարի գաղափարին։

  • Հանրապետութեան նախագահ. «Հանրային պահանջին ընդդիմանալն օրինական չէ»
    Հանրապետութեան նախագահ. «Հանրային պահանջին ընդդիմանալն օրինական չէ»

    Հանրապետութեան նախագահ դոկտ. Հասան Ռոհանին սխալ, անընդունելի եւ անօրինական է համարել հանրային պահանջին ընդդիմանալն ու դրա դէմ պայքարելը: 

  • Մեր հոգսերի 2018-ը. ի՞նչ ակնկալիքներ են հասունանում հասարակութեան մէջ
    Մեր հոգսերի 2018-ը. ի՞նչ ակնկալիքներ են հասունանում հասարակութեան մէջ

    Հայաստանի համար բաւական թէժ 2018 թ.-ը պատմութիւն դարձաւ, եւ այս պատմութիւնից դեռ երկար կը փորձեն գլուխ հանել քաղաքագէտները, վերլուծաբաններն ու փորձագէտները։ Կտրուկ շրջադարձը, որն արեց հանգիստ երկիրը, դարձաւ անցած տարւայ գլխաւոր իրադարձութիւնը։

  • 2018: Հայաստանի անհանգիստ 12 ամիսները
    2018: Հայաստանի անհանգիստ 12 ամիսները

    2018 թւականը աննախադէպ էր իրադարձութիւնների եւ ալեկոծումների ալիքով: Ապրիլ-մայիս ամիսներին Հայաստանում տեղի ունացած ժողովրդային հուժկու շարժումն ու նրան հետեւած իշխանափոխութիւնը ստեղծեցին ներքաղաքական նոր իրավիճակ, որն ամրագրւեց դեկտեմբերի 9-ի խորհրդարանական ընտրութիւններով: «Ժողովրդական ոչ բռնի թաւշեայ յեղափոխութիւն» անւանումը ստացած այս աննախադեպ ընդւզումը փողոց հանեց հազարաւոր մարդկանց, որոնք մերժեցին հին ռեժիմն ու նրա ստեղծած համակարգը: 

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։