Հա

Հասարակական

Կիրակի, 09 Փետրւարի 2014 10:10

ՌԱԴԻՕ ԲԱՌ - «Լայքարժէք» սառած յուշեր

Սառած ձեռքերի մաշկի տակ արթնացան ջերմ յիշողութիւններ, որոնք իւրաքանչիւր երէկւայ մարդու մօտ ի զօրու էին փոխելու տրամադրութիւնը, որով մեզանից շատ-շատերը սեփական, բայց նոյն ժամանակ միեւնոյն ընդհանուր պատմութեան հերոսներն էինք: Սկսած փողոցի համատեղ ուժերով կանգնեցւած ձնեմարդուց՝ վերջացրած նոյն փողոցի բնակիչներից կազմւած բանակով սառցաջարդումով...

ՀԱՏԻՍ

Ձմեռային շնչով պատած վերջին քանի օրերը ստիպեցին քաղցրութեամբ յիշւող անցեալը նորից զգալ մաշկի վրայ:
Սառած ձեռքերի մաշկի տակ արթնացան ջերմ յիշողութիւններ, որոնք իւրաքանչիւր երէկւայ մարդու մօտ ի զօրու էին փոխելու տրամադրութիւնը, որով մեզանից շատ-շատերը սեփական, բայց նոյն ժամանակ միեւնոյն ընդհանուր պատմութեան հերոսներն էինք: Սկսած փողոցի համատեղ ուժերով կանգնեցւած ձնեմարդուց՝ վերջացրած նոյն փողոցի բնակիչներից կազմւած բանակով սառցաջարդումով...
Ինչեւէ, ժամանակներն անցել են, այդ սառը շնչով ձեան ջերմութիւնն այսօր մարդիկ կարծես միայն փորձում են գտնել համակարգչի առջեւ նստած՝ սոցիալական ցանցերում: Եւ թող չթւայ, որ ռադիօս ընդհանրապէս դէմ է նման երեւոյթների... ուղղակի ձիւնը պէտք է ոչ պակաս-ոչ աւել շօշափել սառած ու գոլորշին վրան շնչով: Ինչքան ասես՝ էկրանի վրայ ձնեմարդու ցայտուն գեղեցկութեամբ լուսանկար կայ երեւացող: Կարելի է «լայքել»: Պարզապէս, ինչ-որ չափով նաեւ պէտք է մտածել թողած ոտնահետքի մասին: Ոտնահետք, որ հոսանքը անջատւելուն պէս՝ դադարում է գոյութիւն ունենալ յիշողութեան մէջ: Յիշողութիւն,որը վաղուց ենք կարծես փոխարինել մուտքագրող գաղտնաբառով:
Այնուամենայնիւ, նոյն համացանցում երբեմն հանդիպում ես հէնց այն տաքացնող սառնութեանը, որը քեզ համար շօշափելի չէր, քանի որ դրա ապրումները եղել են ուրիշներինը: Այ թէ ինչում է բանը, երբ ծանօթ թւացող որեւէ նիւթ ընկալւում է ամենահարազատ ջերմութեամբ ու ապրումներով:
Մենք, ովքեր դեռ ապրանքը շօշափելուց անմիջապէս յետոյ կապ ենք հաստատում դրա հետ եւ այլեւս դժւարանում՝ պոկւելու դրանից, ոնց որ գտնւում ենք սերնդափոխութեան սահմանագծից այն կողմ:
Սահմանները հէնց այն որոշումների արդիւնքներն են, որոնցից հրաժարւել չես կարող: Իմացածը սեփական մաշկով ընկալելու ժամանակների մայրամուտը ամէն ինչով կախւած է մարդու առօրեան բնորոշող վարւելակերպից:
Օրինակներով ամրագրելու համար՝ չպէտք է այնքան էլ սեղմել գլուխը: Լաւ խօսք կար, որը ժամանակին օգնութեան էր հասնում, երբ պէտք էր լինում բնութագրել միւսների կարողութիւնը: «Դէմքին նայես՝ լսելի կը դառնայ ծակ կօշիկների ձէնը»:
Եկանք, ուր հասանք, բաւական կը լինի համակարգչի պատուհանի առջեւ նստած, մոռացւած ու սառած սուրճի գաւաթը կողքին, փորձես ծանրանալ թեւաւոր խօսքերի վրայ, որոնք յայտնւելու նոյն արագութեամբ ի սպառ մոռացւում են «լայքելուց» յետոյ:
Եւ այսպէս՝ «լայքում» ենք, երբ քաղցած ու մահամերձ երեխայի պատկեր է դրւած շրջանառութեան մէջ, լայքում ենք երբ մեր երէկւայ ժամանցի լուսանկարներն ենք տեսնում, լայքում ենք բարձրաձայնւած հասարակական ակցիաների մասին տեղեկատւութիւնները, ու լայքում ենք ամէն բան,քանի որ մեր ունեցած միակ ընտրութիւնը սահմանափակել են մի փոքրիկ կոճակի գոյութեամբ,որը ձեր տածած ուշադրութիւնն է ցուցադրում: Ուշադրութիւն եւ իրար նկատմամբ տածած «լայք», որը ներկայութիւն չի պահանջում: Ու դու քեզ այդ մենակութեան մէջ այլեւս միայնակ չես զգայ: Սուրճս սառեց...

Յարակից Հրապարակումներ

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Սարգսեան-Ալիեւ վերջին հանդիպման արդիւնքում կը գրանցւի՞ արդեօք առաջընթաց ԼՂ հակամարտութեան կարգաւորման գործում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։