Հա

Հասարակական

Կիրակի, 22 Յունիսի 2014 09:50

ՌԱԴԻՕ ԲԱՌ - Արհեստավարժի ձեռագրի ճգնաժամ

Նախորդ համարով շօշափւած զրոյցը շարունակելու ցանկութիւնը թեմայի խճճւած լինելու պատճառով՝ կարող է ինքնապտոյտի մատնւել, եթէ ստիպւած լինենք իրեղէն փաստերի վկայութեանը դիմել: Իսկ այն անտեսելու դէպքում՝ գուցէ թեման իր անգունացման հաշւին մղւի չոր տեսութիւններից կամ սեփական կարծիքից ելած մօտեցումների ստւերի գիրկը:

ՀԱՏԻՍ


Նախորդ համարով շօշափւած զրոյցը շարունակելու ցանկութիւնը թեմայի խճճւած լինելու պատճառով՝ կարող է ինքնապտոյտի մատնւել, եթէ ստիպւած լինենք իրեղէն փաստերի վկայութեանը դիմել: Իսկ այն անտեսելու դէպքում՝ գուցէ թեման իր անգունացման հաշւին մղւի չոր տեսութիւններից կամ սեփական կարծիքից ելած մօտեցումների ստւերի գիրկը:
Յիշեցնենք, որ մեր նախորդ՝ հասարակութիւն-միութիւն կապերի եւ կապւածութեան մասին զրոյցը կիսատ մնաց, թողնւեց այնտեղ, որտեղից պէտք էր խօսքն ուղղել պարտականութեան եւ սիրոյ միջեւ եղած «ուղղեփակոցի գերան» հասկացութեան մասին:
Կասկածներ լինել չեն կարող, որ, փաստացիօրէն, մեր միութիւնները զբաղեցրած տարածքի հաշւին անկարող կը լինեն այցելուների հաշւին եկամտաբեր լինել կամ նոյնիսկ ինքնաբաւ աշխատելու կարողութիւնն ունենալ: Վերջին հաշւով՝ աւելի խոշոր հասարակութիւնը նոյնիսկ նմանօրինակ ձեռնարկութիւն կառավարելու համար դարձեալ կախւած է մնում պետական սուբսիդային աղբիւրներից: Իսկ սա իր հերթին որպէս խոչընդոտ՝ համար առաջինը պէտք է համարել այսօրինակ աշխատանքների իրականացման գործում:
Այնուամենայնիւ, խնդիրները երեւան գալուց առաջ ո՛չ իմաց են տալիս, ո՛չ էլ գալիս են այնժամ, երբ պատրաստ ես դիմակայելուն: Իսկ մեր զրոյցի հիմնախնդիրներն էլ ծագել են սկսում հէնց այդօրինակ իրավիճակներում յայտնւածի պայմաններից:
Եւ քանի որ խօսքը հասաւ փողոցներում տիրող փողոցայնութեան բնաւորութեան տարածման երեւոյթին, եւ այն, որ որն է լինելու դրա դէմ միութիւններից ակնկալւող դերակատարութիւնը, այստեղ էլ ի յայտ է գալու որոշումներ կայացնող օղակների ու «մտածարանների» ըմբռնման կարողութեան ֆակտորը, որով եւ չափւում են համայնքիս ներկայ մտային ու վարչական ունակութիւնները, եւ ապագայ սերունդի դրսեւորումներն ու ձեւաւորման շեմին գտնւող նրա բնաւորութիւնը՝ որպէս սինտեզային հակադրում: Մի խօսքով՝ թեման չխճճելու համար՝ միանգամից նշենք, որ ժամանակն է մի դառն իրականութեան մասին ակնարկելով՝ դիմել օրինակների օգնութեանը:
Որպէս օրինակ՝ վերցնենք Սասուն կամ ինչպէս արդէն միայն դա է նշւում Նարմաք քաղաքամասի մայթերում թմրանիւթերի ու նարկոտիկների ազդեցութեան տակ թաւալւող դեղնած էակներին: Եթէ մինչեւ 10-15 տարի առաջ դրանք այլ թաղամասերից բերւած մանրածախ վաճառողներ էին, այսօր նրանք թւով 20-ի հասնող հայ տղաներ են, եւ ոչ միայն տղաներ: Մի խօսքով՝ երեւոյթը թաղամասի հայ բնակչութեան աչքերին չկորցնելով իր ցաւալի երեսը՝ կարծես թէ դարձել է սովորական երեւոյթ: Իսկ նրանց այսպէս ասած յաճախորդները իրենց համապատասխան տեսքով ու թաղիս վրայ նետած իրենց հայեացքներով նոյնպէս մտածելու տեղիք են տալիս:
Իսկ այժմ, թէ ինչ կապ կայ նշւած այս օրինակի եւ մեր զրոյցի հիմնական թեմայի միջեւ: Այս մասին կարծում եմ նշւող բացատրութիւնն առնւազն կը համարւի ընթերցողի գիտակցութեան կարողութիւնների անտեսում:
Բաւական է իւրաքանչիւր պատահած անցորդին հարց տալ, թէ արդեօք կը ցանկանա՞ր իր երեխան իր ազատ ժամանակն անցկացնէր միութիւններում, հաւանաբար, կը ստանաք այնպիսի պատասխան, որի մասին մեր այս զրոյցը կը շարունակւի յաջորդ հանդիպման ժամանակ:
Իսկ մինչեւ զրոյցիս թեմայով ծաւալւելը նշենք, որ դժւար չէ եւ առաւել եւս ոչ էլ ծախսատար այսօրւայ պատանիներին ու երիտասարդին պահել ապահով ձեռքերում: Պարզապէս, նրանք խոշոր տոկոսով հասանելիութիւն ունեն այնպիսի գաջետային տեխնոլոգիաների, որոնց միայն հարկաւոր է անլար համացանց՝ ապահով ցանցերի լարը գծելու համար...

Յարակից Հրապարակումներ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։