Հա

Հասարակական

03/03/2013

ՌԱԴԻՕ ԲԱՌ - Հայաստանը՝ քւէատուփերից դուրս

altՀԱՏԻՍ

Դեռ չէր հասցրել վրան փոշի նստելու այն տեղեկատւութեանը, որը խօսում էր Երեւանի քաղաքապետարանի պաշտօնական կայքէջով (myyerevan.am) ուղիղ միացմամբ՝ Երեւանը տեսնելու հնարաւորութեան մեկնարկից, երբ եթերում յայտնւած հրապարակներից մաքրւեց Ազատութեանը: Այսպիսով՝ էկրանից քեզ դեռ «բարեւում» են Հանրապետութեան, Շառլ Ազնաւուրի, Սասունցի Դաւթի, Նժդեհի եւ էլի ուրիշ հրապարակներ, սակայն փետրւարի 18-ից՝ արդէն ո՛չ Ազատութեանը: Կէս կատակ, կէս լուրջ գրչիդ ծայրը յուշում է. «Ուր բարեւ կայ, այնտեղին՝ յաջող»:

Երեւոյթը գուցէեւ պատահականութեան արդիւնք է ե՛ւ ո՛չ՝ պատեհականութեան: Ինչ իմանաս, գուցէ գրչի ծայրը մէկ-մէկ էլ իր սրութեան անկիւնից է դատում: Այսպէս թէ այնպէս՝ տրամաբանութիւնը չի կարող շրջանցել Ազատութեան հրապարակում տիրող տրամադրութեանը: Չէ՞ որ այնտեղ մարդիկ միայն բարեւելու համար չէ, որ «բարեւելու» են դուրս եկել: Եւ այսպէս յետընտրական Հայաստանը զբաղւելու թեմա լինելուց բացի՝ իւրաքանչիւրիս յուզում է իր ամենաուղիղ իմաստով, այնպէս որ՝ եթէ մեր Սփիւռքեան կտրւածքով լրատւութեանը հետեւելու առիթները կրճատւում են եթեր դուրս եկած հեռուստաալիքների պահով, ծարաւը կարող է սկսւել յագենալ վիրտուալ եւ համացանցային լրատւական աշխարհում: «Գարունների» փորձը ցոյց է տւել, որ այստեղ քաղաքացին թէեւ պատասխանատու չէ, սակայն իրեն զգում է իր խօսքի տէրը կամ մեր լեզւով ասած՝ գտնւում է վստահելի անցքում: Նոյն փորձը ցոյց է տւել, որ հաղորդակցութիւնների «սիբեր» (սայբեր) դաշտում, այդպիսով, կասեցւում են հեռուստաալիքների ցենզուրայի ենթարկւելու ազդեցութիւնները:
Եւ անկախ այն բանից, որ երեւոյթը ժուռնալիզմի աշխարհում ինչպիսի որակում կարող է վաստակել, ոչ այնքան մանրակրկիտ ուսումնասիրութեան արդիւնքում՝ կարելի է պարզել, թէ ինչպիսի աճ եւ վստահութիւն են արձանագրել հայկական ընդդիմադիր աղբիւրները՝ համացանցում:
Սա կարելի է տեսնել առանց մեկնաբանութեանը կարօտ մնալու: Ու որպէսզի յօդւածս «բարեւի» տպաւորութիւն չթողնի՝ հարկ է արձանագրել, որ ո՛չ մի տեղ, ո՛չ մի բարեփոխում տեղի չի ունենում, եթէ այն ժողովրդի մօտ բջիջ առ բջիջ համոզում կամ կենսակերպ չի դարձել: Իսկ այսօր Հայաստանում այն դրսեւորւեց իր ամենատարածւած ու հասունացող լոյսի տակ:
Հրապարակների ասֆալտի վրայ պահանջատիրական դրսեւորումները ոչ թէ ուղղւած են ինչ-որ անձի դէմ, այլ՝ իրավիճակի, եւ այդ իրավիճակի խոնաւ ստւերի տակ բորբոսնած մականուններով չինովնիկների կամ օրը ցերեկով «բժիշկների գլուխ» ջարդողների ու բազմաթիւ այդօրինակ «ինչերի»: Ինչեւէ, ժողովրդի անունը շարունակ շաղ տալով, ուր ցանկութիւնն է թելադրում, այնքան էլ բանական խօսելաոճ չէ, սակայն քննադատւող կացութեան կայունութիւնը, ում որ ձեռնտու է, հէնց նրան էլ վստահւած է կացութեան վերարտադրումը... Այնպէս որ՝ պէտք է սպասել ու տեսնել, թէ այդ վերջինները ոնց պէտք է սեղմեն «բարեւի» մեկնած ձեռքը...

 
Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։