فا

ارمنیان اصفهان و جنوب کشور

شنبه, 12 مهر 1399 08:57

پیکرشهید ارمنی دفاع مقدس هراچ هاکوپیان در زادگاه وی آرام گرفت

آیین تشییع پیکر شهید هراچ هاکوپیان از شهدای ارامنه اصفهان روز گذشته با حضور جمعی از نیروهای مسلح، ارامنه و مردم اصفهان برگزار شد.

«آلیک» - مراسم تشییع پیکر شهید هراچ هاکوپیان صبح روز گذشته (جمعه، ۱۰ مهر ماه ۱۳۹۹) برگزار شد. پیکر شهید در ساعت ۱۰:۰۰ صبح، با اسکورت ویژه دژبان ارتش جمهوری اسلامی ایران، از بیمارستان ارتش به کلیسای میناس مقدس منتقل شد، جایی که به درخواست خانواده، مراسم کلیسایی قبل از تشییع پیکر شهید طی یک مراسم خصوصی به رهبری پیشوای مذهبی ارامنه اصفهان اسقف سیپان کاشجیان اجرا گردید.

یه گزارش تارنمای خلیفه گری ارامنه اصفهان و جنوب ایران، در این مراسم نمایندگان مسیحیان ارامنه ایران در مجلس شورای اسلامی روبرت بگلریان و آرا شاوردیان، رییس مجمع نمایندگان طاطاوس اوهانیان، رییس شورای خلیفه گری ارامنه اصفهان و جنوب ایران واروژ میناسیان و تعدادی از روحانیون مسلمان و نظامیان حضور بهم رساندند.

سپس ساعت ۱۰:۳۰ پیکر شهید هاکوپیان به یادواره شهدای ارامنه هشت سال دفاع مقدس واقع در آرامستان ارامنه جلفای نو، منتقل شد تا طی مراسمی با شکوه، با حضور اهاد مردم اصفهان از هر قوم و مذهبی و با همراهی گروه موزیک ارتش، تشییع گردد.

مراسم با پخش سرود ملی جمهوری اسلامی ایران آغاز و دکتر نوروزی، معاون فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان اصفهان که اجرای برنامه را عهد دار بودند، ضمن عرض تبریک و تسلیت در خصوص شناسایی و انتقال پیکر این شهید به اصفهان، با تاکید بر نقش مهم ارامنه ایران در طول هشت سال دفاع مقدس به مراسم های وداع و استقبال زاهدان و اصفهان اشاره کرد.

در ادامه سرتیپ آذرافروز، فرمانده ارشد نظامی ارتش در استان های اصفهان، یزد و چهارمحال بختیاری طی سخنرانی خود با تشکر از حضار برای شرکت در این مراسم، از تمامی شهدایی که جان خود را در راه پاسداری از میهن و حفظ ارزش ها فدا کردند، قدردانی نمود. ایشان در ادامه سخنان خود با تأکید بر نقش جامعه ارامنه ایران در جنگ تحمیلی اظهار داشت: این امر گواه بر آن است که ارمنیان ایران به حفظ تمامیت ارضی کشور اهمیت زیادی می دهند.

پس از امیر آذر افروز روبرت بگلریان، نماینده ارامنه اصفهان و جنوب ایران در مجلس شورای اسلامی به سخنرانی پرداخت و اشاره کرد:

حدود ۴۲ سال پیش ، هنگامی كه به عنوان یك همبازی كودكی با شهید هراچ هاكوپیان ارتباط برقرار كرده بود، تصوری از اینكه سالها بعد در مراسم تشییع پیكر وی سخنرانی کند، نداشت و هر چه از او به خاطر دارد تنها محبت است، ادب، فروتنی و احترام به بزرگان. وی در ادامه سخنرانی خود به واژه جنگ در زبان ارمنی اشاره کرد و گفت: « در زبان ارمنی کلمه «رزم» که ریشه ای از فارسی کهن دارد بیشتر به شکل «پادرازم» یا «پادِرزم» به کار می رود مثل «پادزهر» یا «پاسخ» که در فارسی در اصل «پادِ-سخن» بوده است، چرا چنین است، به گمانم چون تمدن های ۷۰۰۰ ساله ای چون تمدن ایران و تمدن کهنی چون تمدن ارمنیان از آنجا که همواره فرهنگ ساز و تمدن ساز بوده اند، و مورد یورش و ترک تازی تورانیان دگران واقع شده اند، به خاطر حفظ تمدن، رساندن این میراث به فرهنگ های دیگر همواره در دفاع بوده اند، به عبارتی در پاد رزم بوده اند. خود رزم افکن و رزم ساز نبوده اند. خود فرهنگ ساز و تمدن ساز بوده اند، چنان که هم امروز ارمنستان چون ایران امروز در «پادِرزم» دشمنان بدخیم و بدخوست. واقعا این چه حکمتی است که این شهید در چنین روز و ایامی با چنین عزت و بزرگواری همه عزیزان و مردم عزیز و گرانقدر اصفهان باید به مام وطن و فقط نه مام وطن، به اصفهان عزیزش بازگردد. سخن دیگری از نام ها، «هراچ» به ارمنی می شود «آتشین چشم» و «هاکوپیان» یعنی از «نسل یعقوب» که پدرش چون یعقوب، بردبارانه و اشک در چشم در انتظار یوسف خود ۳۳ سال ماند. آن هم با چه استواری ای، نبینید هم اکنون او را که چنین در این جا خمیده است. به یاد بیاورید امیدواری اش را، سترگی اش را، ایمانش را که به همسر و خانواده و همه ما منتقل میکرد و ایستاد تا پسر خود را بار دیگر دید و وقتی ما از شهید سخن میگوییم و از زنده بودن شهید و وقتی احساس شرم میکنیم اگر گاهی کوتاهی میکنیم در حفظ وطن، حفظ دین و حفظ اخلاق، مگر بر این باور نیستیم که شهید ناظر است و ناظرترین ناظرها خداوند است نافذترین، بیناترین و تا عمق وجود ما را می کاود و شهیدان نماد و نمود نیرو و فیض خداوندی اند، اما اگر خداوند ناقدی بخشنده است، شهید همواره ما را به یاد می آورد که چه میراثی برای ما بر جا گذاشته، چه ایثار و خلوصی داشته است. و از آنجا که تو برای ایران بودی و هستی، در آخرین گامت تا به این آخرین منزلگه در اصفهان عزیز برسی باز وحدت بخش بودی. دمی چند از خطه سیستان و بلوچستان، از ایرانی ترین پهنه های این دیرینه خاک آرمیدی تا هموطنان آن خطه هم از یاد نبرند، که ایرانی باشی و ایران داری ورای دلبستگی به قوم و دین است. این را گفتی و راهی این دیار شدی، تا برای آخرین بار و برای ابد در عمق خاک وطن بیارامی. اما حال که به قدرت شهادت، چنان که گفتم خود بیناییست و به واقع آتشین چشم شده ای، چرا که چون دیگر یاران شهیدت در این سرزمین ناظر و حاضری و آن هم چه سختگیرانه تا ببینی ما که میراث دار وطن پرستی و نوع دوستی عشق و خلوص و ایثار چون تویی هستیم، تا کجا و تا کی پای کاریم و آیا میتوانیم به خود نهیب زنیم که هیهات، اگر وطن، ایمان و خانواده در خطر باشد و ما غفلت کنیم، و بر ماست تا به لطف خدا و هشداری شما هوشیار باشیم و آماده جان فشانی در همه پاد رزم ها، چرا که این است اولین و واپسین رسالت ما».

سردار سرتیپ باقرزاده رییس کمیته تفحص مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح در پیامی که به پدر شهید ارسال نموده بودند و توسط سردار سرتیپ۲ ستاد مجتبی (شیروانیان) رییس حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس استان اصفهان در مراسم قرایت گردید، خاطر نشان فرمودند که هراچ هاکوپیان و سایر شهدا که مایه عزت میهن عزیزمان هستند و خانواده این شهید برای ۳۳ سال صبر و شکیبایی شایسته تقدیرند. در این پیام به ویژه تأکید شده بود که حضور و جان فشانی آحاد مردم در دوران دفاع مقدس نشان از راه و هدف مشترکی است که ملت ایران فارغ از هر دین و مسلکی برگزیده است.

سخنرانی ها با پیام اسقف سیپان کاشجیان پیشوای مذهبی ارامنه اصفهان و جنوب ایران به اتمام رسید. وی در سخنان خود خاطر نشان کرد: گرچه ما در اینجا در سوگ شهادت این عزیز گرد هم آمده ایم، ولی این برای همه ما همچنین روز پیروزی است و برای والدین و نزدیکان شهید، روز آرامش و تسلی خاطر است. اسقف در سخنان خود تأكید كرد كه هیچ اندیشه ای والاتر از ملت، میهن، دین و فرهنگ وجود ندارد و ابراز اطمینان نمود كه راه پیموده شده شهدا سرمشقی برای نسل جوان خواهد بود.

در پایان سخنرانی ها، مراسم تشییع پیکر شهید به رهبری اسقف و با شرکت روحانیون و خادمین کلیسای ارامنه برگزار شد. پس از آن،پیکر این شهید والامقام بر دستان یگان تشریفات ارتش و با همراهی مردم بصیر اصفهان به مزار خانوادگی منتقل و سرانجام پس از ۳۳ سال در کنار بقیه بستگانش آرام گرفت.

در پایان مراسم، پیشوای مذهبی و رییس شورای خلیفه گری ارامنه اصفهان و جنوب ایران و خانواده و نزدیکان شهید تسلیت حضار را پذیرفتند.

لازم به ذکر است در این مراسم مقامات عالی رتبه نظامی و دولتی کشور، نمایندگان مسیحیان ارامنه ایران در مجلس شورای اسلامی، روحانیون ارشد ارامنه، خانواده و اقوام شهید، نمایندگان ارگانهای ملی و هموطنان از تمامی اقوام و مذاهب حضور داشتند.

در میان نظامیان عالی رتبه، امیر سرتیپ۲ ستاد محسن آذر افروز فرمانده ارشد نظامی ارتش در استان های اصفهان، یزد و چهارمحال و بختیاری، امیر سرتیپ ۲ ستاد حبیب الله کریم زاده، فرمانده گروه ۵۵ توپخانه، امیر سرتیپ ۲ ستاد خاموشی، فرمانده پایگاه چهارم هوانیروز، امیر سرتیپ ۲ ستاد علی نام فرمانده مرکز آموزشی شهید وطن پور، امیر سرتیپ ۲ ستاد انگیزه جانشین پایگاه هشتم شکاری اصفهان، سرهنگ ستاد آفتابی نماینده فرمانده گروه ۴۴ توپخانه، سردار سرتیپ۲ ستاد مجتبی (شیروانیان) رییس حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس استان اصفهان، سردار سرتیپ ۲ ستاد میرحیدری فرمانده نیروی انتظامی استان اصفهان، دکتر احمدنیا مدیر کل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان اصفهان، دکتر نوروزی. معاون فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان اصفهان، سرهنگ مهتابی. جانشین مرکز آموزش توپخانه، سرهنگ معصومی رییس ستاد مرکز آموزش توپخانه، سرهنگ حسین علی حاج علی عسگری، مدیریت امور ایثارگران و‌ مدیریت حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس ارشد نظامی استان های اصفهان، یزد و چهارمحال و بختیاری، جناب آقای حسین آخوند نماینده سردار سرتیپ باقرزاده رییس کمیته تفحص مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح، مهندس محمد اسدی دبیر ستاد اجرایی مراسمات مدیریت امور ایثارگران ارشد نظامی استان های اصفهان، یزد و چهارمحال و بختیاری به چشم می خوردند.

شهید هراچ هاکوپیان از ارامنه اصفهان در سال ۱۳۴۴ در جلفای نو اصفهان متولد شده و در ۲۰ فروردین سال ۶۶ در عملیات کربلای ۹ که با هدف آزاد سازی منطقه بابا هادی در شمال شرقی قصر شیرین انجام شد به شهادت رسیده.

این شهید در سال ۱۳۹۱ در ارتفاعات بابا هادی مورد تفحص قرار گرفت که در آن زمان به علت عدم شناسائی پیکر ایشان در سال ۱۳۹۲ در دانشگاه آزاد زاهدان به عنوان شهید گمنام بر دستان شریف این شهر تشییع و به خاک سپرده شد. سر انجام پس از دو سال آزمایشات ژنتیک، پیکر این شهید بزرگوار شناسائی و به زادگاهش منتقل گردید.

از خداوند منان طلب آمرزش و آرامش جاودان برای روح این شهید والامقام را داریم.

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։