فا

اجتماعی

چهارشنبه, 31 ارديبهشت 1399 16:17

شرکت هاکوپیان و اهدا لباس های مخصوص کادر درمانی

سومبات هاکوپیان بنیانگذار برند پوشاک هاکوپیان گفت: تولید و اهدای لباس های مخصوص وظیفه ای ملی و اجتماعی است.

ارامنه ایران از دیرباز به عنوان ایرانیان همواره از هیچ تلاشی در تاریخ پر فراز و نشیب كشور در راه خدمت به ايران دریغ نکرده اند. امروزه که جهان در برهه ای جدید از تاریخ خود با پاندمی ویروس کرونا سپری می نماید  تولید کنندگان ارمنی بار دیگر عرصه خدمت به کشور را انتخاب نموده اند. از تولید کنندگان معتبر ایران که امروزه نامی آشنا نه تنها در ایران بلکه در منطقه و جهان است می توان به برند پوشاک هاکوپیان اشاره نمود که قسمتی از تولیدات خود را به تهیه لباسهای مخصوص کادر درمانی اختصاص داده است. فرصت را مغتنم شمرده با مدیر  و رئیس هیئت مدیره شرکت آقای سمبات هاکوپیان مصاحبه ای در این زمینه انجام داده ایم ولی قبل از مصاحبه؛ مختصری در رابطه با شرکت هاکوپیان.

سومبات هاکوپیان بنیانگذار این شرکت از دوران نوجوانی وارد حرفه خیاطی شد و پس از سالهاکسب تجربه در سال ۱۳۴۹ کارگاه کوچکی را در تهران تاسیس کرد. در ابتدای دهه ۸۰ آن کارگاه با هدف گذاریهای بلند مدت و اندیشمندانه؛ تبدیل به یک شرکت صنعتی و کسب و کاری خانوادگی شد. با راه اندازی تکنولوژی هزاره سوم صنعت پوشاک در خطوط تولیدی این شرکت؛ هنر خیاطی با صنعت در هم آمیخت.

این شرکت نخستین و بزرگترین طراح و تولید کننده تماما صنعتی پوشاک در ایران است. به مناسبتهای مختلف این برند فعالیتهای متنوع اجتماعی ایفا نموده است؛ به عنوان مثال طراحی لباس تیم ملی فوتبال ایران؛ طراحی لباس ارکستر سمفونیک ایران؛ ساخت مدارس در مناطق زلزله زده و محروم ایران. و امروز تهیه لباس مخصوص کادر درمانی برای مقابله با ویروس کرونا و اهدا آن لباسها.

 

سوال: جناب هاکوپیان در رابطه با تولید البسه کادر پزشکی و اهدا آن به بیمارستانها  لطفا توضیحاتی بفرمایید.

جواب: این کار صرفاً کار خیرخواهانه به حساب نمی آید بلکه کاری ملی و مسئولیتی اجتماعی می باشد. در بعد ملی در هر شرایطی که کشور در شرایط بحرانی قرار می گیرد وظیفه هر فرد و هر سازمانی است بخشی از آن را حمایت نماید. مسئله مسئولیتهای اجتماعی نیز از ۱۹۵۰ در کل دنیا رايج گرديد كه شرکتها و سازمانهایی که فعالند اگر مسئولیت اجتماعی نپذیرند قادر به ادامه کار نیستند. ما نیز از سالیان قبل این مسئولیت اجتماعی را پذیرفته ایم. در بعد فرهنگی به ساخت مدارسی پرداخته ایم؛ در بخش آموزش کارهای زیادی انجام داده ایم؛ به همین دلیل من این کار اخیر را خیریه حساب نمی کنم؛ بلکه آنرا وظیفه اي ملی مي دانم. لازم است که جوانان ما بدانند که این مقوله در کشور ما ریشه تاریخی دارد و حتی قبل از کشورهای دیگر شروع شده است؛ ولی با توجه به شرایط سنتی که وقتی مردم کاری را انجام می دادند دوست نداشتند که دیگران از آن مطلع شوند؛ این آشکار نمی شده ولی امروزه این موضوع در حال آشکار شدن است و من شخصاً معتقدم که این امر باید آشکار شود و در جامعه تبدیل به یک فرهنگ شود.

 

سوال: چه بخشهایی از کارخانه شما به تولید البسه کادر پزشکی اختصاص داده شده است؟

جواب: کارخانه ای داریم که به تولید پیراهن مردانه می پردازد که این کارخانه در نوع خود نه تنها در خاورمیانه بلکه در دنیا جز کم نظیر ترین کارخانه ها است از نظر تکنولوژی؛ از نظر ظرافت و کلاً از هر نظري. ما آن بخش را اختصاص داده ایم برای تولید لباسهای مخصوص پزشکان  و کادر درمان.

 

سوال: آیا امکان صادرات این البسه  به سایر کشورها وجود دارد؟

جواب: با توجه به اینکه ما اصلا به بعد اقتصادی قضیه فکر نکرده ایم؛ ولی افرادی هستند که در این زمینه فعالیت می نمایند. برای صادرات از طرف دولت باید مجوز صادر شود؛ ولی ما اصلا به بعد اقتصادی مسئله فکر نمی کنیم و فقط براي مصرف كادر پزشكي كشور در تلاش هستيم. البته من دو نمونه برای سفیر تام الاختیار جمهوری ارمنستان در ایران فرستاده ام.

 

سوال: در حال حاضر میزان تولید روزانه این لباسها چه تعداد است و روند تولید به چه شکلی است؟

جواب: گرچه تولید روزانه ابتدا ۵۰۰ عدد بود ولی بزودی به ۱۰۰۰ عدد در روز افزایش می یابد. در این زمینه با سازمان غذا و دارو هماهنگ کرده ایم که پارچه مخصوص را در اختیار ما گذارند و ما لباسها را تولید کرده در اختیار سازمان غذا و دارو قرار دهیم.

 

سوال: نام شما به عنوان یکی از تولید کنندگان سرشناس کشور شناخته شده است؛ به عنوان پیشکسوت چه صحبتی برای تولید کنندگان نوپا یا تولیدیهای کوچک که این شرایط پاندمی باعث ناامیدی برخی از آنان شده است دارید؟

جواب: من هر پیامی دارم به عنوان ایرانی برای کل تولید کنندگان است. پیام من شامل چند نکته است، اول صداقت در مقابل مردمی که برای آنان کار می کنید. با مشتری و با کشورتان صادق باشید. دوم پشتکار داشته باشید و سوم سود عادلانه را دنبال نمایید، یک شبه پولدار نشوید؛ اگر مایلید که پایدار بمانید.

شما گفتید تولید یهای کوچک؛ من معتقدم که کسب و کار باید كوچک متولد شود مانند بچه که به تدریج بزرگ می شود و برای بزرگ کردن فرزند، مادر بهتر از همه می داند که چه دغدغه هایی وجود دارد.

جوانان ما باید تحمل نمایند؛ جذب هیاهوی اینترنتی نشوند که اینها کاذب هستند؛ هر امری روند طبيعي و تاریخی خود را دارد که باید آن روند طی شود. در رابطه با ناامیدی باید گفت که آن زاده تعجيل است؛ به عنوان مثال اگر من بخواهم با ماشین از تهران تا تبریز را ۳ ساعته بروم  امکان ندارد و دچار اضطراب می شوم. پس بدون هيچ عجله اي روند طبيعي را طي كنيم.

 

در آخر اگر توضیحاتی دارید بفرمایید؟

من از روزنامه آلیک به خاطر مصاحبه تشکر می نمایم.

 

مصاحبه اختصاصی خبرنگار روزنامه آلیک

کارینه داودیان

اخبار مرتبط

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։