Հա

Համայնք

05/01/2022 - 11:45

Ծնւեց, ուրեմն փրկելու է…

Աստծու փրկագործական ծրագիրը մարդկային սովորական մտքի ծրագրի նման չէ, որը անկայուն է եւ միշտ փոփոխութիւնների ենթակայ, մարդու յեղյեղուկ նկարագրի պատճառով: Յատուկ նպատակով ծնւած եւ մարդացեալ Աստւածը անպայման փրկելու էր իր իսկ ստեղծած մարդկութիւնը: Փրկչի ծննդեան թւականից մինչ այսօր քիչ չեն եղել պատերազմներ, աւերածութիւններ, կոտորածներ, հիւանդութիւններ, նոյնիսկ համաճարակներ, որոնց ժայթքող լաւան իր հրաշունչ որովայնի մէջ էր կլանել եւ ածխացրել բիւրաւորներին:

«Ձեզ փրկիչ ծնւեց…»:

(Ղկ 2:11)

 

Ամենաշատ ընթերցւած, ամենաշատ տարածւած, ամենաշատ մտահոգիչ եւ ամենաշատ վախազդու լուրերը ներկայ ժամանակներին, վերաբերւում են համաշխարհային առողջութեան խնդիրներին, որոնք մարդկային կարողութիւններից եւ հնարաւորութիւններից վեր չափանիշեր են արձանագրում, սարսափեցնելով մոլորակի բնակչութեանը:

Ամենաշատ փնտրւող եւ մարդկութեան կեանքից բացակայող երեւոյթը ներկայ օրերին, վստահութիւնն է: Սովորական առօրեայում ցանկապատեր են կանգնւել, այն միջավայրում, որտեղ համաշխարհայնացումը վերացրել էր ամէն տեսակի արգելք եւ պատւար, փշրել էր ցեղային խտրականութիւնը, փորձելով նոյնիսկ կտրել իւրաքանչիւր մարդու ազգային պատկանելութեան պորտը, ջլատելու համար հողային առնչւածութեան բոլոր կապերը: Համաշխարհայնացումը շատ աւելի լայն էր բացել իր կարկինը, ընդգրկելով բոլոր կրօններն իրենց հաւատացեալ կամ անհաւատ հետեւորդներով, սեւով ու սպիտակով, կարմիրով ու դեղինով, հարուստով ու աղքատով եւ վերջապէս մեծով ու փոքրով: Սակայն արդէն երկու տարի է, որ համաշխարհայնացման լայնածիր ու պինդ բացւած թեւերը լխկել են, սմքել եւ ընկել ցած, իւրաքանչիւր մարդու ստիպելով ո՛չ միայն իր երկրում, ո՛չ միայն իր քաղաքում, ո՛չ միայն իր փողոցում, այլեւ իր տանը չորս պատերի մէջ պարփակւել, խիստ սահմանագծելով նրա ելեւմուտքի շարժումները:

Վստահութիւնը կորեց…

Ա՛յս է հիմնական պատճառը, որ նոյնիսկ աշխարհի մարդկութեան միաձուլման ընթացքը կասեցրեց: Փոխյարաբերական կեանքում, ընկերական շրջապատում, գործի ասպարէզում, նոյնիսկ հարազատների միջավայրում, վարակւած լինելու կամ չլինելու մտահոգութիւնը, նոր փշալարերով է մեզ իրարից բաժանում, զգուշաւորութիւն թելադրելով եւ բառի բովանդակ իմաստով ֆիզիկական հեռաւորութիւն պարտադրելով բոլորին:

- Ինչո՞ւ:

- Որովհետեւ փոխադարձ վստահութիւնը կորեց:

Այս բառը՝ «վստահութիւն», նաեւ առօրեայ կեանքում ունի ծանրակշիռ իմաստ: Վա՜յ այն մարդուն, ով իր շրջապատում վաստակած վստահութիւնը ձեռքից կը տայ: Ինչքա՜ն աներես պիտի լինի այն, որ իր խզբզւած եւ թուք ու մուր պատած դէմքով վերստին փորձի մարդկանց վստահութիւնը շահել: Բարոյական սոյն օրէնքը ոմանց մտքում միայն սիրոյ ու փոխադարձ յարգանքի շահագործման դառնագոյն դէպքի հետ առնչւած տեսարան է: Ո՛չ, այն կարող է կեանքի որեւէ տեսակի եւ հարթակի վրայ յայտնւել: Բարեկամութիւնը, համագործակցութիւնը, համատեղ ծրագրերը, նոյնիսկ քաղաքական դաշինքները բարոյական որոշ օրէնքով են սահմանւում, որի վերնագիրն է «վստահութիւն»-ը:

Ներկայ տագնապալից աշխարհում վերոյիշեալ մտահոգութիւններով տւայտող մարդկութիւնը, եթէ «հորիզոնական» վստահութիւնը բացայայտ կորցրել է, սակայն դեռեւս «ուղղահայեաց» վստահութիւնը պահպանում է, փայփայելով այն իր հոգում աճեցրած հաստատուն յոյսով:

Յիսուսի Սուրբ Ծննդեան տօնի իւրաքանչիւր արարողութիւն, քրիստոնէական ամրակուռ յոյսով յուշում է մեզ, որ պարտաւոր ենք վերանորոգել մեր ամբողջական վստահութիւնը Աստծու զօրութեան վրայ:

Աստծու փրկագործական ծրագիրը մարդկային սովորական մտքի ծրագրի նման չէ, որը անկայուն է եւ միշտ փոփոխութիւնների ենթակայ, մարդու յեղյեղուկ նկարագրի պատճառով: Յատուկ նպատակով ծնւած եւ մարդացեալ Աստւածը անպայման փրկելու էր իր իսկ ստեղծած մարդկութիւնը: Փրկչի ծննդեան թւականից մինչ այսօր քիչ չեն եղել պատերազմներ, աւերածութիւններ, կոտորածներ, հիւանդութիւններ, նոյնիսկ համաճարակներ, որոնց ժայթքող լաւան իր հրաշունչ որովայնի մէջ էր կլանել եւ ածխացրել բիւրաւորներին: Սակայն Քրիստոսի բանաւոր հօտը տոկաց ահագնացող դժւարութիւններին, սկսեալ առաքելական դարաշրջանից մինչեւ քրիստոնէութեան նոր վկաները: Սոյն ճշմարտութեան ցայտուն մէկ օրինակն է մեր տառապակոծ ազգը, որի մոխրացած բոյնն ու աղւէսների կլափում ծամւած մարմինը եւ անտառացրիւ աճիւնները վերստին կեանք են ստանում իւրաքանչիւր մահից յետոյ…:

Աստւածաշնչի բոլոր տիտանները, սկզբից մինչեւ նոր դարաշրջան, երկնապարգեւ առողջութեամբ, երկարակեցութեամբ եւ յաջողութեամբ պարգեւատրւեցին, ի պատասխան Արարչի վրայ իրենց ունեցած աներկբայ վստահութեան: Ո՞ր մէկ նահապետը, մարգարէն կամ «ընտրեալ մարդ»-ը հարցրեց Աստծուն, թէ ինչո՞ւ ես ուղարկում ինձ այս կամ այն երկիրը, այս կամ այն մարդու մօտ: Առաքելութիւնը յանձնողի անձի վրայ դրւած ամբողջական վստահութիւնն էր պատճառը, որ երբեք չկասկածեցին նրանք, իրենց հովանաւորած Աստծու զօրութեան:

- Ծնւեց, ուրեմն փրկելու է:

Ա՛յս է երաշխիքը եւ փաստը մեր սեփական վստահութեան: Մեր հոգու խորքում հաւատո՞ւմ ենք Աստծու փրկագործութեան նկատմամբ մեր ունեցած վստահութեան…: Ծնւեց, ուրեմն փրկելու է: Բժշկւելու մտօք Յիսուսին խարխափող կոյրը մի վայրկեան իսկ չկասկածեց իր սեփական, ամբողջակա՛ն վստահութեան մասին: Կոյրի չա՞փ էլ չկաս, երկու բաց եւ պայծառ աչօք տեսնելու համար Փրկչին, որ ծնւեց փրկելու համար:

Աստւած պիտի չլսի՞ նրանց, ովքեր ամէն օր, գիշեր թէ ցերեկ դիմում են Իրեն: Յիսուսի Սուրբ Ծնունդը ուղղակի պատասխան է այս հարցին, եւ փորձ՝ քննելու մեր վստահութիւնը հանդէպ Աստծու փրկագործութեան: Անվարան ինքնավստահութեամբ եւ Սուրբ Ծննդեան տօնի զանգերի գեղահնչիւն ղօղանջի հետ աւետելու ենք աշխարհին, ասելով.

- Ծնւեց, ուրեմն փրկելու է:

ՔՐԻՍՏՈՍ ԾՆԱՒ ԵՒ ՅԱՅՏՆԵՑԱՒ

ՁԵԶ ԵՒ ՄԵԶ ՄԵԾ ԱՒԵՏԻՍ

Աղօթաձայն օրհնութեամբ՝

ԳՐԻԳՈՐ ԱՐՔ. ՉԻՖԹՃԵԱՆ

ԱՌԱՋՆՈՐԴ ԱՏՐՊԱՏԱԿԱՆԻ ՀԱՅՈՑ ԹԵՄԻ

Տօն Ս. Ծննդեան եւ Աստւածայայտնութեան

5 յունւար, 2022

Ազգային առաջնորդարան - Թաւրիզ

 

Յարակից լուրեր

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։