Հա

Համայնք

05/01/2020 - 11:10

Նոր ջուղայի հայոց թեմի առաջնորդի Սուրբ Ծննդեան պատգամը

Սուրբ Ծննդեան տօնի առիթով, մեր ժողովրդի հաւատացեալ զաւակներին ուղղելիք մեր պատգամը արթնութեան ու գիտակցութեան կոչ է, անդրադառնալու համար թէ ինչ ընթացքի մէջ ենք եւ դէպի որտեղ ենք ուղղւում ազգովի: Պէտք է գիտակցենք, որ մեզանից իւրաքանչիւրը մեր ժողովրդի հանդէպ սուրբ պարտականութիւն ունի՝ նորակազմ ընտանիքով կենսատու եւ վերանորոգող բջիջը դառնալու մեր ազգի կեանքի գոյատեւման ապագան ապահովող պայքարի այս յաղթական երթի մէջ:

«Յիսուս Քրիստոսի ծնունդն այսպէս եղաւ. նրա մայրը՝ Մարիամը, նշանւած էր Յովսէփի հետ, բայց նախքան ամուսնութիւնը Մարիամը յղի մնաց Սուրբ Հոգուց» (Մտ. 1:18):

Հոգեպարար ու բերկրալի այս օրերին, երախտագիտական գոհունակութեամբ դիմաւորում ենք մեր Փրկչի Սուրբ Ծննդեան տօնը, այն յոյսով, որ չարը խափանւի, ամէն ինչ բարելաււի եւ մենք բարեփոխւած աշխարհի մէջ Նոր տարւայ հետ վերանորոգ հաւատքով սկսենք մի նոր կեանք, ի մասնաւորի՝ ազգային մի նոր կեանք: Արդար է այսօրինակ կրկնւող յոյս ունենալ, եւ այդ է վայել հայ քրիստոնեայ մարդուն, սակայն նմանօրինակ յոյսի իրականացումը միշտ ուշանում է, որովհետեւ մոռանում ենք, որ փոփոխութիւնն ու բարելաւումը պէտք է սկսենք կատարել մե՛նք եւ ոչ թէ սպասենք ուրիշներից, իսկ յաջողութեան առաջին քայլը մեր անձերից սկսելն է:

Աստծու փրկութեան ծրագիրը դարեր շարունակ մարգարէական կանխասացութեամբ յայտարարւելուց յետոյ, ի վերջոյ իրականացաւ մեր Տիրոջ՝ Յիսուս Քրիստոսի մարդեղացմամբ: Մանկացեալ Փրկիչը, որպէս քրիստոնէական կրօնի հիմնադիրն ու առաջնորդող երկնառաք վարդապետը, ծննդեան առաջին իսկ վայրկեանից անուղղակի պատգամներ սկսեց տալ ամբողջ աշխարհի մարդկութեանն անխտիր, որոնցից կարող են օգտւել բոլոր իմաստունները, եթէ ուշադրութեամբ փորձեն ընթերցել ու սերտել Աստւածաշունչը: Այսպիսի պատգամներից մէկն է ընտանիք կազմելն ու այդ նորահաստատ յարկի տակ ընտանեկան սրբութիւնը պահելը, ինչը որ մեծ հարցականի կամ վտանգների առաջ է կանգնել մեր այս մտահոգիչ օրերին:

Համատեսականների մէջ նոյնանման ձեւով նկարագրւած Ծննդեան դրւագը Մատթէոս աւետարանիչն սկսում է մեր Փրկչի ազգատոհմը ներկայացնելով, որից յետոյ ցոյց է տալիս, թէ ինչպէս Յիսուս Քրիստոսն Իր ծննդեամբ պատճառ դարձաւ սուրբ, տիպար եւ օրինակելի մի ընտանիքի կազմութեան: Այս առիթը պէտք է փորձեմ օգտագործել ընդգծելով մի այլ կէտ, որի հանդէպ անգիտակից ու անհոգ վերաբերումը մեր ժողովրդի համար իսկական աղէտ կարող է դառնալ եւ անխուսափելիօրէն այն առաջնորդել կործանման:

Մեր ազգի գոյատեւման պայքարի մէջ յաջողութեան հիմնական սիւնը հանդիսանում է Հայ ընտանիքի կազմութիւնը: Այս գծով մեր նոր սերունդի ստանձնելիք դերակատարութիւնը, իւրաքանչիւր երիտասարդի եւ երիտասարդուհու ուսերին դրւած պարտաւորութիւն է: Եթէ որեւէ անձ ամուրի մնալու ուխտով ինքն իրեն որոշ նպատակի եւ առաքելութեան չի նւիրել, ազգային պարտականութիւն եւ աւելին՝ պարտաւորութիւն ունի: Այս իրականութեանը զուգահեռ կայ նաեւ մի այլ երեւոյթ, որ աւելի կարեւոր է, սակայն վրիպում է մեր ուշադրութիւնից. այն է՝ մաքրամաքո՛ւր հայ ընտանիք կազմելու պահանջն ու անհերքելի անհրաժեշտութիւնը, մինչդեռ մեր նոր սերունդի զաւակներից շատերն անտարբեր վերաբերմունքով, անգիտակից կեցւածքով եւ անպատասխանատու արտայայտութիւններով ամբողջ Սփիւռքի տարածքում, նոյնիսկ Հայրենիքում, անդամալուծում են մեր ազգը:

Եթէ ուշադրութեամբ ընթերցենք Մատթէոսի Աւետարանի առաջին գլուխը, պիտի անդրադառնանք, որ առաքեալի հիմնական նպատակը միայն Յիսուսի ազգատոհմը մէկ առ մէկ նշելը չէ, հաշւելով թէ ինչպէս Աբրահամից մինչեւ Դաւիթ կայ տասնչորս սերունդ, Դաւթից մինչեւ Բաբելոնեան գերութիւն՝ տասնչորս սերունդ, եւ Բաբելոնեան գերութիւնից մինչեւ Քրիստոս՝ դարձեալ տասնչորս սերունդ, այլեւ ցոյց տալ, թէ ինչպէս Աբրահամ Նահապետից մինչեւ Դաւիթ թագաւոր եւ նրանից մինչեւ Յովսէփ անշեղ մաքրութեամբ ու հարազատ ազգութեամբ կազմւեց Յիսուսի ծնողական ընտանիքը՝ Յովսէփի ու Մարիամի նշանադրութեամբ հիմնադրւած:

Աստւածաշունչն իր մէջ պարունակում է մեր մտահոգութիւնն արտայայտող եւ նպատակը պարզող այդ շատ նուրբ, սակայն յոյժ կարեւոր կէտը, որի վերաբերեալ մենք քանիցս հանդիպում ենք զանազան հարցերի կամ դէպքերի, արձանագրւած տեսնելով մանաւանդ Հին Կտակարանի մէջ, որտեղ ոչ միայն մտահոգութեան ու մտատանջութեան են մատնում հրեայ ժողովրդի հոգեւոր, թէ աշխարհական առաջնորդներին, այլեւ անել կացութեան դիմաց են կանգնեցնում գլխաւոր պատասխանատուներին, մտածելով թէ ինչ ելք կարելի է գտնել ազգը ձուլւելու վտանգից փրկելու եւ իր արմատների հարազատ շառաւիղին վերադարձնելու համար: Նմանօրինակ աղէտներ դադարել են միայն այն ժամանակ, երբ ժողովուրդը գտնւել է գիտակցութեան բարձր մակարդակի վրայ եւ կամ լսել իր առաջնորդների ու ղեկավարների խրատները:

Այսօր մեր ազգային կեանքի խճանկարը նոյնպէս պարզում է նոյն մտահոգութիւնը, եւ եթէ տակաւին չենք համոզւել, փորձենք մի քանի քայլ յետ կանգնել եւ շրջահայեաց իրապաշտութեամբ ու ապագայատեսիլ հայեացքով մէկ անգամ եւս դիտել եւ զննել ընդհանուր պատկերը, որպէսզի համոզւենք, որ ժամանակը արդէն իսկ հասել է, եթէ անցած չէ, որ ահազանգ հնչեցնենք, իբրեւ արթնութեան կոչ, Հայրենիքից սկսեալ մինչեւ աշխարհացրիւ սփիւռքահայութեան չորս ծագերի ամենախուլ անկիւնները:

Ոչ մէկ հայ երիտասարդ իրաւունք չունի նոյնիսկ իր մտքից անցկացնելու թէ ինքը միլիոններով հաշւող մի ժողովրդի անտեսանելի մասնիկն է, հետեւաբար իր կամակոր ընթացքով ոչ մէկ վնասաբեր ազդեցութիւն չի կարող գործել մեր ազգի կեանքին: Պէտք է նկատի ունենալ, որ կործանարար հեղեղների հոսանուտ ջրերը կազմւում են մշտական անձրեւների մանր կաթիլներով: Ուրեմն մեզ համար իւրաքանչիւր հայ անհատ խիստ էական է աշխարհատարած մի բուռ մեր ժողովրդի համար:

Ուստի, Սուրբ Ծննդեան տօնի առիթով, մեր ժողովրդի հաւատացեալ զաւակներին ուղղելիք մեր պատգամը արթնութեան ու գիտակցութեան կոչ է, անդրադառնալու համար թէ ինչ ընթացքի մէջ ենք եւ դէպի որտեղ ենք ուղղւում ազգովի: Պէտք է գիտակցենք, որ մեզանից իւրաքանչիւրը մեր ժողովրդի հանդէպ սուրբ պարտականութիւն ունի՝ նորակազմ ընտանիքով կենսատու եւ վերանորոգող բջիջը դառնալու մեր ազգի կեանքի գոյատեւման ապագան ապահովող պայքարի այս յաղթական երթի մէջ:

Ա՛րդ, հեռանա՛նք համաշխարհայնացումի վտանգից եւ ինքնագիտակցութեան բարձրագոյն աստիճանին հասնելով՝ կանխենք կլանւելու մահացու հարւածը: Մաքրամաքուր հայ ընտանիքներ կազմելով՝ անսանք մեր ծնողների խրատներին, եւ կարելիութեան սահմաններում նորապսակ ամուլները վերածւեն բազմազաւակ հայկական բոյների, մկրտութեան ժամանակ իրենց օջախներում վերակենդանացնելով մեր հայկական մոռացւած ու անտեսւած անունները: Այսպիսով մենք ոչ միայն կարժանանանք մեր մեծ ծնողների աղօթքներին ու մեր կողքին կը տեսնենք մեր ծնողներին ուրախ, այլեւ կը ստանանք Աստծու օրհնութիւնը, շնորհքներն ու ողորմութիւնը, եւ Իր պահպանութեամբ ու առաջնորդութեամբ կաւետենք ասելով՝

«Քրիստոս Ծնւեց Եւ Յայտնւեց, Ձեզ Եւ Մեզ Մեծ Աւետիս»:

ՍԻՓԱՆ ԵՊՍ. ՔԷՉԷՃԵԱՆ

ԱՌԱՋՆՈՐԴ ՍՊԱՀԱՆԻ ՀԱՅՈՑ ԹԵՄԻ

 

 

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։