Հա

Մշակոյթ

06/12/2022 - 13:30

Դառնալ չորրորդ պատին կախւող կտաւ. դերասան Էրւին Գալստեանը պատասխանում է «Ալիք»-ի հարցերին

Պատասխանատու թեմաների ներկայացման՝ պատասխանատու փորձի մասին զրուցել ենք Էրւին Գալստեանի հետ: Էրւինը «ԱԼԻՔ»-ի խմբագրութիւն էր այցելել զօրացրւելուց մէկ ամիս առաջ: Զինծառայութեան ընթացքում Էրւինը բեմ է դուրս եկել երկու տարբեր ներկայացումներում, որոնցից մէկում մարմնաւորել է Իրան-Իրաք պատերազմի օդաչուներից գնդապետ Ֆարասեաբիին: Միւս ներկայացումը եւս պատերազմական պատմութիւն էր շօշափում: Անգլիացի լրագրող, ով Բաղդադի հիւրանոցի իր պատշգամբից Շահիդ Դորանի «F-4»-ի յարձակման ականատեսն է եղել Սադդամ Հոսէյնի օդանաւակայանը հողին հաւասարեցնելիս:

Հատիս - Թատրոնի մասին խօսելը պատասխանատու գործ է, ու տպաւորութիւնն այնպիսին է, որ երբ այդ մասին քիչ գիտես սկսում ես աւելի շատ խօսել, որ ասածներիդ արանքում գոնէ մի լաւ բան լեզւիդ տւած լինես: Շարունակ բարձրաձայնում ես չիմացածիդ մասին ու դառնում մեր օրերի դառը իրականութեան օրինակներից մէկը:

Այսքանից յետոյ արի ու իրականութիւն մի դարձիր, երբ լրագրողիդ մտահորիզոնները հատելու է գալիս դերասանի աշխատանքների մասին պատմութիւնները:

Եւ այսպիսով Էրւին Գալստեան, իրանական բեմերում հանդէս եկող նոր անուն, ով ինչպէս կասեն՝ արդէն իսկ անունով կարող է տոմսարկղի լոյսը վառ պահել:

Դա էլ է մեր դառն իրականութեան միւս երեսներից, որի կողքով անխօս անցել ենք Էրւինի հետ մեր զրոյցում, քանի որ հիմնական թեման լուրջ թատրոնին լուրջ մօտեցում ցուցաբերելու ցանկութիւնն էր:

Ընթացքում պարզ դարձաւ, որ այդ «լուրջը» բացարձակապէս կապ չունի այն բանի հետ, ինչը ժամանակակից կոչելու համար կարծում ենք պէտք է լինի անհասկանալիօրէն տարօրինակ ու «գժական»:

Պատասխանատու թեմաների ներկայացման՝ պատասխանատու փորձի մասին զրուցել ենք Էրւին Գալստեանի հետ: Էրւինը «ԱԼԻՔ»-ի խմբագրութիւն էր այցելել զօրացրւելուց մէկ ամիս առաջ: Զինծառայութեան ընթացքում Էրւինը բեմ է դուրս եկել երկու տարբեր ներկայացումներում, որոնցից մէկում մարմնաւորել է Իրան-Իրաք պատերազմի օդաչուներից գնդապետ Ֆարասեաբիին: Միւս ներկայացումը եւս պատերազմական պատմութիւն էր շօշափում: Անգլիացի լրագրող, ով Բաղդադի հիւրանոցի իր պատշգամբից Շահիդ Դորանի «F-4»-ի յարձակման ականատեսն է եղել Սադդամ Հոսէյնի օդանաւակայանը հողին հաւասարեցնելիս:

Էրւինը անցեալում եւս թերթիս հետ զրոյցի էր նստել, երբ «Մաֆիա» ներկայացումը շարունակում էր իր յաղթարշաւը իրանական յայտնի բեմերում: Խաղացել է նաեւ «Հարիր», «Արաշ», «Թաւալոդ բազի», «Սիաւաշ եւ Սուդաբէ», «Ֆարջամ», «ԲԱ-ԷՍ» ներկայացումներում:

Էրւին Գալստեանը «Ֆերէյդունի պատմութիւնը» (մաջերայէ Ֆերէյդուն) ներկայացման համար արժանացել է «Սանգար» թատերական փառատօնի լաւագոյն դերասանի եւ լաւագոյն դրամատուրգի մրցանակներին:

Ներկայացումը պատմում է թէ ինչպէս է գնդապետ Ֆարասեաբը պատերազմի թէժ գծից անցնում թշնամու թիկունք իր զոհւած երկու զինակից օդաչուների դին գտնելու եւ հայրենիք վերադարձնելու մասին պատմութիւնը: Ներկայացումը կարող էր լինել խիստ պրոպագանդային ու անհետաքրքիր՝ ինչպէս պատերազմական ֆիլմերից շատերի դէպքում, սակայն հաշւի առնելով թատրոնի լսարանի լրջութիւնն ու պատմութեան շուրջ գոյութիւն ունեցող կարմիր գծերը, կարելի է պատկերացնել նման ներկայացման շուրջ գոյացող տպաւորութիւնների տեսակի մասին:

Այնուամենայնիւ, ներկայ նիւթը նոյնպէս նման մօտեցումներից խուսափելու իր տեսակին է հետեւում, որտեղ, ինչպէս սովորոյթ է դարձել, փորձ է արւում մամուլով ներկայացնել մեր հայկական արժէքների ու նշանաւոր հայերի մասին, առանց խորանալու երեւոյթի ծալքերի վրայ:

Էրւինի հետ մեր զրոյցը գուցէ նոյնպէս այդ հարթակում չյայտնւեց (լրագրողիս չիմացութեան առումով իհարկէ), սակայն այն փորձ էր անդրադառնալու որոշ խնդիրներին, ինչպիսին է բարդ թեմաներին (պատերազմին) կողքից նայելու սովորոյթի առաւելութիւնը, որի բերումով է գուցէ Էրւինին յաջողւել «կարմիր գծերի վրայ թռվռալով» խաղ անել երկու կողմում գտնւողների ներւերի հետ: Էրւինը վերջերս Բիայնա Մահմուդեանի հետ բեմում էր նաեւ «Ապակէ գազանանոց» ներկայացման շրջանակներում, ինչը խաղարկւեց «Նայիրի» սրահի բեմում:

Էրւինը մանկուց մասնակցել է Հ.Մ.Ա.Կ.-ի «Շանթ» եւ «Շանթիկ» թատերախմբերին եւ իրեն շարունակում է համարել Ռուբէն Մկրտիչ Պետրոսեանի աշակերտը «Եւ լիքը լաւ խօսքեր այդ շրջանի մասին»,- յաւելում է նա:

 

Հ.- Էրւին, «Ֆերէյդունի պատմութիւնը» ներկայացման մասին բաւական կը լինի իմանալը, որ մոնոներկայացում է, դրւագ՝ պատերազմական շրջանի դէպքերից մէկի մասին: Սա ինքնին դահլիճ լցնող երեւոյթ՝ դժւար թէ լինի:

Էրւին Գալստեան - Ճիշտ է:

 

Հ.- Երկար հարցին կարճ պատասխան ստացող լրագրողն իր մասնագիտութեան մասին պէտք է աւելի լուրջ մտածի:

Էրւինը ծիծաղում է - Ոչ այնքան: Երեւի լրագրողի մօտ իրեն զսպելու պատճառներ պիտի ունենայ դերասանը...

 

Հ.- Հանդիսատեսի մասին հարցը միշտ է հետաքրքրել: Յատկապէս, երբ բեմը խիստ արհեստավարժ է ու այդ հռչակը վայելում է բեմադրւած լուրջ ներկայացումների հաշւին: Պատմէք ներկայացման այն գիշերների մասին, որտեղ խաղալիս նկատել էք թւով քիչ հանդիսատես:

Էրւին - Երեւի տասն էին: Դեռ մի երկուսն էլ մեր թիմից...

 

Հ.- Որն է դժւար, լեցուն դահլիճի թէ՞ ազատ նստարանների դիմաց խաղալը:

Էրւին - Նայած ներկայացում: Իհարկէ լեցուն դահլիճի էներգիան ու ոգեւորող շունչն զգում ես անմիջապէս: Իսկ երբ դահլիճը դատարկ է պէտք է յաղթահարես քո դրած էներգիայով: Երկու դէպքում էլ լաւ բաներ են ծնւում բեմում: Մէկ է, որպէս դերասան պէտք է յաղթահարես չորրորդ պատ հասկացութիւնը: Դառնում ես կտաւ, որը պէտք է կախել այդ պատից:

 

Հ.- Յուսամ տարօրինակ չի հնչի եթէ հարցնելու լինենք՝ ո՞րն է աւելի պրեստիժով. դատարակ դահլիճը թէ՞ լեցուն հանդիսատեսովը:

Էրւին - Քիչ հանդիսատեսովն աւելի հետաքրքիր է: Կարծես ամէն բան պէտք է արւի իւրովի:

 

Հ.- Եւս մէկ հարց այս մասին ու թեման շրջենք: «Ֆերէյդունի պատմութիւնը» ներկայացումն ինչպէս տոմսարկղային վիճակագրութիւնն է խօսում, այնքան էլ ընդառաջում չգտաւ:

Էրւին - Թեման: Դանդաղ էր ու ծանր: Կայ եւս մէկ կարեւոր փաստ: Թատրոն յաճախող հանդիսատեսը յատուկ է իր մօտեցումներով: Պատերազմի մասին պատմող ներկայացումների դէմ դիրքաւորւած է նա: Սա քիչ էր, դեռ ներկայացումն էլ մոնոկատարում է՝ մէկ դերասանով, ով 45 րոպէ պիտի պատմի իր յուշերի ու յիշողութիւնների մասին: Չնայած մեր ներկայացրածն աւելի շատ զգացմունքային էր, քան պատերազմական:

 

Հ.- Բայց ինչո՞ւ է դիրքաւորւած հանդիսատեսը:

Էրւին - Իմ կարծիքով մինչ այս պատերազմական թեմայով եղած մակերեսային ու պրոպագանդայի տեսք ունեցող ներկայացումներն են ծնել այդ գարդը:

 

Հ.- Իսկ ի՞նչ արեցիք, որ այլ լինի:

Էրւին - Մեր ներկայացրած պատմութիւնը մարդու մասին է, ում մէջ դեռ ապրում է այդ պատերազմը: Այն նրա կեանքի թաքուն երեսն է, որն աւելի շատ ես զգում, յատկապէս երբ նա խուսափում է դրսեւորել: Ինձ մնում էր խաղալ այդ լարի վրայ եւ աշխատել դէս ու դէն չընկնել: Դա ինձ հաճելի թւաց, յուսամ հանդիսատեսին եւս...

 

Հ.- Ինչպէ՞ս ծնւեց Ֆերէյդունի պատմութիւնը:

Էրւին - Պատմութիւնը վերցւած է իրական դէպքերի հիման վրայ: Մեհդի Բաբամոհամմադիի հեղինակած՝ «Ֆարմանդէ գորդանէ 11» (11-րդ գումարտակի հրամանատարը) գրքի հարցազրոյցներից մէկի հիման վրայ գրւեց պիէսը: Հրամանատարների հետ հարցազրոյցների շարք է այդ գիրքը: Գեներալ օդաչու Ֆարասեաբի յուշերի մասին է, երբ իր զինակից ընկերների հետքերով անցնում է թշնամու թիկունք եւ որոնողական աշխատանքների ընթացքում գտնում է ընկած ուղղաթիռի հետքերն ու վերջապէս տեսնում երկու օդաչուներին կանգնած դիրքում՝ խաչւած եղէգնապատ ճահճոտում: Ֆերէյդունը հանդիսատեսին է պատմում թէ ինչպէս են օդաչուները իջել պառաշութով, բայց ընկել կանգնած եղէգների տարածք, որտեղ եղէգները ներքեւի ու ոտքերից խրւել մարմնով մէկ ու նրանց շամփուրել են... դէպքն այնքան ցաւոտ է, որ խաղալիս հանդիսատեսի աչքերը չէին դիմանում ու տրւում էին թաց զգացմունքներին:

 

Հ.- Ինքը՝ գեներալ Ֆարասեաբը ո՞ղջ է դեռ:

Էրւին - Այո: Յատուկ հրաւէրով ներկայ էր: Ներկայ էին նաեւ նրա զինակից ընկերները, ինչպէս նաեւ նոր սերնդի օդաչուներ: Այդ գիշերւայ ներկայացումը նւիրւած էր զոհւածների յիշատակին:

 

Հ.- Ինչպէ՞ս տեսաւ ներկայացումը:

Էրւին - Ընթացքում մի պահ տեղի էի տալիս, քանի որ շատերի համար այդ ցաւը դեռ նոր էր ու հեկեկում էին: Ինքը եւս մի պահ արտասւեց...

 

Հ.- Հետաքրքիր պարադոքս է: Հանդիսատեսից քաշած լացը դերասանի համար յաղթանակ է ոնց որ...

Էրւին - Ոչ այս դէպքում: Դժւար էր իր առջեւ մարմնաւորել այն, ինչի մութ կողմերը միայն իրեն էր պարզ: Ինքն էլ առանց յուզմունքը զսպելու խօսեց բեմից: Համեստութեան մարնաւորում էր ոնց-որ: Պէտք չունէր կարծես իր թոյլ կողմը թաքցնելու: Ինձ մօտ սա աւելի խորացրեց նրա մասին պատկերացումներս: Համեստաբար պնդեց, որ ինքը ոչ մի արտակարգ բան չի արել... ու ոչ մի փափուկ վերաբերմունք չի կարող մեղմացնել նահատակ ընկերների կրած ցաւը:

 

Հ.- Քանի ամսւայ աշխատանքի արդիւնք էր:

Էրւին - Երկու ամիս ուսումնասիրել եմ պատմութիւնն ու հերոսի տւած հարցազրոյցները: Նախատեսւած էր Բանակի ներքին փառատօներից մէկի համար: Մի օր էլ մտնում ես սրճարան, քաշում աթոռն ու մխրճւում նոթբուքիդ մէջ: Չուրս ժամից պատրաստ էր պիէսը:

 

Հ.- 45 րոպէ տեւողութեամբ ներկայացման տեքստը գրել էք չորս ժամո՞ւմ:

Էրւին - Չէ, որ մենախօսութիւն գրելիս պիտի մէկ շնչով գրես՝ պրծնես: Մօտ 10 էջ մոնոլոգ էր: Ներկայացման մասին ունեցածս պատկերացումների դետալներով:

 

Հ.- Բանակում թատերական փառատօ՞ն...

Էրւին - «Ջաշնւարէ Սանգար» է կոչւում: Ինձ գիտէին իմ լրացրած տւեալներից: Այնտեղ նշւած էր դերասանական իմ փորձի մասին: Հիմնականում այնտեղ ներկայ են կամ ծառայողական շրջանն անցկացնողները, կամ զինւորականների ընտանիքներից կազմւած խմբեր:

 

Հ.- Մոնոլոգ, այդ էլ պատերազմական թեմայով: Մի կողմից ինքնախարազանման հետաքրքիր փորձ է, միւս կողմից էլ՝ բա մե՞ղք չէր հանդիսատեսը:

Էրւին - Իրականում համաճարակի պատճառով այդ տարւայ փառատօնն անց էր կացւում սոցիալական հեռաւորութեան եւ այլնի տեսքով: Բեմում նոյնպէս էր, միայն մէկ դերասանի ներկայութեան համար կար թոյլտւութիւն: Իսկ հանդիսատեսի պահով՝ դրամատիկ պատմութեան օգնութեամբ, ինչպէս նաեւ կերպարի հետ անկեղծանալու, միզանսէնի, ու մէկ-մէկ էլ հանդիսատեսին զգացնել տալով, որ տեսնում ես նրան ու իր հետ հայեացքի փոխանակումներ անելով անցնում էինք միասին:

 

Հ.- Խաղարկութեան դժւարութիւնների մասին կարելի է մասամբ պատկերացումներ ունենալ. հանդիսատեսի վիճակի մասին եւս: Պատմէք ի՞նչ էր սպասւում հանդիսատեսին բեմում:

Էրւին - Բեմանկարումը կամ բեմի ձեւաւորումը ներկայացնում է մի հարցազրոյցի տեսարան: Օդաչուն նստած տեսախցիկի դէմը այդ դէպքի մասին իր պատմութիւնն է պատմում: Տեսախցիկի տեսագրած պատկերը միաժամանակ ցուցադրւում է թիկունքում եղած էկրանին: Իսկ ներկայացման աւարտին անակնկալի է գալիս հանդիսատեսը տեսնելով, որ սա հարցազրոյց չէր, աւելի շուտ այն հէնց օդաչուն էր ստեղծել, որպէսզի ինքն իրեն համոզի, որ չի մոռացւել, ու դեռ մեդիան հետաքրքրւած է իր նմանների ճակատագրով: Նա բառիս ուղիղ իմաստով միայնակ էր զգում իրեն ու մոռացութեան էր մատնւել ժամանակի փոշու տակ:

 

Հ.- Զրոյցի սկզբում շօշափւեց լսարանի դիրքաւորւած մօտեցման կամ ձեր ձեւակերպմամբ գարդի մասին: Ներկայացման մասին ի՞նչ կարծիքի էր հանդիսատեսի թատերական գործիչ տեսակը:

Էրւին - Գործընկերների դիտողութիւնը պակաս հետաքրքիր չէր: Գործի յատկութիւնը նրանք տեսան հերոսին սրբացնելու վիճակից խուսափելու մէջ: Որովհետեւ նահատակի սրբացւած տեսակին մօտենալ չես կարող, բայց լեգենդն ու առասպելը կարող է ժամանակի տրամաբանութեան հետ փոփոխութիւններ կրել:

Բեմադրութեան էի պատրաստել մէկ այլ ներկայացում՝ դարձեալ մենախօսութեան տեսքով: Բեմն է, ամբիոնը՝ խօսափողով, եւ միացւած լոյսերով դահլիճ: Բանախօսի դերում շփւում ես լսարանի հետ: Ինտերակտիւ ներկայացում էր այն:

 

Հ.- Մտածել էք արդեօք ներկայացումը խաղարկել հայկական բեմերում եւս:

Էրւին - Չեմ մտածել այդ մասին: Գուցէ պէտք լինի թարգմանել:

 

Հ.- Այնուամենայնիւ վերջերս վերադարձել էք հայկական բեմ նաեւ: Պատճառը Բիայնայի կողքին «Ապակէ գազանանոց»-ում խա՞ղն էր, թէ, ասենք, հայկական բեմն է շարունակում ձգել:

Էրւին - Ե՛ւ մէկը, ե՛ւ միւսը: Լաւ պիէսը նոյնպէս իր դերն ունի: Իսկ Բիայնայի կողքին խաղալու նախկին փորձերիցս իրօք, որ լաւ յիշողութիւններ ունէի: Թատրոնին նրա գրագէտ մօտեցումը միշտ էլ հաճելի լիցք է հաղորդում մարդու:

 

Հ.- Համեմատութեան համար լաւ առիթ է հայկական ներկան՝ իրանական ժամանակակցի հետ համեմատելու: Լոյսը, պլաստիկան, ձայնայինը... եւ դա ինչպէս է անդրադառնում դերասանի վրայ: Չէ, որ մեզ մօտ՝ հայկականում վաղուց ոչ մի բան չի նորոգւել:

Էրւին - Կարծում եմ պէտք է յարմարւել: Այլապէս ժամանակակիցը մեկնաբանել ես միայն հնարաւորութիւններով ու նիւթով: Տեխնիկապէս տկար բեմերը կարող են միաժամանակ հետաքրքիր մարտահրաւէր նետել դերասանին: Որ տակից դուրս գալու լինես՝ լաւ բան կը ծնւի:

 

Հ.- Ի՞նչ կարծիքի էք մեր թատերական ժառանգութեան մասին, ի՞նչը կարծես չի ցանկանում թարմանալ: Մնացել ենք անցեալում:

Էրւին - Դժւար թէ: Քիչ չեն թատրոնով զբաղւողները: Ուղղակի այնպէս է, որ ներկայացումից ներկայացում են հաւաքւում: Մի տեսակ ձեռի հետ է դարձել ամէն բան: Միայն թատրոնի դէպքում չէ, որ այդպէս է: Չնայած լաւ կը լինէր, եթէ պարապմունքները շարունակական լինեն անկախ նրանից, որ ներկայացում է լինելու:

 

Հ.- Ժամանակին հերթեր էին գոյանում տոմսերի համար: Յիշում եմ փոքր ժամանակ ընկերներով առաջին գումարները հէնց հերթ կանգնելով ու հերթը ցանկացողներին զիջելով էինք աշխատում: Իսկ այսօր այդ մասին խօսելը ֆանտազիաների ժանրից է:

Էրւին - Հին պատմութիւններն աւելի են նման թատրոնին քան ինքը ներկայացումը:

 

Հ.- Չնայած այնքան էլ հին չե՞մ...

Էրւին - Իհարկէ: Ժամանակներն են արագ փոխւում: Պիտի մտածել կատարւած փոփոխութիւնների մասին: Թէ ինչ կատարւեց այդ հասարակական կեանքի հետ, որի զամբիւղից թռել է թատրոնը:

 

Հ.- Իսկ եթէ ինքդ պատասխանելու լինես հարցիդ:

Էրւին - Յաճախ է որպէս պատճառ շօշափւում համայնքի թւի նոսրացումը: Այնքան էլ համաձայն չեմ դրան: Առօրեան մեծ էներգիա է խլում: Խնդիրներից ազատւելն էլ նախկինի պէս այդ մասին չմտածելով չէ: Եթէ էլ ցանկութիւն կայ կտրւել առօրեայից էժան միջոցներ կան սմարտֆոնի օգնութեամբ: Սրբագրեմ նախկին ասածս: Զամբիւղից ոչ թէ թռել է, այլ հէնց էն գլխից էլ զամբիւղում չի եղել: Թատրոն դիտելու մշակոյթն ու ընթերցանութիւնը երեւի նոյն հորիզոններից են գալիս: Պատասխանատու յայտարարութիւն է, բայց այն այնքան էլ հարազատ հորիզոն չի եղել մեր համայնքի համար:

 

Հ.- Հորիզոնում մայրամուտը դիտելը մէկի համար հաճոյք է, միւսի համար գուցէ գիշերւայ սկիզբ: Բայց որ «ԱԼԻՔ»-ի 80 տարւայ կամ աւելի հին էջերն ես թերթում՝ ամէն շաբաթ նոր ներկայացման մասին ազդարարող յայտարարութիւն կը տեսնես:

Էրւին - Հասարակութիւններն էլ ժամանակի մեդիայի օրինակով փոխւում ու նոր ձեւաւորում են ստանում: Չկար հեռուստացոյց, նոյնիսկ ռադիօ չի եղել այդ օրերին, կամ ձեռնահասութիւնը սեղմ շրջանակի համար է եղել: Իսկ այսօր արդէն փորձից գիտես, որ մարդիկ տրամադրւած չեն խորանալով մտածելու: Փորձէք կոմեդիա բեմադրել, շատերին կը հետաքրքրի ու կը գան: Բայց եթէ կոմեդիայից պոկւեցիր՝ այլեւս քո հաւեսը քչերը կունենան: Այլ բան եթէ նոր ասելիք կայ ու կարող է տրամադրութիւն ստեղծել: Բայց դրա համար էլ ժամանակ է հարկաւոր մինչեւ նկատեն քեզ ու գնահատի ժողովուրդը:

 

Հ.- Իրանական բեմերում կարծում եմ խնդիրներն այլ են: Կայ որոշակի թւով հանդիսատես՝ իւրաքանչիւր ժանրի ու տեսակի համար: Հայկականի դէպքում՝ դերասանի ընտրութիւնը հե՞շտ գործընթաց է:

Էրւին - Ցաւոտ հարց է: Լուրջ խնդիր կայ: Բախտդ բերեց՝ կը լինեն մարդիկ, ովքեր թէ տարիքով են համապատասխանում դերին, եւ թէ խաղարկայինով, էլ չխօսենք լեզւի ու հայերէնի ու առոգանութեան եւ այլնի մասին...

 

Հ.- Նկարահանւել էք նաեւ հեռուստասերիալներից մէկում: Ինչպէ՞ս իմացան ձեր մասին:

Էրւին - «Մաֆիա» ներկայացման օրերին էր: Իմ մարմնաւորած կերպարի տեսագրութիւնն ուղարկեցի սերիալի ռեժիսորին: Հոմայուն Ասադեանն էր, ու պատրաստւում էր «Մայրամուտի պահը» (լահզէյէ գորգոմիշ) նկարահանել: Հաւանել ու կապւել էին: Հանդիպման ժամանակ իմացայ, որ հէնց հայ դերասան էին փնտրում երիտասարդ հայ տղայի կերպարի համար: Մի երկու այլ սերիալներում էլ կարճ դեր եմ տարել: Նկարահանւել եմ նաեւ Թէօ Մարկոսիի կարճամետրաժ ֆիլմերից երկուսում՝ «Կասկած» եւ «Հանդիպում փրկչի հետ»:

 

Հ.- Յուսամ շուտասելուկի տպաւորութիւն չթողնի: Բայց հետաքրքիր է իմանալ, եկամուտի առումով ո՞րն է աւելի շահաւէտ: Սերիալը թէ՞ թատրոնը:

Էրւին - Սերիալը հէնց այն էր, որն ունեցաւ իր համապատասխան վարձատրումը: Բայց եթէ անկեղծ, ապա դա եկամուտ չես կոչի:

 

Հ.- Դրանից յետոյ այլ դերերի համար առաջարկութիւննե՞ր եղել են:

Էրւին - Զանգեր լինում են: Մի քանիսն էլ զանգում են միայն խորհրդատւութեան համար: Իսկ առաջարկութիւնները յաճախ հայի դեր տանելու համար է, ինչը մերժում եմ: Պատճառը մէկն է, ցանկանում եմ ինձ ճանաչել, որպէս դերասան, ով կարող է նաեւ միւս կերպարներում հանդէս գալ: Այլապէս սահմանափակւելու ես շուրջդ գծւող փոքր շրջանակի մէջ:

 

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակութիւն © 2011-2022 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանւած են։