Հա

Գաղափարական

18/05/2019 - 14:30

Մենք տակաւին այդ շունն ենք

Սփիւռքը սունկի նման չբուսաւ։ Ան պարտադրուեցաւ, որպէսզի վերանայ հայրենիքը եւ ընդհուպ չքանայ ազգը։ Սփիւռքահայը մացառի նման չչորացաւ, հողմերուն զարնուեցաւ բայց դիմացաւ, որպէսզի ապրի եւ իրմով ապրեցնէ կորսուած հայրենիքը։

ՍԵԴՕ ՊՈՅԱՃԵԱՆ

 

Սփիւռքը սունկի նման չբուսաւ։ Ան պարտադրուեցաւ, որպէսզի վերանայ հայրենիքը եւ ընդհուպ չքանայ ազգը։ Սփիւռքահայը մացառի նման չչորացաւ, հողմերուն զարնուեցաւ բայց դիմացաւ, որպէսզի ապրի եւ իրմով ապրեցնէ կորսուած հայրենիքը։

Հակառակ բոլոր դժուարութիւններուն եւ շրջապատի խոչընդոտներուն, մենք մեր լեռներէն վար չիջանք։ Մնացինք մեր լեռնաշխարհի բարձունքներուն վրայ՝ հոգեպէս, մտքով, եւ էութեամբ։ Հայրենացուցինք Սփիւռքեան գաղթօճախները, որպէսզի հայրենանանք ներքնապէս։ Կազմակերպեցինք ու կազմակերպուեցանք։ Քաղաքականացուցինք ու քաղաքականացուեցանք։ Յեղափոխականացուցինք եւ յեղափոխականացուեցանք։ Այս բոլորը եւ աւելի՚ն կատարեցինք՝ յանուն արդարութեան, յանուն մեր հաւաքական յաւերժութեան, յանուն մեր հայրենիքի վերականգման։

Անոնք մանկութիւն չունեցող մարդիկ էին սկիզբը, եւ իմաստ ու առաքելութիւն տուին Սփիւռքին։ Ետքէն եկան պահանջատէրերը, որոնք պահեցին հին երազները եւ որոնեցին նոր ճամբաներ։ Նոր ճամբաներ, որոնց աւանդները պահ կը մնային իրենց հայկական երակներուն մէջ։ Այդ հին բայց միշտ նոր աւանդները հրաբուխի նման ժայթքեցին, որպէսզի վերականգնի արդարութիւնը։ Անոնք դարձան արդարութեան մարտիկ եւ ազատամարտիկ՝ մեծ ու փոքր մայրաքաղաքներէն մինչեւ Արցախեան բարձր լեռները։

Անոնք այդ շուներն էին, որ պահպանեցին ու ամրացուցին մեր ինքնութիւնը։ Անոնք այդ նոյն շուներն էին, որ աւելի հայացուցին եւ հայրենացուցին մեզ։

Այսօր երբ մակերեսային ծեքծեքումներ ողողած են մեր ազգային կեանքը, երբ եսի համար երկչոտութիւնը վերածուած է խոհեմութեան, երբ սահմանափակումներով մարդիկ մեզ կը փորձեն կեղծ բարձունքներ տանիլ, շուներուն առաքելութիւնը վերածուած է ոչ միայն անհրաժեշտութեան, այլեւ պարտադիր հրամայականի։

Թերեւս դժուար է ըմբռնել այս բոլորը։ Բայց ըմբռնելու համար պէտք է կրկին վերադառնալ Պօղոս Սնապեանի «Ես այդ շունն եմ» գործին, թափանցելու համար այն ապրումներուն եւ խոստումներուն, որոնք տակաւին կը շարունակեն հայկականութիւն եւ մարտունակութիւն ներշնչել։

«Ներդաշնակուած ծեքծեքումները չեն լիացներ մեր հոգին, մենք վարժ չենք սալոններու կեանքին, մենք լեռն ենք տակաւին, մեր հոգիները լեռներէն վար չէ իջած, մեր հոգին լեռնաշխարհներու ծարաւի։

«Սահմանաւորուած չափերը չեն կրնար տանիլ մեզ կատարներուն, կատարներու գինովութեան։

«Ուսումնասիրուած կշռոյթներուն մէջ կը խեղդուի՜նք, մենք յախուռն կեանքն ենք, բխումը, յանկարծական ու տաք աղաղակը, ամեհի, վայրի հոգիին ի նուէր պղպջացող վաղնջական արիւն մը կը կրենք մեր երակներուն, մեր գետերուն պէս անսանձ, մենք պոռթկումն ենք, ապստամբ հունչը։

«Մենք հիմա չենք կրնար նոր երգ յօրինել։ Մենք հիմա չենք կրնար մեր երգերէն հեռու ապրիլ։ Հերոսը պէտք է մռնչէ տակաւին ու Սուլթանը դողդղայ։ Պէտք է տեսնենք լեղապատառ փախչող թշնամին ու անոնց ետեւէն արնահեղ Գէորգը, Անդրանիկ փաշան, մեր հայրենեաց փառք ու պատիւ Սերոբ փաշայի հմայքը ծաւալի հոգիներուն մէջ, ըսենք չծնանք ազատ, ըսենք գէթ մեռնինք ազատ, կուրծքէն չորս գնդակ ստացած ու կրկին հրացան պարպելու կամքը բերող տղան ներկա՛յ ըլլայ մեր մէջ, երգը հնչէ նորէն, եաման Աստուած մեր երգը, վէրքերով լի, ջա՛ն ֆետայի, սխրալի, անհատելի՜...» (Պօղոս Սնապեան, «Ես այդ շունն եմ»)

Այսօր, մենք տակաւին այդ շունն ենք։

«Yerkir.am»

Յարակից լուրեր

  • Կրկի՞ն Դաշնակցութեան «լիկվիդացիա»
    Կրկի՞ն Դաշնակցութեան «լիկվիդացիա»

    Դաշնակցական մտաւորական, հրապարակագիր եւ հրապարակախօս Սեդօ Պոյաճեանն իր ֆէյսբուքեան էջում գրել է.

  • «Ամբոխահաճոյ յայտարարութիւններով հայրենադարձութիւն չի լինում, Սփիւռքը յուսախաբւած է ՀՀ իշխանութիւններից». Մելիք Գարագաւորեան
    «Ամբոխահաճոյ յայտարարութիւններով հայրենադարձութիւն չի լինում, Սփիւռքը յուսախաբւած է ՀՀ իշխանութիւններից». Մելիք Գարագաւորեան

    Հայրենադարձութիւնն ամբոխահաճոյ յայտարարութիւններով չի լինում. Սփիւռքն այսօր յուսախաբւած է ՀՀ իշխանութիւններից: «Tert.am»-ի հետ զրոյցում նման տեսակէտ յայտնեց ՀՅԴ Լիբանանի կենտրոնական կոմիտէի անդամ Մելիք Գարագաւորեանը:

  • Նոր վհուկարշաւը
    Նոր վհուկարշաւը

    Բոլոր երկիրներու մէջ կան եւ պիտի ըլլան քրէական գործով դատապարտեալ որոշ կալանաւորուածներ, որոնք սեփական նպաստաւորման ակնկալութեամբ, պատրաստ են սուտ վկայութիւն տալու։

  • Քրիստափորի յարատեւ ներկայութիւնը
    Քրիստափորի յարատեւ ներկայութիւնը

    Գողթն գաւառը։ Հայութեան ըմբոստ ոգիի խանձարուրը։ Հայ քաջերու օրրանը։ Հոն, վերին Ագուլիս գիւղին մէջ, 160 տար առաջ, հոկտեմբեր 18, 1859-ին, ծնաւ հայ մը, որուն վիճակուեցաւ յեղաշրջել դարերով հալածուած հայ ժողովուրդին կամքն ու վճռականութիւնը։ Երբ վեց դարեր Գողթնի քնարները լռած էին, մեր հին երգը կը լսուեր տակաւին - «Երկնից թող գան անմահ հոգիք, հայոց քաջեր պսակել»։ Անմահ հոգիները Գողթնի քնարներով պսակեցին հայ քաջ մը, որ վառեց Հայկական Յեղափոխութեան կրակը՝ յանուն հայրենիքի ազատութեան։

  • Հայաստան տէ՞րն է սփիւռքահայու իրաւունքին
    Հայաստան տէ՞րն է սփիւռքահայու իրաւունքին

    Հայրենիքի գոյութեան եւ գոյատեւման պաշտպանը իր ժողովուրդն է։ Ժողովուրդին բարօրութեան եւ ապահովութեան պաշտպանը հայրենիքն է։ Այս հիմնական ու փոխադարձ սկզբունքէն շեղող հայրենիքն ու իր ժողովուրդը դատապարտուած են պարտութեան, մինչեւ իսկ անէացման։

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։