Հա

Ազգային

18/02/2019 - 11:45

Փետրւարեան ապստամբութեան խոստումով

Տարբեր էր մեր ժողովուրդը Հայկական Յեղափոխութեան շրջանին, երբ վերագտաւ դարերով մոռացութեան տրուած իր մարտունակ յատկութիւնը եւ մարտնչեցաւ իրականացնելու հայրենիքի քաղաքական ու տնտեսական ազատագրումը։

ՍեԴՕ ՊՈՅԵԱՃԵԱՆ

Տարբեր էր մեր ժողովուրդը Հայկական Յեղափոխութեան շրջանին, երբ վերագտաւ դարերով մոռացութեան տրուած իր մարտունակ յատկութիւնը եւ մարտնչեցաւ իրականացնելու հայրենիքի քաղաքական ու տնտեսական ազատագրումը։

Տարբեր էր մեր ժողովուրդը Սարդարապատեան ճակատներու վրայ, երբ մահուան գնով դիմադրեց արշաւող թշնամիին, թումբ կանգնեցաւ հաւաքական ոչնչացման դէմ, եւ կերտեց անկախ հայրենիք ու պետութիւն։

Տարբեր էր մեր ժողովուրդը 1921ի Փետրուար 18ին, երբ ծառացաւ օտարածին իշխանութեան մը դէմ՝ վերահաստատելու համար իր ազատութիւնը եւ ազգային արժանապատուութիւնը։

Փետրուարեան ապստամբութեամբ մեր ժողովուրդը նոյնացաւ Հայկական Յեղափոխութեան ու Մայիսեան հայուն հետ։ Եղաւ մէկ հայութիւն, առաջնորդուելով մէկ հաւաքական դաւանանքով՝ ազատատենչութեան գաղափարականով։

Երկու ամիսներ տեւող Փետրուարեան ապստամբութեան նուաճած ազատութիւնը խորտակուեցաւ օտարամուտ բանակայիններու սուիններուն տակ։ Բայց միայն ազատութիւնը չխորտակուեցաւ։ Ազատութիւնը խորտակողները նաեւ քանդեցին ազատատենչ հայուն։ Որպէսզի հայը իսկական հայ չշարունակէր մնալ, պէտք էր քանդել հայուն յեղափոխականութիւնը, պէտք էր փշրել հայուն Սարդարապատեան կամքն ու Մայիսեան ոգին, պէտք էր մանաւանդ անէացնել հայուն վճռականութիւնը ազգային շահերուն նկատմամբ։

Փետրուար 18-ի ապստամբութեան խորտակումէն ետք հայրենի հայը նոյնը չմնաց։ Յատուկ ճիգ ի գործ դրուեցաւ, որպէսզի հայը տարբերի Հայկական Յեղափոխութեան, Մայիսեան եւ Փետրուարեան հայէն։ Աւելի քան եօթը տասնամեակներ հետեւողականօրէն հայուն իր պատմութենէն ու ազատատենչութենէն խորթացնելու աշխատանքը շարունակուեցաւ։

Ու այսօր տարբեր է մեր հայրենի ժողովուրդը։ Զոհն է իր ազգային ու ազատատենչ  յատկութիւններէն խորթացուելու ծրագրուած արշաւին։

Միաժամանակ տարբեր է մեր ժողովուրդը Սփիւռքի մէջ։ Հակառակ գաղթօճախներէն ներս ծաւալապաշտական հզօր ուժի մը ու դրածոյ գործակալներուն, Սփիւռքահայը հաւատարիմ մնաց Հայկական Յեղափոխութեան առաքելութեան, Սարդարապատեան մարտունակութեան եւ Փետրուարեան ազատատենչութեան։ Այս բոլորը կը պարտինք Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութեան, որ ոչ միայն յեղափոխական կամքի ու ազատատենչութեան գիտակցութիւնը ներմուծեց, այլեւ Սփիւռքահայուն վերադարձուց իր քաղաքական պահանջատիրութեան ու յեղափոխական աւանդներուն։

Թերեւս Փետրուարեան Ապստամբութեան ոգիին ու աքթին մէջ պէտք է որոնել հայրենի ժողովուրդի ներկայ կացութեան բացատրութիւնը։ Մեղաւորը մեր ժողովուրդը չէ, այլ՝ այն քանդումը, որ ծրագրուած կերպով իրագործուեցաւ մեր ժողովուրդին մէջ, որպէսզի ան դատարկուի ազատատենչութեան պատգամէն, յեղափոխական առաքելութենէն ու ազատագրումի խոստումէն։

Նոյնիսկ այսօր, Փետրուարեան ապստամբութեան տարեդարձին, ցաւով պէտք է հաստատել, որ հայրենիքի մէջ տակաւին կը շարունակուի մեր ժողովուրդի հաւաքական կացութեան ու պատմութեան հետեւողական նենգափոխումը։ Անցեալի թէ ներկայի իշխանաւորները կը շարունակեն իրենց հակակշիռին ենթարկել բացայայտումը իրականութեան, որ կը պատկանի մեր ժողովուրդին։ Իշխանաւորները կը շարունակեն պարտադրել ու տարածել իրե՛նց  «ճշմարտութիւնը» եւ իրե՚նց խեղաթիւրուած պատմախօսութիւնը։

Սակայն պիտի գայ օրը, երբ մեր հայրենի ժողովուրդը պիտի արթննայ նախկին պոլշեւիկեան ու նոր պոլշեւիկատիպ իշխանաւորներու պարտադրած թմբիրէն։ Որովհետեւ, հայրենի հայու սրտին մէջ շղթայուած Արտաւազդը պիտի փշրէ իրեն պարտադրուած կապանքները։ Վեր պիտի սլանայ Արարատի անդունդէն եւ Արարատը դարձնէ ի՚րը, Երեւանը դարձնէ ի՚րը, Արցախը դարձնէ ի՚րը, բռնագրաւուած հայրենիքը դարձնէ ի՚րը։

Այդ օրը պիտի ըլլայ հայրենի հայուն Փետրուարեան երկրորդ ապստամբութիւնը։ Ան պիտի նոյնանայ Հայկական Յեղափոխութեան, Սարդարապատեան ու Փետրուարեան հայութեան հետ ու միանայ ազատատենչութեամբ վարակուած Սփիւռքահայութեան։

Նուաճելով այդ օրը, Հայաստանը պիտի սկսի իր բարգաւաճումի երթը, պետութեան հզօրացումի ճանապարհը, եւ հայրենիքը ու հայութիւնը վերջնականապէս միացնելու առաքելութիւնը։

Այս բոլորի համար հայրենի ժողովուրդի ու Հայրենիքի հարազատ ապաւէնը պիտի ըլլայ Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւնը, ճիշդ այնպէս ինչպէս որ էր Քրիստափորի այս յեղափոխական կուսակցութիւնը ազատագրութեան շարժման օրերուն, Սարդարապատեան ճակատներուն, Փետրուարեան ապստամբութեան ժամանակ, եւ Հայկական Սփիւռքի տարածքին։

Լոս ԱնճելըսՓետրուար 17, 2019

 

Յարակից լուրեր

  • Ցեղասպանութեան ուխտի գործադրման դէմ յանդիման
    Ցեղասպանութեան ուխտի գործադրման դէմ յանդիման

    Դեկտեմբեր 9-ը կրնայ սովորական թուական մը թուիլ։ Բայց Հայութեան համար ան կը հանդիսանայ անկիւնադարձային թուական մը, երբ այդ օրը, 71 տարիներ առաջ՝ 1948-ին, Միացեալ Ազգերու Կազմակերպութիւնը (ՄԱԿ) որդեգրեց Ցեղասպանութեան Ոճիրի Կանխարգիլման եւ Պատժելիութեան Ուխտը։ Ցեղասպանութեան Ուխտը գործադրելի դարձաւ յունուար 12, 1951-ին։ Այս Ուխտը ընդունած եւ վաւերացուցած են աշխարհի գրեթէ բոլոր երկիրները՝ ներառեալ Թուրքիան եւ Հայաստանը։

  • Հայաստանի երիտասարդութեան՝ Սփիւռքի օրինակով
    Հայաստանի երիտասարդութեան՝ Սփիւռքի օրինակով

    Մեր ազգային կեանքէն ներս կան յայտնուող երեւոյթներ, որոնք կը սպառնան մեր ազգային առաքելութեան եւ մինչեւ իսկ մեր հաւաքական գոյութեան։ Պատահած են ժամանակներ, երբ նման երեւոյթներ վերածուած են յստակ ու ներկայ վտանգի։ Բայց մեր հաւաքական իմաստութիւնը պարտադրած է մեզի թումբ կանգնելու ընդդէմ նման երեւոյթներու, որոնք դուրսէն սրսկուած՝ սպրդած ու հաստատուիլ փորձած են մեր ազգային առօրեային մէջ։

  • Կրկի՞ն Դաշնակցութեան «լիկվիդացիա»
    Կրկի՞ն Դաշնակցութեան «լիկվիդացիա»

    Դաշնակցական մտաւորական, հրապարակագիր եւ հրապարակախօս Սեդօ Պոյաճեանն իր ֆէյսբուքեան էջում գրել է.

  • Նոր վհուկարշաւը
    Նոր վհուկարշաւը

    Բոլոր երկիրներու մէջ կան եւ պիտի ըլլան քրէական գործով դատապարտեալ որոշ կալանաւորուածներ, որոնք սեփական նպաստաւորման ակնկալութեամբ, պատրաստ են սուտ վկայութիւն տալու։

  • Քրիստափորի յարատեւ ներկայութիւնը
    Քրիստափորի յարատեւ ներկայութիւնը

    Գողթն գաւառը։ Հայութեան ըմբոստ ոգիի խանձարուրը։ Հայ քաջերու օրրանը։ Հոն, վերին Ագուլիս գիւղին մէջ, 160 տար առաջ, հոկտեմբեր 18, 1859-ին, ծնաւ հայ մը, որուն վիճակուեցաւ յեղաշրջել դարերով հալածուած հայ ժողովուրդին կամքն ու վճռականութիւնը։ Երբ վեց դարեր Գողթնի քնարները լռած էին, մեր հին երգը կը լսուեր տակաւին - «Երկնից թող գան անմահ հոգիք, հայոց քաջեր պսակել»։ Անմահ հոգիները Գողթնի քնարներով պսակեցին հայ քաջ մը, որ վառեց Հայկական Յեղափոխութեան կրակը՝ յանուն հայրենիքի ազատութեան։

Ամենաշատ ընթերցւած

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։