Հա

Ազգային

08/05/2019 - 12:50

Աւելորդ վախեր Հայաստան-Արցախ ֆորումի շուրջ

ՀՅ Դաշնակցութեան նախաձեռնութեամբ Ստեփանակերտում այս օրերին տեղի է ունենում «Հայաստան-Արցախ ռազմավարական դաշինք» ֆորումը՝ Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Արցախի Հանրապետութեան իրաւապայմանագրային յարաբերութիւնները նոր մակարդակի բարձրացնելու օրակարգով: Ֆորումին մասնակցում են Հայաստանի, Արցախի եւ սփիւռքի քաղաքական, ռազմական, փորձագիտական, հանրային շրջանակները ներկայացնող` այդ գաղափարի մի քանի տասնեակ կողմնակիցներ:

ԷԴԻԿ ԱՆԴՐէԱՍԵԱՆ



ՀՅ Դաշնակցութեան նախաձեռնութեամբ Ստեփանակերտում այս օրերին տեղի է ունենում «Հայաստան-Արցախ ռազմավարական դաշինք» ֆորումը՝ Հայաստանի Հանրապետութեան եւ Արցախի Հանրապետութեան իրաւապայմանագրային յարաբերութիւնները նոր մակարդակի բարձրացնելու օրակարգով: Ֆորումին մասնակցում են Հայաստանի, Արցախի եւ սփիւռքի քաղաքական, ռազմական, փորձագիտական, հանրային շրջանակները ներկայացնող` այդ գաղափարի մի քանի տասնեակ կողմնակիցներ: Նախատեսւում է ազդարարել երկու հայկական պետութիւնների միջեւ համապարփակ համագործակցութեան համաձայնագիր կնքելու գործընթացի մեկնարկը։ Ընդունւելու է հռչակագիր, կեանքի է կոչւելու կազմկոմիտէ, որը պէտք է կազմակերպի համահայկական ստորագրահաւաք՝ ի պաշտպանութիւն Հայաստան-Արցախ ռազմավարական դաշինքի: Ինչպէս հաղորդում են ՀՅԴ լրատւամիջոցները, նախաձեռնութիւնը նպատակ ունի նոր ազդակ հաղորդելու Արցախի քաղաքացիների իրաւունքների պաշտպանութեանը եւ Արցախի Հանրապետութեան միջազգային ճանաչման գործընթացին:

Այս բաւականին պարզ եւ հասկանալի բացատրութիւնը, որքան էլ դա տարօրինակ է, թիւրընբռնում է առաջացրել իմ արցախցի գործընկեր Վահրամ Աթանէսեանի մէջ: Վերջինս կարծում է, որ ՀՅԴ-ն, կազմակերպելով այս համաժողովը, նպատակ է հետապնդում ընտրութիւններից առաջ վերականգնել իր վարկանիշը Արցախում: Այլապէս, ասում է Աթանէսեանը, ի՞նչ կարիք կար ֆորումին համահայկական հնչեղութիւն տալու:

Եթէ այս հարցին խօսքի ազատութեան տեսանկիւնից մօտենանք, ապա պէտք է ասենք, որ դա Աթանէսեանի կարծիքն է, որ գոյութեան իրաւունք ունի: Ամենահետաքրքիրը, սակայն, ոչ թէ բուն կարծիքն է, այլ այն, որ Աթանէսեանը միակն է աշխարհում, որ այդպիսի կարծիք ունի Ստեփանակերտում ընթացող ֆորումի մասին: Ի դէպ, Վահրամ Աթանէսեանը առաջին անգամը չէ, որ մեզ զարմացնում է իր եզակի եւ էկզոտիկ կարծիքներով: Օրեր առաջ էլ նա յայտարարել էր, որ ԱՀ արտգործնախարար Մասիս Մայիլեանի հարաւամերիկեան շրջագայութիւնը ՀՅԴ-ն կազմակերպել է, որպէսզի նախարարը տեսնի, թէ ինչ կարողութիւնների տէր է Դաշնակցութիւնը եւ համաձայնի դառնալ Դաշնակցութեան թեկնածուն Արցախի Հանրապետութեան նախագահի ընտրութիւններում: Յետոյ, իհարկէ, պարզւեց, որ այդ այցի շրջանակներում հանդիպումներ ու քննարկումներ են տեղի ունեցել նաեւ Ուրուգւայի եւ Արգենտինայի հայամէտ քաղաքական շրջանակների հետ, բայց դրանից հազիւ թէ Աթանէսեանի կարծիքը փոխւած լինի:

«Հայաստան-Արցախ, ռազմավարական դաշինք» ֆորումի հետ կապւած` Աթանէսեանը ՀՀ իշխանութիւններին նախազգուշացնում է, որ Դաշնակցութիւնը դա կարող է օգտագործել որպէս այդ իշխանութիւններին «տուն ուղարկելու» հարցը օրակարգ բերելու միջոց. «ՀՅԴ-ն, կարծես, հէնց այդ կանխավարկածով էլ առաջնորդւում է` ձեւաւորւում է համազգային պահանջ, Հայաստանի իշխանութիւնները չեն ընդառաջում, եւ օրակարգ է գալիս նրանց հեռացնելու խնդիրը»,- գրում է Աթանէսեանը`առաջ ընկնելով ոչ միայն ՀՅԴ-ից, այլեւ ՀՀ իշխանութիւններից, որոնք չգիտես ինչու չպէտք է ընդառաջեն «Հայաստան-Արցախ ռազմավարական դաշինք»-ի ստեղծման, հայկական երկու հանրապետութիւնների անվտանգութիւնն ամրապնդող այս կարեւոր նախաձեռնութեանը: Աթանէսեանը մտածում է, որ այս նախաձեռնութիւնը «արմատական քայլ է», իսկ ՀՀ իշխանութիւններն Արցախի հարցում հազիւ թէ արմատական որոշումների գնան:

Ես պարոն Աթանէսեանին խորհուրդ կը տայի այս նախաձեռնութիւնը չնոյնացնել մինչ այս իր տեսած «ծայրայեղական» նախաձեռնութիւնների ու արկածախնդրութիւնների հետ` Արցախի մանդատը յանձնել ռուսական կողմին, Արցախին տալ ՀՀ մարզի կարգավիճակ, հէնց հիմա ճանաչել Արցախի անկախութիւնը եւ այլն եւ այլն: Մտահոգութիւնները, որոնք հիմք են դարձել Հայաստան-Արցախ ռազմավարական դաշինքն ի վերջոյ իրականութիւն դարձնելու գործընթաց սկսելու համար, այսօր առաւել քան երբեւէ առարկայական են, իսկ ինչ վերաբերւում է այդ գործընթացին համահայկական հնչեղութիւն հաղորդելուն, ապա դա ինքնանպատակ չի արւում, եւ կամ, ինչպէս կարծում է Աթանէսեանը, տեղական մասշտաբի քաղաքական դիւիդենտներ շահելու համար: ՀՅԴ բուն նպատակը ոչ թէ ԱՀ խորհրդարան մտնելն է կամ ՀՀ իշխանութիւնների դէմ քարոզչական գործիքներ ձեռք բերելը, այլ Արցախի միջազգային ճանաչման գործընթացն առաջ մղելը եւ արցախցու իրաւունքների հանդէպ 30 տարի շարունակ դրսեւորւած անտարբերութեան մթնոլորտի վերացումը:

Ի պատիւ Աթանէսեանի պէտք է ասեմ, որ նա բաւականին մօտենում է ճշմարտութեանը, երբ գրում է. «Եթէ ՀՅԴ-ն որոշել է կազմակերպել համահայկական ստորագրահաւաք` ի աջակցութիւն Հայաստան-Արցախ ռազմավարական դաշինքի, ուրեմն ունի աւելի արմատական նպատակ: Այն է`Հայաստանի իշխանութիւնների առջեւ դնել Արցախի սուբիեկտութեան իրաւական ճանաչման համազգային պահանջ»: Շարունակելով այս միտքը` ասեմ, որ յաջողութեան դէպքում մենք կունենանք մի փաստաթուղթ, որ ինչպէս ՀՀ, այնպէս էլ ԱՀ որեւէ իշխանութեան թոյլ չի տայ գնալ կամայական որոշումների, որոնք կը հակասեն երկու հայկական պետութիւնների կողմից հաստատւած իրաւապայմանագրային դրոյթներին:

Եւ վերջում`եւս մէկ դիտարկում: Այս նախաձեռնութիւնը ՀՀ իշխանութիւնների առջեւ խնդիր չի դնում հէնց հիմա ճանաչելու Արցախը, եւ սխալ է Հայաստան-Արցախ» ռազմավարական դաշինքի ձեւաւորման խնդիրը «Ժառանգութեան»`տարիներ առաջ բարձրացրած Արցախը ճանաչելու խնդրի հետ նոյնացնելը: Ճանաչման գործընթացի համար հիմնաւոր նախադրեալներ ստեղծելն ու ՀՀ ԱԺ-ում ոտքի վրայ ճանաչման քւէարկութիւն կազմակերպելը, մեր համոզմամբ, միանգամայն տարբեր բաներ են:

«Հրապարակ»

Յարակից լուրեր

  • 2021`պարտութիւնը շարունակւում է
    2021`պարտութիւնը շարունակւում է

    Բա հիմա ի՞նչ է լինելու, երբ փաստ է, որ պարտութեան այս սիմւոլը մեզ հետ եկել է 2021 թւական: Երկու ոտքը դրեց մի կոշիկի մէջ ու հրաժարական չտւեց` խորտակելով ապագայի հետ կապւած բոլոր յոյսերը: Մենք ինչքան էլ գեղեցիկ խօսքեր ասենք միմեանց, ինչքան էլ ոգեւորենք իրար, թէ հայ ազգն այսպիսին ու այսպիսին է, միեւնոյն է, այս կարգի ջախջախիչ պարտութիւնից յետոյ երկար, շատ երկար ոտքի կանգնել չենք կարող, եթէ անգամ «Լուսաւոր Հայաստանի» եւ «Իմ քայլի» քաղաքական ամուսնութիւնից որեւէ բան ծնւի, ասենք` յետպատերազմական իրավիճակի անցումային վարչապետ:

  • Սրբավայրը կը մնայ սրբավայր, պղծողը՝ պիղծ
    Սրբավայրը կը մնայ սրբավայր, պղծողը՝ պիղծ

    «Հայրենիքաուրացող, հայաստանատեաց, եղբայրասպան, որդիամերժ, գերեզմանապիղծ, ազգադաւ, կեղտաբերան, վայրահաչող, պնակալեզ ու էլի տարբեր բաների լեզ, կռապաշտ, վայրենի, «կտըցրած», անմիտ, ուղեղահարթ, «քֆուրամեռ», դեբիլ, չարոգի, վախկոտ, անթասիբ, եթէ մենակ չէ՝ «դուխով», վտանգափախ, «մոմենտը ջոգող՝ թռնող», անգրագէտ, գռեհկաբարոյ, քինախնդիր, արարքներ ու մտքեր կապկող, անտրամաբան, կեղտամիտք, հոգով անլւայ, դաժան, չկամ, կեղծամիտ, շողոքորթ, հայերէն ու մարդկերէն չհասկացող, գետնաքարշ, աչքածակ, բնազդաշարժ, դեմագոգ, ստախօս ու ստակերպ, բութ…»:

  • Ամէն նոր Լիպարիտեան լաւ մոռացւած հինն է
    Ամէն նոր Լիպարիտեան լաւ մոռացւած հինն է

    Բարեւ Ձեզ պարոն Լիպարիտեան, լա՞ւ էք… Ասենք՝ ինչո՞ւ պէտք է լաւ լինէք:

    Երկրորդ անգամ Հայաստանում եկաք իշխանութեան եւ երկրորդ անգամ մենք ունենք այն, ինչ ունենք՝ քայքայւած երկիր, պառակտւած հասարակութիւն, պետական թալան, իշխանութիւնների հրաժարականի պահանջ: Հիմա-հիմա մութն ու ցուրտն էլ վրայ կը տան: Մի բան էլ կայ: Դուք էն ժամանակ այսքան չէիք խառնւում պատերազմական գործերին ու մենք յաղթեցինք: Այս անգամ որոշեցիք «յաղթել» ու այսպէս եղաւ:

  • Անլրջութիւն
    Անլրջութիւն

    Տէր-Պետրոսեանի վերջին ելոյթն այլ բառով, քան «անլրջութիւն», չես կարող բնութագրել: Միայն անլուրջ մարդը կարող էր ծանր պատերազմից եւ խայտառակ կապիտուլեացիայից յետոյ իր ժողովրդին սպառնալ նոր՝ քաղաքացիական պատերազմով: Գիտակցաբար, սառը մտածողութեամբ է նա անում դա, թէ էյֆորիկ հոգեվիճակում, արդէն կարեւոր չէ: Նա յստակ ասում է, որ Նիկոլ Փաշինեանը մտադիր չէ հեռանալու եւ գնալու է մինչեւ վերջ, իսկ եթէ Վազգէն Մանուկեանն էլ աննահանջ վճռականութիւն հանդէս բերի, քաղաքացիական պատերազմ կը բռնկւի:

  • Երբ պետականութեան անկիւնաքարերն ես տեղաշարժել
    Երբ պետականութեան անկիւնաքարերն ես տեղաշարժել

    Մարդկութեան պատմութիւնը բազմաթիւ օրինակներ ունի տապալւած կառավարութիւնների եւ առաջնորդների վաղաժամկէտ, եթէ չասեմ էքստրեմալ հեռացման: Դա նորմալ երեւոյթ է, որովհետեւ ժողովուրդ եւ պետականութիւն հասկացութիւնները անհամեմատելիօրէն վեր են իշխանութիւն եւ առաջնորդ հասկացութիւններից: Աննորմալը հակառակն է՝ երբ տապալւած կառավարութիւններն ու դուսպրծուկ առաջնորդները փորձում են իրենց վեր դասել պետութիւնից ու ժողովրդից եւ նոյնիսկ ամենախայտառակ պարտութիւնից ու կապիտուլեացիայից յետոյ էլ չեն ցանկանում թողնել իշխանական աթոռները:

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։