Հա

Ազգային

27/05/2019 - 19:00

Համապատասխան հակազդեցութիւնը

Դաշնակցութեան մայիս 23-ի կազմակերպած հանրահաւաքը Երեւանի Ազատութեան Հարապարակում մէկ անգամ եւս առիթ դարձաւ, որ հասարակական ցանցերի վրայ հակադաշնակցական մոլուծքով տառապողների յղումների լայն արշաւ վերսկսի: Արշաւ (որ սկսեց Հայաստանի քաղաքական նոր ղեկավարութեան ծնունդով եւ կամաց-կամաց գնում էր միանալու տասնամեակների հակադաշնակցական նմանատիպ արշաւներին ու պատմութեան գիրկն անցնելուն) դարձեալ սկսեգ ակտիւանալ հասարակական բոլոր ցանցերում եւ ի մասնաւորի Ֆէյսբուքեան յարթակի վրայ, այս անգամ անցնելով բարոյական նոր սհմաններ:

ԶԱՐԵՀ ԱՃԵՄԵԱՆ

 

Դաշնակցութեան մայիս 23-ի կազմակերպած հանրահաւաքը Երեւանի Ազատութեան Հարապարակում մէկ անգամ եւս առիթ դարձաւ, որ հասարակական ցանցերի վրայ հակադաշնակցական մոլուծքով տառապողների յղումների լայն արշաւ վերսկսի: Արշաւ (որ սկսեց Հայաստանի քաղաքական նոր ղեկավարութեան ծնունդով եւ կամաց-կամաց գնում էր միանալու տասնամեակների հակադաշնակցական նմանատիպ արշաւներին ու պատմութեան գիրկն անցնելուն) դարձեալ սկսեգ ակտիւանալ հասարակական բոլոր ցանցերում եւ ի մասնաւորի Ֆէյսբուքեան յարթակի վրայ, այս անգամ անցնելով բարոյական նոր սհմաններ:

Թերեւս նման հասարակ ու անմակարդակ յղումների դիմաց ամենայն արժանի հակազդեցութիւնը լռութիւնն ու անտեսումն են, սակայն նկատի ունենալով, որ թունաւոր մտայնութեան ու ստի մթնոլորտում սրանք կարող են պղտորել երիտասարդութեան ու սոսկ սոսցանցերով սնուող բազմութեան մտքերը, հարկ է նկատւում բնորոշել այս կազմակերպուած արշաւի էութիւնն ու հէղինակների քաղաքական սնանկութիւնը:

Իշխանութիւններին մօտ կանգնած հոսանքների համար հանրահաւաքի մասնակիցների թիւը իրապէս կենսական հարց է եղել: Ընդամէնը մի քանի ամիս առաջ կայացած խորհրդարանական ընտրութիւններում աւելի քան 70 տոկոսի քուէն ապահոված քաղաքական ուժի համար, որ իւրաքանչիւր քայլափոխին խօսում է «ժողովրդի» անունից ու իր արածն ու չարածը կատարում է «ժողովրդի» անունով, դժուար էր ընդունել, որ դատարանների մուտքը փակելու վարչապետի կոչը մի քանի հազարից աւելի մարդկանց արձագանքին չարժանացաւ եւ փողոցային միջոցներով հարցեր լուծելու սցենարը կորցրել է իր առաջուայ հմայքը: Նոյն ուժերը քանի օր անց նաեւ կանգնեցին այն իրողութեան առջեւ, որ Սփիւռքում եւս նոյն ապագան է սպասում իրենց: Գլենդէյլի պէս հայաշատ համայնքի վարչապետին զօրակցելու կոչուած ցոյցը չկարողացաւ քանի տասնեակից աւելի մարդ գրաւել քաղաքապետարանի առչեւ, ուր մի տարի առաջ բազմահազար հայեր ոգեւորութեամբ նշեցին ժողովրդի յաղթանակը:

Բնականաբար «ժողովրդի» խաղաքարտից կախուած հոսանքների համար անընդունելի էր, որ մի խումբ քաղաքացիներ համարձակուեն իրենց դժգոհանքը յայտնել ընթացող քաղաքականութիւններից՝ այն էլ հանրահաւաքի տեսքով: Զարմանալի չէ, որ վարչապետի տիկնոջ թերթի թղթակիցները հասցնեն հանրահաւաքի առաջին պահերին ու դեռ աւելի շուտ դրոնով օդային նկարահանումներ կատարեն ու սփռեն սոցանցի բոլոր միջոցներով՝ ապացուցելու համար, որ ահա այսքան նուազ է մեր հակառակորդների թիւը: Հետաքրքրական է, որ եթէ մասնակիցների թիւը այդքան նոսր է եղել, որ գրեթէ բոլոր յղում կատարողները օգտագործել են նոյն բառամթերքը, ինչպիսին է «անկարեւոր» կամ «խղճուկ», հապա ինչու այսպիսի հակազդեցութեան է արժանացել մի համահաւաք, որտեղ հնչել են միմիայն տրամաբանական մտահոգութիւններ մեր երկրի ու ժողովրդի մասին: Համեմատաբար պէտք է ասել, որ իրենց յայտարարած մասնակիցների թուի հարիւրապատիկը Ֆէյսբուքեան հակա-հանրահաւաք յղումներ է եղել, որը չի համապատասխանում քաղաքական թուաբանութեան:

Հետաքրքրական է այդ հոսանքների հակազդեցութիւնը նաեւ քաղաքական գնահատման իմաստով: Ժողովրդի մեծամասնութեան քուէն ապահոված իշխանութեան համար լեգիտիմութեան ամենախոշոր չափանիշերից մէկը կարող է լինել ոչ թէ փողոցային ակտերով դատարանների առօրեայ գործը խափանելը, այլ իր երկրում կազմակերպուած ու քաղաքականապէս ներկայացուած ընդդիմութեան գոյութիւնը: Ցաւօք, մեր նոր իշխանութիւնները փաստօրէն ոչ միայն չհանդուրժեցին, որ որեւէ ռէալ ընդդիմադիր ուժ մուտք գործի խորհրդարան եւ իրենք նկարազարդեցին իրենց խորհրդարանական ընդդիմադիրներին, այլ նաեւ չեն կարող հանդուրժել արտախորհրդարանական ընդդիմութեան գոյութիւնը եւ ամենաչնչին քաղաքական կամքի դրսեւորման պարագային աշխատեցնում են պիտակաւորման ու փողոցային դատավարութիւնները յիշեցնող արշաւներ ցանկացած ուժի նկատմամբ:

Վերջապէս ամբոխային տրամաբանութեան ալիքին նստածները պէտք է գիտակցեն, որ երկրի գործադիր լինելը եւ ընդդիմադիր լրագրող լինելը տարբեր ձեւաչափեր են պահանջում, որոնց շարքին է նաեւ լրաջանալը:

Դատելով հասարակական ցանցերի յարթակում վերսկսած հակադաշնակցական արշաւի ծաւալից՝ պէտք է եզրակացնել, որ ՀՅԴ-ն մայիսի 23-ի հանրահաւաքով պատմական քայլ է վերցրել երկիրը քաղաքական բնականոն հունի մէջ դնելու ուղղութեամբ եւ պիտակաւորումներն ու բարոյական այլեւայլ ճնշումները չեն կարող կասեցնել այդ ուղին:

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։