Հա

Ազգային

03/08/2019 - 08:50

Իշխանութիւնների որդեգրած կադրային «քաղաքականութիւնն» անխուսափելիօրէն յանգեցնելու է կառավարման ճգնաժամի

Իշխանափոխութիւնից յետոյ նոր ձեւաւորւած կառավարութիւնը շտապեց հռչակել նաեւ «նոր» Հայաստանում քաղաքացու յաջողութեան հասնելու՝ իրենց կողմից խոստացւող բանաձեւը.

Իշխանափոխութիւնից յետոյ նոր ձեւաւորւած կառավարութիւնը շտապեց հռչակել նաեւ «նոր» Հայաստանում քաղաքացու յաջողութեան հասնելու՝ իրենց կողմից խոստացւող բանաձեւը.

«... յաջողութեան ճանապարհը ոչ հեռաւոր անցեալում՝ դրա համար անհրաժեշտ էր ունենալ լաւ ծանօթ, բարեկամ եւ թիկունք, ինչպէս նաեւ լաւ հմտութիւն, որոնք կապւած չէին կրթութեան հետ: Նոր Հայաստանում հէնց սա պէտք է փոխւի՝ իւրաքանչիւրի յաջողութիւնը կախւած չէ ուրիշներից: Իւրաքանչիւրի յաջողութիւնը կախւած է իրենից, որովհետեւ նոր Հայաստանի նոր կառավարութեան ամենակարեւոր առաքելութիւնն այն է, որ կարողանայ ստեղծել հնարաւորութիւնների այս հաւասար եւ ընդլայնւած դաշտը, որպէսզի իւրաքանչիւրն արձանագրի, որ Հայաստանի Հանրապետութիւնում ամէն օր հնարաւորութիւնների սահմանները ընդլայնւում են, եւ իւրաքանչիւրն ունի այդ դաշտից օգտւելու հաւասար հնարաւորութիւն: Սա է կարեւոր արձանագրումը այսօր Հայաստանում յաջողութիւն ունենալու համար եւ սրանից յետոյ միշտ է այսպէս լինելու»:

Իհարկէ հաճելի էր: Երկարատեւ սպասումից յետոյ ուրախութեամբ արձանագրեցի, որ իմ ու իմ նման շատ այլ շարքային քաղաքացիների անցած ճանապարհն այլեւս դառնում է բանաձեւ, որի մասին ԱՅՈ՛, երազել ենք:

Այս բանաձեւի մասին միշտ ենք երազել: Յատկապէս, երբ մեղմ ասած՝ ոչ արդար մրցակցութեան պայմաններում յանձնել ենք բարձրագոյն ուսումնական հաստատութեան ընդունելութեան քննութիւն, որն յետոյ աւարտել ենք բարձր առաջադիմութեամբ, իսկ շատերն էլ՝ գերազանցութեան դիպլոմով, մեղմ ասած՝ անառողջ մրցակցութեան պայմաններում եւ առանց «խնամի, ծանօթ, բարեկամ աջակցութեան»: Երբ այդ նոյն ԲՈՒՀ-ում ասպիրանտուրա ընդունւելու համար գործերն ընդունող պատասխանատուները, տեսնելով մեր յամառ ձգտումները, զարմացած ու զայրացած ասել են. «… կան անվճար ընդամենը մէկ-երկու տեղեր, այսինչ ամբիոնի վարիչի տղան կամ ռեկտորի բարեկամը եւ այլ «թիկունքաւորներ» եւս դիմել են այդ տեղի համար, անիմաստ ժամանակ կը կորցնես տղայ ջան, եթէ … ու բնականաբար դու չկաս ցանկում»: Երբ ասպիրանտուրայի քննութիւնը «պատահական մասնակցի» համար տեւել է ժամեր, յանձնաժողովի անդամների խաչաձեւ հարցերով՝ մինչեւ հարցաշարի վերջին հարցը, իսկ մրցակցիդ՝ «թիկունքաւորի» քննութիւնը անցկացւել է իրեն ամիսներ առաջ յայտնի հարցատոմսով՝ ստանդարտ երեք հարց եւ հինգ րոպէ: Ինչեւէ ..., ստանում ես մասնագիտութիւն, գիտական աստիճան, կոչում:

Իհարկէ, այդ ընթացքում հարիւրաւոր դռներ թակելուց յետոյ գտնում ես աշխատանք, նաեւ՝ պետական համակարգում, համատեղութեամբ դասաւանդում ես քո հարազատ ԲՈՒՀ-ում: Սկսում ես սիրել քո գործը եւ նւիրւում ես քո աշխատանքին՝ անձնականը թողնելով մի կողմ, եւ տարիների ընթացքում գրանցում ես փոքր յաջողութիւններ՝ երազելով յաջողութեան հասնելու ՆՈՐ եւ ԱՐԴԱՐ բանաձեւը:

Ցաւօք այս երազանքը նոյնպէս իրականութիւն չդարձաւ:

Ի հեճուկս կառավարութեան հռչակած բանաձեւի՝ ամէն օր ականատեսն ենք լինում դրան հակառակ, կոնկրետ գործողութիւնների: Խորացող սոցիալական խնդիրների ֆոնին «մեղաւորներին» մատնացոյց անելու համար հասարակութիւնն են քայլ առ քայլ պառակտում: Առաջացնում են արհեստական նոր շերտեր՝ սեւեր եւ սպիտակներ, իշխանութեան անվերապահ աջակիցներ ու որեւէ քննադատական խօսք ասող քաղաքացիներ, «շարիկ գլորող, սուրճ խմող» ստորին ու միջին օղակներում պաշտօններ զբաղեցնող հին չինովնիկներ եւ օրւայ իշխանութիւնների հետ եկած բարձրաստիճան նոր չինովնիկներ, ի վերջոյ՝ «աղքատութիւնը սեփական գլխից հանած» աշխատասէրներ, որոնք մինչեւ իրենց վաստակած վերջին դրամը պատրաստ են հարկ վճարել եւ «աղքատութիւնը սեփական գլխում պահած» ծոյլեր: Իշխանութեան աջակցութեամբ եւ թողտւութեամբ՝ արհեստական այս շերտերի մէջ անընդհատ հրահրւում է ատելութեան, հանրային կեանքում փորձարկւում են անհանդուրժողականութեան տարբեր դրսեւորումներ՝ անխուսափելի բացասական հետեւանքներով:

Միւս կողմից էլ, իշխանափոխութիւնից յետոյ յետաձգւել են համակարգային բնոյթ ունեցող, հրատապ մի շարք բարեփոխումներ, արձանագրւել են ընթացիկ կառավարման բազմաթիւ ձախողումներ: Այս խնդիրների մասին առիթ ենք ունեցել բարձրաձայնելու, իսկ առանձին դէպքերում առաջարկել ենք նաեւ կոնկրետ լուծումներ: Սակայն կառավարման համակարգի արդիւնաւէտութեան տեսանկիւնից առաւել մտահոգիչ է, որ պետական կառավարման համակարգում առաջացող խնդիրների համար բարձրաստիճան ոչ մի պաշտօնեայ այդպէս էլ պատասխանատւութեան չի ենթարկւել, ինչն օբիեկտիւօրէն ենթադրւում էր, քանի որ նրանք նաեւ այդ խնդիրները կանխարգելելու եւ պատշաճ լուծելու համար են ստանում բարձր աշխատավարձեր ու պարգեւատրումներ:

«Նոր» Հայաստանի առաջին օրերին էր նաեւ, երբ բացառապէս սուբիեկտիւ պատճառներով բազմաթիւ մասնագէտներ կորցրեցին իրենց աշխատանքը պետական համակարգում, որին միշտ են վերաբերւել նւիրումով, աշխատել են սիրով ու ջանք չխնայելով, եւ որ ամենակարեւորն է՝ ազնիւ մղումներով ու ԱՐԴԱՐՈՒԹԵԱՆ սպասումով:

Ինչո՞ւ «թացը խառնւեց չորին», ինչո՞ւ հետեւողականութիւն չդրսեւորւեց կադրային որոշումներում: Եւ վերջապէս՝ ո՞ւր մնաց ԱՐԴԱՐՈՒԹԻՒՆԸ եւ օրւայ իշխանութեան հռչակած նոր բանաձեւը:

Այս հարցերն այդպէս էլ անտեսւեցին: Բնականաբար առաջ է գալիս մի նոր եւ այս անգամ արդէն առաւել առարկայական հարց. «լսածին հաւատանք, թէ՞ տեսածին»: Եւ ուրեմն ԱՅՈ՛, նորից երազում ենք, որ այս հարցի պատասխանը մի օր եւ իրականում դառնայ՝ «հաւասարապէս՝ լսածին է՛լ, տեսածին է՛լ»:

Եւ վերջում. մեր ԺՈՂՈՎՈՒՐԴՆ է ասում՝ «տաշած քարը գետին չի մնայ»: Այս բանաձեւը հին է, բայց միշտ աշխատում է: Միաժամանակ, պարզ տրամաբանութիւնը եւ արձանագրւող փաստերն էլ վկայում են՝ օրւայ իշխանութիւնների որդեգրած կադրային «քաղաքականութիւնն» անխուսափելիօրէն յանգեցնելու է կառավարման ճգնաժամի:

 

Թադէոս Աւետիսեան

ՀՅԴ Բիւրոյի տնտեսական հետազօտութիւնների գրասենեակի

ծրագրերի համակարգող

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։