Հա

Ազգային

16/12/2019 - 14:40

Պայքարի թայմլայնի ռեսթա՞րթ, թէ թայմաութ....

Խուսափողականութիւն, զայրոյթ, վրէժ, վերականգում, հաշտութիւն, ներում, յուսալքութիւն, յիշողութիւնների չարաշահում, յիշողութիւնների խունացման սարսափելի վտանգ։ Սա Ցեղասպանութեան ենթարկւածների արձագանքի արտայատման պատմութեան «թայմ լայն»-ն է:

ՍԻՒՆԷ ՖԱՐՄԱՆԵԱՆ

 

Խուսափողականութիւն, զայրոյթ, վրէժ, վերականգում, հաշտութիւն, ներում, յուսալքութիւն, յիշողութիւնների չարաշահում, յիշողութիւնների խունացման սարսափելի վտանգ։ Սա Ցեղասպանութեան ենթարկւածների արձագանքի արտայայտման պատմութեան «թայմ լայն»-ն է:

Թայմ լայն, որի ձգձգւող աւարտը հէնց վերջերս նոր շնչառութիւն ստացաւ, նախ ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի, իսկ յետոյ ԱՄՆ Սենատի կողմից Հայոց Ցեղասպանութիւնը դատապարտող բանաձեւի ընդունման միջոցով:

Իրականում, այս թայմլայնի շնչառութեան թարմացումը կրկին, ոչ բոլորի մօտ ընկալւեց նոյնութեամբ, եւ ստացաւ միանշանակ արձագանք:

Խօսքը ոչ թէ հասարակութեան տարբեր շերտերի եւ ներկայացուցիչների արձագանքի միանշանակ չլինելու պատճառների, այլ, դրա կարեւորութեան ընդգծման, պայքարը նոր մակարդակ տեղափոխելու դիտարկման, եւ դրա շուրջ առկայ մարտահրաւէրների մասին է:

Այդ ամէնը պատահում է, երբ հայկական իրականութիւնում առաւել նկատելի է դառնում գլոբալիզացիայի, նէոլիբերալիզմի, ինչ որ տեղ ոչ իրական ժողովրդավարական արժէքների հաստատումը:

Իրադրութիւն, երբ ակնյայտ երեւում է, որ յանուն Հայոց Ցեղասպանութեան ճանաչման պայքարողները եւ հատուցում պահանջողները, դրա մասին բարձրաձայնել չդադարողները հիմնականում գտնւում են ազգային արժէքները կրող ճամբարում՝ Հայաստանում եւ Սփիւռքում:

Այնուամենայնիւ, չեմ ժխտում, ընդհանուր թշնամու գոյութիւնն ինքնին մեր ժողովրդի տարբեր խմբերի մօտ միասնակութիւն է առաջացրել, եւ, երբեմն էլ այդ իրողութիւնը չարաշահւել է ոմանց կողմից՝ դառնալով ցեղասպանութեան հետեւանքների շարունակութիւն, իսկ երբեմն էլ ցեղասպանութիւնից յետոյ մշակութային զարթօնքի պատճառ:

Սակայն, դա ընդհանրապէս չի փոխում խնդրի էութիւնը, եւ թայմլայնին չի տալիս «թայմաութ»-ի հնարաւորութիւն:

Միթէ՞ կարելի է լիարժէք առաջ գնալ առանց անցեալի հետ հաշիւները մաքրելու: Իսկ միւս կողմից էլ միթէ՞ հնարաւոր է նոյն այդ թայմ լայնի ամենաաւանդական ընկալումներով դիմակայել ներկայ մարտահրաւէրներին՝ յանուն կապիտալի կուտակման նիւթապաշտութեանը, յարմարւողական աշխարհայեացքին, անհատական եւ ազգային բարձր նպատակների յաճախ անտեսմանը, ազգային մտածողութիւնը որպէս «հասարակութեան ապագայ զարգացման խոչընդոտ» որակումներին՝ հասնելով արդարութեանը, եւ մեր տասնամեակներ շարունակւող պայքարի վերջնանպատակին՝ ամբողջական հատուցմանը:

Խօսքը իհարկէ դժւարին համակեցութեան մասին է։ Հնարաւո՞ր է արդեօք շտկել իրավիճակը, հնարաւո՞ր է արդեօք ձեւաւորել ազգային նպատակ կրող վերնախաւ, միեւնոյն ժամանակ՝ նաեւ հասարակութիւն, որոնք ի զօրու կը լինեն պատմութեան այդ ռեսթարթն ընկալել, հէնց որպէս այդպիսին, այլ, ոչ թէ իբրեւ միայն խնկարկւող յիշողութիւն:

Յ. Գ. Համակեցութեան, այս դժւարին պայմաններում անհրաժեշտ է հաւատալ Հայոց Ցեղասպանութեան համար որեւէ արդարացում չփնտրող անձանց, նրանց ովքեր երբեւէ չեն դադարել հաւատալ ԻՐԱԿԱՆ արդարութեան ամբողջական եւ լիարժէք վերականգմանը, նրանց, ում երբեւէ չի սպառնացել յիշողութեան ջնջման սարսափելի վտանգը:

Եւ տարաբնոյթ մարտահրաւէրների այս պայմաններում, գուցէ հէնց Հայոց Ցեղասպանութեան պատմութիւնը մեզ ստիպի հաւատալ վերապրածների կախարդական ուժին, յանուն արդարութեան պայքարողների ՅԱՄԱՌՈՒԹԵԱՆԸ, որպէսզի գոնէ ցեղասպանութեան արհաւիրքի մասով, պատմութիւնը թէ՛ մեր, թէ՛ այլոց դէպքում կորցնի կրկնւելու չար յատկութիւնը:

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։