Հա

Ազգային

20/06/2020 - 08:40

ՀՅԴ ԳՄ ՄՈՅ տեսակէտը Հայաստանի եւ Արցախի Հանրապետութիւնների անվտանգութեան խորհուրդների համատեղ նիստում հրապարակաւ հնչած կարծիքների վերաբերեալ

Յունիսի 19-ին Երեւանում անցկացւած` Հայաստանի եւ Արցախի Հանրապետութիւնների անվտանգութեան խորհուրդների համատեղ նիստի բացման հրապարակային հատւածում վարչապետ Փաշինեանն անգամ եւս ներկայացրեց Հայաստանի Հանրապետութեան իշխանութիւնների դիրքորոշումը Ղարաբաղեան հիմնախնդրի բանակցային գործընթացի ներկայ իրավիճակի վերաբերեալ։

Յունիսի 19-ին Երեւանում անցկացւած` Հայաստանի եւ Արցախի Հանրապետութիւնների անվտանգութեան խորհուրդների համատեղ նիստի բացման հրապարակային հատւածում վարչապետ Փաշինեանն անգամ եւս ներկայացրեց Հայաստանի Հանրապետութեան իշխանութիւնների դիրքորոշումը Ղարաբաղեան հիմնախնդրի բանակցային գործընթացի ներկայ իրավիճակի վերաբերեալ։

Կարեւորում ենք, որ վարչապետ Փաշինեանը վերջապէս համերաշխել է այն փաստի հետ, որ ադրբեջանական իշխանութիւնները ոչ միայն չեն հրաժարւել իրենց առաւելապաշտական նկրտումներից եւ փոխզիջումը բացառող ռազմաքաղաքական կեցւածքից, այլեւ նորանոր սադրանքներով էլ աւելի են լարում տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական իրավիճակն ու հետզհետէ անհնարին դարձնում փոխադարձ վստահութեան մթնոլորտի կերտումը։

Վերլուծելով վարչապետի հրապարակային ելոյթի տեքստը եւ այն դիտելով որպէս պաշտօնական Երեւանի դիրքորոշում՝ արձանագրում ենք հետեւեալը.

Իշխանութիւնները թէեւ իրաւացիօրէն սահմանում են Ղարաբաղեան հիմնախնդրի բանակցային գործընթացի բարձր նշաձողեր, սակայն անհասկանալի են մնում այդ նշաձողերը սպասարկելու ռազմավարական մօտեցումներն ու դրանցից բխող մարտավարական քայլերը։

Այսպէս` Նիկոլ Փաշինեանը ինչպէս արդէն երկու տարի, այնպէս էլ այսօր խօսում է Արցախի Հանրապետութեան իշխանութիւնների՝ բանակցային գործընթացին մասնակցելու կարեւորութեան մասին՝ ընդգծելով, որ «առանց Արցախի իշխանութիւնների լիարժէք ներգրաւման՝ բանակցային գործընթացում չի կարող լինել էական առաջընթաց»: Յատկանշական է, որ վերջերս Փաշինեանն ընդունեց, որ ինչպէս նախկինում, այնպէս էլ ներկայումս, չի յաջողւում Արցախի ղեկավարութեանը վերադարձնել բանակցային գործընթաց։ Այս դէպքում անհասկանալի է մնում` որո՞նք են Փաշինեանի այն քայլերը, որոնք վերջնարդյիւնքում պիտի յանգեցնեն բանակցային գործընթացում Արցախի ղեկավարութեան մասնակցութեանը։

Քննարկման մէկ այլ հարց է այն, որ պաշտօնական Երեւանի՝ Ղարաբաղեան հակամարտութեան բանակցային գործընթացի վերաբերեալ յայտարարութիւնները, որպէս այդպիսին, տեղաւորւում են ներկայ քաղաքական իրավիճակի շրջանակներում եւ, սովորաբար, անդրադարձ չի կատարւում բանակցային գործընթացի նախընթաց տրամաբանութեանն ու ապագայ դինամիկային՝ որպէս տարածութեան եւ ժամանակի մէջ տեղաւորւող քաղաքական գործընթաց։

Ստեղծւած իրավիճակն ընդհուպ յանգեցրել է հակամարտութեան կարգաւորման վերաբերեալ իշխանութեան կայուն տեսակէտի բացակայութեանը։ Որպէս օրինակ` կարող ենք արձանագրել, որ իշխանութիւնները չեն անդրադառնում այն հարցին, թէ ինչպէս են պատկերացնում Արցախի Հանրապետութեան վերջնական կարգավիճակը։ Նման «վրիպումը», փաստօրէն, անտեսում է 1991 թ. դեկտեմբերի 10-ի անկախութեան հանրաքւէի, 2006 թ. դեկտեմբերի 10-ի եւ 2017 թ. փետրւարի 20-ի սահմանադրական հանրաքւէների ընթացքում Արցախի Հանրապետութեան քաղաքացիների կամարտայայտութեան փաստերը։

Պաշտօնական Երեւանը մի կողմից սահմանում է բաւական բարձր նշաձող, սակայն միւս կողմից յայտնի չէ սահմանւած նշաձողը սպասարկելու ներքին եւ արտաքին ռեսուրսը։ Ընդ որում` ե՛ւ ներազգային, ե՛ւ արտաքին յարաբերութիւններում Փաշինեանը ոչ միայն աչքի չի ընկնում համախմբող յատկութիւններով եւ գործընկերների հետ յարաբերութիւնները շարունակականօրէն զարգացնելով, այլեւ անում է ճիշտ հակառակը։

Այս առումով անհանգստութիւն ունենք, որ սահմանւած նշաձողի ոչ պատշաճ սպասարկումը կարող է յանգեցնել արտաքին գործընկերների մօտ թիւրըմբռնումների առաջացման եւ անախորժ այլ հետեւանքների։ Պէտք է զգօն լինել, որ ադրբեջանական դիւանագիտութիւնը երբեք չկարողանայ Հայաստանին ներկայացնել որպէս անբանակցելի կողմ եւ այդ կերպ հնարաւորութիւն ունենայ իր վրայից վերացարկելու արտաքին ճնշումը։ Ադրբեջանական կողմը նաեւ չպիտի հնարաւորութիւն ունենայ նենգափոխելու ղարաբաղեան շարժման եւ հակամարտութեան բուն էութիւնը՝ այն ներկայացնելով որպէս Հայաստանի տարածքների ընդլայնման հարց՝ ստորադասելով ինքնորոշման հարցը։

Ինչ վերաբերում է Արցախի Հանրապետութեան սուբիեկտայնութեան բարձրացմանը եւ Հայաստան-Արցախ յարաբերութիւնները որակական նոր փուլի փոխադրելուն, ապա դրա համար Հ.Յ. Դաշնակցութիւնը տեւական ժամանակահատւած է, ինչ առաջարկում է Հայաստանի եւ Արցախի Հանրապետութիւնների միջեւ կնքել ռազմավարական դաշինք եւ յարաբերութիւնները բարձրացնել իրաւապայմանագրային հարթութեան։ Դա, ի թիւս այլնի, թոյլ կը տայ միջազգային եւ ներպետական իրաւունքի տեսանկիւնից բացարձակապէս անխոցելի դարձնել Հայաստանի՝ որպէս Արցախի անվտանգութեան երաշխաւորի յանձնառութիւնները բոլոր մակարդակներում՝ սկսած անվտանգային հարցերից մինչեւ սոցիալ-տնտեսական եւ արտաքին օժանդակութիւն, ներառեալ՝ աջակցութիւն Արցախի Հանրապետութեան անկախութեան միջազգային ճանաչմանը։

Հայաստան-Արցախ ռազմավարական դաշինքի կնքումը նաեւ քաղաքական յայտարարութիւններին իրաւաբանական ուժ հաղորդելու հիանալի հնարաւորութիւն է։

Այս առումով, վերահաստատելով Հայաստան-Արցախ ռազմավարական դաշինք կնքելու վերաբերեալ մեր քաղաքական դիրքորոշումը, ակնկալում ենք, որ Արցախի նորընտիր իշխանութիւններն իրենց հնարաւորութիւնների շրջանակում կը նպաստեն դրա իրականացմանը։ 

 

ՀՅԴ Հայաստանի Գերագոյն մարմնի արտաքին քաղաքականութեան,
սփիւռքի եւ հայրենադարձութեան հարցերի մասնագիտական ոլորտային յանձնախումբ

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։