Հա

Ազգային

18/04/2021 - 13:10

«Վայրկեան մը յոտնկայս» (Ազգային հոգեր- Բ.)

Յարգանքը հազար ձեւ ունի։ Ձեւերէն մէկն ալ յետ-մահու յարգանքն է անոնց, որոնք կեանք մը ամբողջ նուիրաբերած են իրենց ժողովուրդին, միութեան եւ կազմակերպութեան։ Յոգնած են, վազվզած են, միտք ու հոգի մաշեցուցած են, առողջութիւն սպառած են՝ իրենց ողջութեան մնալով շուքի եւ լուսանցքի մէջ։

ՎԻԳԷՆ ԱՒԱԳԵԱՆ

 

Յարգանքը հազար ձեւ ունի։ Ձեւերէն մէկն ալ յետ-մահու յարգանքն է անոնց, որոնք կեանք մը ամբողջ նուիրաբերած են իրենց ժողովուրդին, միութեան եւ կազմակերպութեան։ Յոգնած են, վազվզած են, միտք ու հոգի մաշեցուցած են, առողջութիւն սպառած են՝ իրենց ողջութեան մնալով շուքի եւ լուսանցքի մէջ։

Խօսքը խոնարհներուն մասին է, որոնք տարիներով լուռ ու մունջ ծառայած են՝ առանց սակայն օրին մէկը ձեռնարկներու առջեւի շարքերուն վրայ երեւելու։ Յանձնախումբերու, վարչութիւններու եւ տեսակ-տեսակ մարմիններու մէջ անոնք հազարումէկ գործ կատարած են՝ առանց անպայման ծափ ու գնահատանք ստանալու, միակ վարձատրութիւն ունենալով բարոյական գոհունակութիւնը, տալո՛ւ, ուրիշին օգտակար դառնալու մարդկային վսեմ զգացումը։

Խօսքը այն խոնարհներուն մասին է, որոնք հաւատացած են, որ զոհողութիւնը, ուրիշներուն ծառայելու պատրաստակամութիւնը, սեփական նկարագիր կերտելու մեծագոյն գաղտնիքն է։ Ով որ կը յաջողի իր անձէն՝ եսէն, ժամանակէն ու քսակէն զոհելով ուրիշներուն՝ գաղութին, սեփական ժողովուրդին ու հայրենիքին ծառայել՝ տիրացած կ’ըլլայ մարդկային կարեւոր առաքինութիւններէն մէկուն։

Դրամը միշտ ալ կարեւոր է։ Հեռատես ու առողջ ղեկավարութիւնը շատ աւելի անհրաժեշտ է, սակայն հաւաքականութեան մը իսկական ուժը կը մնան զոհողութեան ոգիով գործող անոր համեստ անդամները, խոնարհները, որոնք  սովորական անհատներէն վեր, նիւթականէն աւելի առաջնահերթ, անձնական շահերէն գերադաս կը նկատեն ընդհանուրին շահերը եւ մեծ խանդավառութեամբ կը լծուին անոնց հետապնդումին։

Նմանները շատ են մեր կեանքին մէջ։ Ծանօթ-անծանօթներ են անոնք։ Իրենց ողջութեան շրջապատը յաճախ չի նկատեր, որ ինչպիսի՛ արժանիքներու տէր են անոնք, որովհետեւ անոնց գործը ստուերի մէջ կը ձգէ անոնց անձը։ Անոնց անդարձ մեկնումէն ետք միայն՝ մարդիկ կ’անդրադառնան, թէ ինչպիսի՜ վաստակ կերտած են անոնք եւ ինչքա՜ն հետք ու դրոշմ ձգած են իրենց շրջապատին մէջ։

Դժուար է թուել նմաններու նկարագրային բոլոր բարեմասնութիւնները՝ համեստութենէն մինչեւ ազնուութիւն, պարկեշտութենէն մինչեւ ծառայասիրութիւն, խոհեմութենէն մինչեւ հաւատարմութիւն եւ դեռ աւելին։ Անոնց կեանքը իբրեւ դասագիրք կրնայ ծառայել մեզի, մինչ իրենք զոհաբերութեան մէկական ուսուցիչներ կրնան ըլլալ յաջորդական սերունդներու։

Մեր ժողովուրդը գիտէ յարգել նմանները, մանաւա՛նդ հանդիսաւոր ձեռնարկներէ առաջ, երբ մէկ վայրկեան յոտնկայս լռութեան կը հրաւիրէ ներկաները՝ յիշելու եւ պատուելու իր վաստակաւորները, որոնք անցեալին մեզի հետ էին, բայց այսօր չկան։

Վայրկեան մը յոտնկայս լռութեամբ մեր ժողովուրդը կը հաստատէ, որ ինք ներկային մէջ գործող հաւաքականութիւն մը չէ միայն։ Ներկան ծնած է անցեալէն, ուր անթիւ նուիրեալներ գործած են նուիրումի կամքով եւ բոլորանուէր ծառայութեամբ։

Առանց այդ կամքին ու ծառայութեան մեր կեանքը, այնպէս ինչպէս որ է այսօր, գոյութիւն պիտի չունենար։ Կամքի ու ծառայութեան այդ մարդիկն էին, համոզումի եւ գաղափարի խենթերն էին, որոնք անաղմուկ մեր կեանքի յաջողութիւններն ու իրագործումները կերտեցին։ Անոնք արժանի են միշտ յիշուելու, որպէսզի նորերը արդար հպարտութիւնը ապրին անոնց հարազատ ժառանգորդները ըլլալու։ Անոնց գործը շարունակելու։

Վայրկեան մը յոտնկայս լռութիւնը թելադրանք է միաժամանակ, ազգային-միութենական մեր կեանքի կարեւոր առիթներուն, որեւէ աշխատանքի ձեռնարկելէ առաջ, մտքով ու հոգուով պահ մը ըլլալու անոնց հետ, որոնք իրենց սեփական օրինակով ուղեցոյց կը հանդիսանան մեզի։ Ուժ եւ կորով կը ներշնչեն տկարութեան եւ փորձութեան մեր պահերուն։ Վայրկեան մը լռութիւնը, այս պարագային, կրնայ բաւարար չըլլալ յիշելու անցեալի բոլոր երախտաւորները, անոնք՝ որոնց ճանչնալու պատիւը ունեցած ենք եւ կամ անոնք՝ որոնց մասին լսած կամ կարդացած ենք պարզապէս։

Վաստակաւոր մը յետ-մահու յարգել կը նշանակէ հեղինակութիւն մը մեծարել ու արժեւորել։ Կը նշանակէ՝ մեծութիւն մը յարգելով նախ ինքզի՛նք յարգել։ Յարգանքի այս արտայայտութիւնը արդիւնք է ազնիւ դաստիարակութեան, վարուելակերպի եւ կեցուածքի։ Հետեւաբար, արժէք է ան։

Վաստակաւորներու յարգանքը, անկասկած, յարգանք է նաեւ հաւաքական մեր պատմութեան։ Ուխտ եւ յանձնառութիւն է այդ պատմութեան տէ՛ր կանգնելու եւ անոր թաւալքին մասնակցելու, այնքան ատեն որ այդ պատմութիւնը կանգ չէ առած։ 

Հաւաքական մեր կեանքը այսօր ալ կը շարունակէ թաւալիլ երախտաւորներու զոհաբերութեամբ, մտքի եւ բազուկի հսկայական աշխատանքով, տարիներու փորձառութեամբ եւ այն խոր համոզումով, որ վայրկեան մը յոտնկայս լռութիւնը սովորական կեանքի մը բազմամիլիոն վայրկեաններէն տարբեր վայրկեան մըն է, որովհետեւ ան իր մէջ կը խտացնէ հազարաւոր խոնարհներու քրտինքին ադամանդեայ խտացումը։ Ու նաեւ՝

Կը խտացնէ անմնացորդ ծառայութիւնը գաղութի ազգային-միութենական կառոյցներու ներկայացուցիչներուն։

Կը ներկայացնէ անսահման նուիրաբերումը գաղութի մտքի եւ գրչի բոլոր մշակներուն, որոնք սերունդներ դարբնեցին հայութեան եւ Հայաստանի համար։

Կը մարմնաւորէ բոլորանուէր զոհաբերութիւնը մեր հայրերուն ու մայրերուն, որոնք ընտանեկան մեր սրբութիւնները պահեցին, բարոյական մեր արժէքները եւ ազգային մեր աւանդութիւնները իրենց աչքին լոյսին պէս պահպանեցին։

Ու, վերջապէս, կը խորհրդանշէ անձնուրաց հայրենապաշտութիւնը Հայ Դատի հետապնդման եւ հայրենիքի պաշտպանութեան համար իրենց մատաղ գարունները զոհաբերած մեր քաջարի տղոց։

Մէկ վայրկեանը այս պարագային խոնարհներու երկա՜ր տասնամեակներու վրայ երկարած աշխատանքը կ’ամփոփէ իր մէջ, յարգանքով ապրուած տասնամեակներ, յարգանքի՛ տասնամեակներ, արժանի անպայման յոտնկա՛յս յարգուելու ո՛չ թէ տարին մէկ անգամ, հանդիսաւոր ձեռնարկէ մը առաջ միայն, այլ՝ տարին բազմաթիւ անգամներ՝ բազմաթիւ ձեռնարկներէ առաջ, իբրեւ յուշարար նման երախտաւորներու արժանի զաւակներն ու թոռները ըլլալու։

Ու նաեւ, իբրեւ թելադրանք, նմաններու յիշատակը վառ պահելու եւ անոնց օրինակով ընթանալու։

Յարակից լուրեր

  • Համա-ՀՄԸՄ-ական քարոզչական Ա. առցանց սեմինարը
    Համա-ՀՄԸՄ-ական քարոզչական Ա. առցանց սեմինարը

    Շաբաթ, 5 Նոյեմբերի յետմիջօրէին, ընթացք առաւ համա-ՀՄԸՄ-ական քարոզչական Ա. առցանց սեմինարը, կազմակերպութեամբ ՀՄԸՄ-ի Կեդրոնական Վարչութեան քարոզչական յանձնախումբին եւ մասնակցութեամբ միութեան Շրջանային եւ Մեկուսի 26 շրջաններէն աւելի քան 50 քարոզչական պատասխանատուներու, վարչականներու եւ տեղեկատուութեան արհեստագիտութեամբ զբաղող մասնագէտներու։

  • Գաղափարին համար, ազգին համար (Փորձ` Սիմոն Զաւարեանի կերպարին ընդմէջէն բնորոշելու դաշնակցականն ու դաշնակցութիւնը)
    Գաղափարին համար, ազգին համար (Փորձ` Սիմոն Զաւարեանի կերպարին ընդմէջէն բնորոշելու դաշնակցականն ու դաշնակցութիւնը)

    108 տարի առաջ, 27 Հոկտեմբերի այս օրը, ճակատագիրը կտրեց կեանքի թելը Հ.Յ.Դաշնակցութեան խիղճի, բարոյականութեան եւ գաղափարական սկզբունքներու մարմնաւորումը հանդիսացող Սիմոն Զաւարեանին։ Անոր, որուն բովանդակ կեանքը ամբողջական ընծայաբերում մը եղաւ իր ժողովուրդի ազատագրութեան դատին եւ կուսակցութեան յեղափոխական պայքարին։

  • «Երբ արեամբ շաղախւած հողը ձրի տալիս են, մատաղ սերնդի արժանապատւութիւնն է խոցւում»․ Վիգէն Աւագեան
    «Երբ արեամբ շաղախւած հողը ձրի տալիս են, մատաղ սերնդի արժանապատւութիւնն է խոցւում»․ Վիգէն Աւագեան

    Վտանգը Արցախից արդէն փոխադրել ենք Սիւնիք, Սիւնիք նշանակում է մեր շնչերակը դէպի Հարաւ, սա Հայաստանի ներկային եւ ապագային սպառնացող մեծ վտանգ է՝ Yerkir.am-ի հետ հարցազրոյցում ասաց Բէյրութի «Վանայ ձայն» ռադիոկայանի տնօրէն Վիգէն Աւագեանը։

  • 2 սեպտեմբերը պայքարի շարունակման յուշարար
    2 սեպտեմբերը պայքարի շարունակման յուշարար

    Կար ժամանակ, երբ 2 Սեպտեմբերը հոմանիշ էր ազգային յաղթանակի եւ հպարտութեան օրուան։

    Կար ժամանակ, երբ Արցախի Հանրապետութեան անկախութեան տօնը՝ 2 Սեպտեմբերը յուշարարն էր դէպի Միացեալ Հայաստան մեր համահայկական երթի առաջին հանգրուանին։

  • Լիզպոնեան կամքով
    Լիզպոնեան կամքով

    Լիզպոնի հերոսական գործողութեան 38-ամեակն է այս տարի։ 27 Յուլիս 1983-ին, Հայկական Յեղափոխական Բանակի հինգ անձնազոհներ գրաւեցին Փորթուգալի մայրաքաղաք Լիզպոնի թրքական դեսպանատունը եւ իրենց հետ պայթեցուցին զայն, երբ չկատարուեցան իրենց պահանջները։ Անոնք ընտրեցին անմահութիւնը՝ իմացեալ մահուան ճամբով։ Իրենց մահով անոնք կեանք տուին ազգին ու գաղափարին։

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։