Հա

Ազգային

05/05/2021 - 13:10

Մեկնողներուն տեղը  

Գաղտնիք մը բացայայտած չենք ըլլար եթէ խոստովանինք, որ այսօր մեր կեանքի ամէնէն լուրջ տագնապներէն մէկը սերունդներու յաջորդականութեան ապահովումն է։ Հանրանուէր, ստեղծագործ եւ յանձնառու մարդու պակաս ունինք քիչ մը ամէն տեղ։ Մոմով կը փնտռենք նոր դէմքեր, որոնք կարենան արդարացնել իրենց վրայ դրուած յոյսերը, մեկնողներուն կիսատ ձգած գործը շարունակելու պատրաստակամութեամբ։

ՎԻԳԷՆ ԱՒԱԳԵԱՆ

 

Կաղնիներու նման իրարու ետեւէ կը տապալին հայ կեանքի երէց սերունդի երախտաշատ դէմքերը, օրըստօրէ ամայացնելով ծառաստանը ազգային-մշակութային մեր արժէքներուն։

Ու բնականաբար, իւրաքանչիւր մեկնողի պատճառած խոր վիշտին հետ, հազիւ մեր սուգը թօթափած, հարցում մը ինքզինք կը կրկնէ մեր շրթներուն վրայ.

Ո՞վ պիտի գրաւէ մեկնողին տեղը։

Բնական է, որ պարզ հետաքրքրութեամբ չենք կատարեր այս հարցադրումը, այլ՝ արդար մտահոգութեամբ եւ քիչ մըն ալ յոռետեսական տրամադրութեամբ։

Ճակատագիրը,- ինչպէս կը սիրէ ըսել մեր ժողովուրդը-, իր ձեռքին գործը կը տեսնէ, բայց ճակատագիրը մահուան գործած աւերներուն դարմանումը չի կատարեր։ Մա՛րդն է, մարդի՛կն են, միութիւններն են, որոնք կրնան մեկնողներուն ձգած բացը գոցել։

Նախ՝ վառ պահելով մեկնողներուն յիշատակը, չմոռնալով երկար տարիներ անոնց ունեցած ծառայութիւնները եւ հետեւելով անոնց բացած ազգային, մշակութային եւ հանրային ծառայութեան ուղիին։

Ապա, ինչ որ նոյնքա՛ն կարեւոր եւ անհրաժեշտ է, մեկնողներուն տեղ յաջորդներ պատրաստելով, որովհետեւ կը հաւատանք, որ միայն այդպէս կը յարատեւէ հաւաքականութիւն մը, ու ո՛չ միայն կը յարատեւէ, այլեւ՝ կը զարգանայ։ Այդպէս է բնութեան օրէնքը բնականոն պայմաններուն մէջ։ Այդպէս պէտք է ըլլար նաեւ մեր կեանքին մէջ։ Բայց ընդհանրապէս այդպէս չէ։

Գաղտնիք մը բացայայտած չենք ըլլար եթէ խոստովանինք, որ այսօր մեր կեանքի ամէնէն լուրջ տագնապներէն մէկը սերունդներու յաջորդականութեան ապահովումն է։ Հանրանուէր, ստեղծագործ եւ յանձնառու մարդու պակաս ունինք քիչ մը ամէն տեղ։ Մոմով կը փնտռենք նոր դէմքեր, որոնք կարենան արդարացնել իրենց վրայ դրուած յոյսերը, մեկնողներուն կիսատ ձգած գործը շարունակելու պատրաստակամութեամբ։

Ճիշդ է, որ անփոխարինելի մարդ չկայ։ Ամէն ժամանակ կը ստեղծէ իր մարդը։

Ճիշդ է, որ կեանքը անկասելի է, ինչ ալ պատահի, պիտի շարունակուի ան, այսպէս կամ այնպէս։

Ճիշդ է նաեւ, որ փոխուած են մեր շուրջի մտայնութիւնները, ըմբռնումները, կեանքի պահանջներն ու ժամանակի հոգեբանութիւնը։

Կարելի է նաեւ հազար ու մէկ աղբիւրէ ջուր բերելով տագնապին ամբողջ մեղքը վերագրել համաշխարհային արդի պայմաններուն, տրուած ըլլալով որ կ’ապրինք նիւթի գերիշխան տիրապետութեան օրերը։ Գործնապաշտ մտածողութեան գովքը, հարստութեան եւ ապահովութեան փառաբանանքը, շահու եւ ճարպիկութեան իմաստութիւնները ի պատուի են մեծ համեմատութիւններով, մինչդեռ ազգանուէր ծառայութիւնը, մարդկային ու բարոյական ազնուագոյն սկզբունքները կարծէք դադրած են առաքինութիւններ նկատուելէ եւ մինչեւ իսկ «ժամանակավրէպ արժէք»-ներ դարձած են շատերու համար։

Եւ դեռ, ինքնաքննադատութեան կարգով կրնանք նոյնիսկ հարց տալ, թէ ինչո՞ւ անպայման սպասել, որ վաստակաւոր մը մեկնի, որպէսզի տեղը փոխարինողի մը փնտռտուքը նոր սկսի…։

Արդարացումները կրնան տեղին ըլլալ, նոյնպէս ալ՝ հարցադրումը, բայց ի՞նչ օգուտ, այնքան ատեն որ մարդուժի տագնապը կը մնայ տագնապ, առիթ տալով ուղեղ մրճահարող հարցումին, թէ ո՞վ պիտի գրաւէ մեկնողի մը տեղը։

Մեկնողներուն յիշատակը իսկապէս յարգած կ’ըլլանք, երբ կը պատրաստենք անոնց արժանաւոր յաջորդները։ Կը պատրաստենք մարդիկ, որոնք սէր, կապուածութիւն եւ յանձնառութիւն ունին իրենց ժողովուրդին նկատմամբ եւ պատրաստ են իրենց ժամանակը, հանգիստն ու կեանքը եթէ ոչ՝ ամբողջութեամբ զոհելու, գէթ՝ անհրաժեշտ չափով տրամադրելու հաւաքական մեր կեանքին։

Մեզի նման ժողովուրդներ, որոնք յաճախ նիւթական հարստութեան իրենց աղբիւրներուն պակասն ալ ստիպուած են փոխարինելու հոգեկանով, կրնան գոյատեւել մարդկայի՛ն հարստութեամբ, մշակոյթով եւ գաղափարով, թէկուզ որ նիւթապաշտական մեր խելայեղ ներկային մէջ նուիրական այդ արժէքները շատ բան կորսնցուցած ըլլան իրենց անցեալի հրապոյրէն եւ հմայքէն։

Իսկ մշակոյթի եւ գաղափարի ծառայութեամբ նոր սերունդէն անպայման հերոսական զոհաբերութիւն չի սպասուիր։ Այդ մէկը բացառիկներուն տրուած է միայն։ Ազգին ու հայրենիքին օգտակար դառնալու զանազան միջոցներ կան։ Կարեւորը գիտակցութեան եւ նուիրումի ոգին է, շունչն է, հաւատքն ու կամքը։

Մեզմէ անդարձ մեկնող սերունդը մշակոյթի եւ գաղափարի ծառայութեան հոյակապ օրինակներ ժառանգ կը ձգէ իր ետին։ Կը բաւէ ա՛չք ունենալ այդ ժառանգը տեսնելու եւ սիրտ՝ անով ապրելու համար, որպէսզի յաջորդականութեան շղթան չփրթի կամ անհարազատ օղակներու չկապուի։ Այլապէս, այդ սերունդի ներկայացուցիչներուն համար սարսափելին մահը չէր, որքան՝ մահէն ետք ժառանգորդ, գործը շարունակող չունենալու անմխիթար վիշտը։

Յարակից լուրեր

  • Հայաստանի արտահերթ ընտրութիւններու սեմին` հարցազրոյց ՀՅԴ Բիւրոյի անդամ Բենիամին Պչաքճեանին հետ (Շար. 2 եւ վերջ)
    Հայաստանի արտահերթ ընտրութիւններու սեմին` հարցազրոյց ՀՅԴ Բիւրոյի անդամ Բենիամին Պչաքճեանին հետ (Շար. 2 եւ վերջ)

    «Հայաստան 20 յունիսի ընտրութիւններու սեմին» խորագիրով «Վանայ ձայն»-էն կատարուած հարցազրոյցի մը ընթացքին օրուան հիւրը` ՀՅԴ Բիւրոյի անդամ Բենիամին Պչաքճեան խօսեցաւ Հայաստանի մէջ տիրող քաղաքական ընդհանուր պատկերին, ընտրութիւններու կարեւորութեան եւ անոնց հետեւանքներուն, ինչպէս նաեւ Դաշնակցութեան ուղեգիծին մասին: Հարցազրոյցը վարեց «Վանայ ձայն»-ի տնօրէն Վիգէն Աւագեան:

  • Հայաստանի արտահերթ ընտրութիւններու սեմին` հարցազրոյց ՀՅԴ Բիւրոյի անդամ Բենիամին Պչաքճեանին հետ (Շար. 1)
    Հայաստանի արտահերթ ընտրութիւններու սեմին` հարցազրոյց ՀՅԴ Բիւրոյի անդամ Բենիամին Պչաքճեանին հետ (Շար. 1)

    «Հայաստան 20 յունիսի ընտրութիւններու սեմին» խորագիրով «Վանայ ձայն»-էն կատարուած հարցազրոյցի մը ընթացքին օրուան հիւրը` ՀՅԴ Բիւրոյի անդամ Բենիամին Պչաքճեան խօսեցաւ Հայաստանի մէջ տիրող քաղաքական ընդհանուր պատկերին, ընտրութիւններու կարեւորութեան եւ անոնց հետեւանքներուն, ինչպէս նաեւ Դաշնակցութեան ուղեգիծին մասին: Հարցազրոյցը վարեց «Վանայ ձայն»-ի տնօրէն Վիգէն Աւագեան:

  • Քննադատե՞լ. Ինչո՞ւ եւ ինչպէ՞ս
    Քննադատե՞լ. Ինչո՞ւ եւ ինչպէ՞ս

    Հաւաքական մեր տկարութիւններն ու թերութիւնները յաճախ հետեւանք են առողջ քննադատութեան բացակայութեան:

    Քննադատութեան պակասը զգալի է մեր իրականութեան մէջ, որովհետեւ գրաւոր թէ ելեկտրոնային մամուլի էջերէն կամ հրապարակային բեմերէն հազուադէպօրէն կը լսուին քննադատական ձայներ: Փոխարէնը` մարդիկ կա՛մ ընդհանրապէս լուռ կ՛անցնին սխալներու վրայէն եւ կա՛մ աժան բամբասանքով քննադատութիւնը կը պարպեն իր իմաստէն:

  • Հակադիր երկու պատկեր, հազար ափսոսանք
    Հակադիր երկու պատկեր, հազար ափսոսանք

    Դժբախտաբար, աշխարհը միայն ուժի լեզուէն կը հասկնայ։

    30 տարի պաղեստինցիք քարերով դէմ դրին թշնամիին եւ արդիւնքը եղաւ այն, որ Իսրայէլ նախ Այսրյորդանանը եւ ապա Կոլանը կցեց իրեն, մայրաքաղաքը Թել Աւիւէն Երուսաղէմ փոխադրեց եւ բնակեցման իր վայրերը բազմացուց՝ աշխարհի անտարբեր աչքերուն դիմաց։

  • Դէպի ուժեղ Հայաստան
    Դէպի ուժեղ Հայաստան

    Յետ-հաշուարկը սկսած է Հայաստանի մէջ։

    Հայութիւնը յուսադրիչ տրամադրութիւններով կը նշէ մինչեւ 20 Յունիս, «Իմ քայլ»-ական իշխանութեան 6 շաբաթ մնացած ըլլալու իրողութիւնը, յառաջիկայ ընտրութիւններով անկէ ձերբազատելու կամ, նուազագոյնը, չարիքը նուազագոյնի իջեցնելու հաւատքով եւ համոզումով։

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։