Հա

Ազգային

05/05/2021 - 13:10

Մեկնողներուն տեղը  

Գաղտնիք մը բացայայտած չենք ըլլար եթէ խոստովանինք, որ այսօր մեր կեանքի ամէնէն լուրջ տագնապներէն մէկը սերունդներու յաջորդականութեան ապահովումն է։ Հանրանուէր, ստեղծագործ եւ յանձնառու մարդու պակաս ունինք քիչ մը ամէն տեղ։ Մոմով կը փնտռենք նոր դէմքեր, որոնք կարենան արդարացնել իրենց վրայ դրուած յոյսերը, մեկնողներուն կիսատ ձգած գործը շարունակելու պատրաստակամութեամբ։

ՎԻԳԷՆ ԱՒԱԳԵԱՆ

 

Կաղնիներու նման իրարու ետեւէ կը տապալին հայ կեանքի երէց սերունդի երախտաշատ դէմքերը, օրըստօրէ ամայացնելով ծառաստանը ազգային-մշակութային մեր արժէքներուն։

Ու բնականաբար, իւրաքանչիւր մեկնողի պատճառած խոր վիշտին հետ, հազիւ մեր սուգը թօթափած, հարցում մը ինքզինք կը կրկնէ մեր շրթներուն վրայ.

Ո՞վ պիտի գրաւէ մեկնողին տեղը։

Բնական է, որ պարզ հետաքրքրութեամբ չենք կատարեր այս հարցադրումը, այլ՝ արդար մտահոգութեամբ եւ քիչ մըն ալ յոռետեսական տրամադրութեամբ։

Ճակատագիրը,- ինչպէս կը սիրէ ըսել մեր ժողովուրդը-, իր ձեռքին գործը կը տեսնէ, բայց ճակատագիրը մահուան գործած աւերներուն դարմանումը չի կատարեր։ Մա՛րդն է, մարդի՛կն են, միութիւններն են, որոնք կրնան մեկնողներուն ձգած բացը գոցել։

Նախ՝ վառ պահելով մեկնողներուն յիշատակը, չմոռնալով երկար տարիներ անոնց ունեցած ծառայութիւնները եւ հետեւելով անոնց բացած ազգային, մշակութային եւ հանրային ծառայութեան ուղիին։

Ապա, ինչ որ նոյնքա՛ն կարեւոր եւ անհրաժեշտ է, մեկնողներուն տեղ յաջորդներ պատրաստելով, որովհետեւ կը հաւատանք, որ միայն այդպէս կը յարատեւէ հաւաքականութիւն մը, ու ո՛չ միայն կը յարատեւէ, այլեւ՝ կը զարգանայ։ Այդպէս է բնութեան օրէնքը բնականոն պայմաններուն մէջ։ Այդպէս պէտք է ըլլար նաեւ մեր կեանքին մէջ։ Բայց ընդհանրապէս այդպէս չէ։

Գաղտնիք մը բացայայտած չենք ըլլար եթէ խոստովանինք, որ այսօր մեր կեանքի ամէնէն լուրջ տագնապներէն մէկը սերունդներու յաջորդականութեան ապահովումն է։ Հանրանուէր, ստեղծագործ եւ յանձնառու մարդու պակաս ունինք քիչ մը ամէն տեղ։ Մոմով կը փնտռենք նոր դէմքեր, որոնք կարենան արդարացնել իրենց վրայ դրուած յոյսերը, մեկնողներուն կիսատ ձգած գործը շարունակելու պատրաստակամութեամբ։

Ճիշդ է, որ անփոխարինելի մարդ չկայ։ Ամէն ժամանակ կը ստեղծէ իր մարդը։

Ճիշդ է, որ կեանքը անկասելի է, ինչ ալ պատահի, պիտի շարունակուի ան, այսպէս կամ այնպէս։

Ճիշդ է նաեւ, որ փոխուած են մեր շուրջի մտայնութիւնները, ըմբռնումները, կեանքի պահանջներն ու ժամանակի հոգեբանութիւնը։

Կարելի է նաեւ հազար ու մէկ աղբիւրէ ջուր բերելով տագնապին ամբողջ մեղքը վերագրել համաշխարհային արդի պայմաններուն, տրուած ըլլալով որ կ’ապրինք նիւթի գերիշխան տիրապետութեան օրերը։ Գործնապաշտ մտածողութեան գովքը, հարստութեան եւ ապահովութեան փառաբանանքը, շահու եւ ճարպիկութեան իմաստութիւնները ի պատուի են մեծ համեմատութիւններով, մինչդեռ ազգանուէր ծառայութիւնը, մարդկային ու բարոյական ազնուագոյն սկզբունքները կարծէք դադրած են առաքինութիւններ նկատուելէ եւ մինչեւ իսկ «ժամանակավրէպ արժէք»-ներ դարձած են շատերու համար։

Եւ դեռ, ինքնաքննադատութեան կարգով կրնանք նոյնիսկ հարց տալ, թէ ինչո՞ւ անպայման սպասել, որ վաստակաւոր մը մեկնի, որպէսզի տեղը փոխարինողի մը փնտռտուքը նոր սկսի…։

Արդարացումները կրնան տեղին ըլլալ, նոյնպէս ալ՝ հարցադրումը, բայց ի՞նչ օգուտ, այնքան ատեն որ մարդուժի տագնապը կը մնայ տագնապ, առիթ տալով ուղեղ մրճահարող հարցումին, թէ ո՞վ պիտի գրաւէ մեկնողի մը տեղը։

Մեկնողներուն յիշատակը իսկապէս յարգած կ’ըլլանք, երբ կը պատրաստենք անոնց արժանաւոր յաջորդները։ Կը պատրաստենք մարդիկ, որոնք սէր, կապուածութիւն եւ յանձնառութիւն ունին իրենց ժողովուրդին նկատմամբ եւ պատրաստ են իրենց ժամանակը, հանգիստն ու կեանքը եթէ ոչ՝ ամբողջութեամբ զոհելու, գէթ՝ անհրաժեշտ չափով տրամադրելու հաւաքական մեր կեանքին։

Մեզի նման ժողովուրդներ, որոնք յաճախ նիւթական հարստութեան իրենց աղբիւրներուն պակասն ալ ստիպուած են փոխարինելու հոգեկանով, կրնան գոյատեւել մարդկայի՛ն հարստութեամբ, մշակոյթով եւ գաղափարով, թէկուզ որ նիւթապաշտական մեր խելայեղ ներկային մէջ նուիրական այդ արժէքները շատ բան կորսնցուցած ըլլան իրենց անցեալի հրապոյրէն եւ հմայքէն։

Իսկ մշակոյթի եւ գաղափարի ծառայութեամբ նոր սերունդէն անպայման հերոսական զոհաբերութիւն չի սպասուիր։ Այդ մէկը բացառիկներուն տրուած է միայն։ Ազգին ու հայրենիքին օգտակար դառնալու զանազան միջոցներ կան։ Կարեւորը գիտակցութեան եւ նուիրումի ոգին է, շունչն է, հաւատքն ու կամքը։

Մեզմէ անդարձ մեկնող սերունդը մշակոյթի եւ գաղափարի ծառայութեան հոյակապ օրինակներ ժառանգ կը ձգէ իր ետին։ Կը բաւէ ա՛չք ունենալ այդ ժառանգը տեսնելու եւ սիրտ՝ անով ապրելու համար, որպէսզի յաջորդականութեան շղթան չփրթի կամ անհարազատ օղակներու չկապուի։ Այլապէս, այդ սերունդի ներկայացուցիչներուն համար սարսափելին մահը չէր, որքան՝ մահէն ետք ժառանգորդ, գործը շարունակող չունենալու անմխիթար վիշտը։

Յարակից լուրեր

  • Համա-ՀՄԸՄ-ական քարոզչական Ա. առցանց սեմինարը
    Համա-ՀՄԸՄ-ական քարոզչական Ա. առցանց սեմինարը

    Շաբաթ, 5 Նոյեմբերի յետմիջօրէին, ընթացք առաւ համա-ՀՄԸՄ-ական քարոզչական Ա. առցանց սեմինարը, կազմակերպութեամբ ՀՄԸՄ-ի Կեդրոնական Վարչութեան քարոզչական յանձնախումբին եւ մասնակցութեամբ միութեան Շրջանային եւ Մեկուսի 26 շրջաններէն աւելի քան 50 քարոզչական պատասխանատուներու, վարչականներու եւ տեղեկատուութեան արհեստագիտութեամբ զբաղող մասնագէտներու։

  • Գաղափարին համար, ազգին համար (Փորձ` Սիմոն Զաւարեանի կերպարին ընդմէջէն բնորոշելու դաշնակցականն ու դաշնակցութիւնը)
    Գաղափարին համար, ազգին համար (Փորձ` Սիմոն Զաւարեանի կերպարին ընդմէջէն բնորոշելու դաշնակցականն ու դաշնակցութիւնը)

    108 տարի առաջ, 27 Հոկտեմբերի այս օրը, ճակատագիրը կտրեց կեանքի թելը Հ.Յ.Դաշնակցութեան խիղճի, բարոյականութեան եւ գաղափարական սկզբունքներու մարմնաւորումը հանդիսացող Սիմոն Զաւարեանին։ Անոր, որուն բովանդակ կեանքը ամբողջական ընծայաբերում մը եղաւ իր ժողովուրդի ազատագրութեան դատին եւ կուսակցութեան յեղափոխական պայքարին։

  • «Երբ արեամբ շաղախւած հողը ձրի տալիս են, մատաղ սերնդի արժանապատւութիւնն է խոցւում»․ Վիգէն Աւագեան
    «Երբ արեամբ շաղախւած հողը ձրի տալիս են, մատաղ սերնդի արժանապատւութիւնն է խոցւում»․ Վիգէն Աւագեան

    Վտանգը Արցախից արդէն փոխադրել ենք Սիւնիք, Սիւնիք նշանակում է մեր շնչերակը դէպի Հարաւ, սա Հայաստանի ներկային եւ ապագային սպառնացող մեծ վտանգ է՝ Yerkir.am-ի հետ հարցազրոյցում ասաց Բէյրութի «Վանայ ձայն» ռադիոկայանի տնօրէն Վիգէն Աւագեանը։

  • 2 սեպտեմբերը պայքարի շարունակման յուշարար
    2 սեպտեմբերը պայքարի շարունակման յուշարար

    Կար ժամանակ, երբ 2 Սեպտեմբերը հոմանիշ էր ազգային յաղթանակի եւ հպարտութեան օրուան։

    Կար ժամանակ, երբ Արցախի Հանրապետութեան անկախութեան տօնը՝ 2 Սեպտեմբերը յուշարարն էր դէպի Միացեալ Հայաստան մեր համահայկական երթի առաջին հանգրուանին։

  • Լիզպոնեան կամքով
    Լիզպոնեան կամքով

    Լիզպոնի հերոսական գործողութեան 38-ամեակն է այս տարի։ 27 Յուլիս 1983-ին, Հայկական Յեղափոխական Բանակի հինգ անձնազոհներ գրաւեցին Փորթուգալի մայրաքաղաք Լիզպոնի թրքական դեսպանատունը եւ իրենց հետ պայթեցուցին զայն, երբ չկատարուեցան իրենց պահանջները։ Անոնք ընտրեցին անմահութիւնը՝ իմացեալ մահուան ճամբով։ Իրենց մահով անոնք կեանք տուին ազգին ու գաղափարին։

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։