Հա

Ազգային

24/04/2022 - 10:00

Ապրիլ 24ը եւ բոլշեւիկեան օրացոյցի վախճանը

107 տարի առաջ իրագործուած անմարդկային ոճիրը դեռեւս մնում է անհատոյց եւ անպատիժ:

Այսօր երբ ականատես ենք թէ ինչպէս մարդկային ոճիրները մէկը միւսի հետեւից կրկնւում ու անպատիժ են մնում թերեւս աւելի հասկանալի է դառնում թէ հարիւր տարի առաջ մեր ժողովրդին պատահածի համար ինչ գերմարդկային ու հաւաքական հսկայ ներդրում է պէտք որպէսզի դա եւս չթաղուի պատմութեան էջերում իբրեւ պատմական մի դէպք:

ԶԱՐԵՀ ԱՃԷՄԵԱՆ

 

107 տարի առաջ իրագործուած անմարդկային ոճիրը դեռեւս մնում է անհատոյց եւ անպատիժ:

Այսօր երբ ականատես ենք թէ ինչպէս մարդկային ոճիրները մէկը միւսի հետեւից կրկնւում ու անպատիժ են մնում թերեւս աւելի հասկանալի է դառնում թէ հարիւր տարի առաջ մեր ժողովրդին պատահածի համար ինչ գերմարդկային ու հաւաքական հսկայ ներդրում է պէտք որպէսզի դա եւս չթաղուի պատմութեան էջերում իբրեւ պատմական մի դէպք:

Հայոց ցեղասպանութեան խնդիրը այսօր կենդանի է եւ միջազգային ճանաչողութիւն է գտել ցեղասպանութեան վերապրող սերունդների, մտաւորականների, քաղաքական գործիչների ու յատկապէս կուսակցութիւնների շնորհիւ եւ դա ոչ միայն կարողացել է որոշ չափով ամոքիչ հանգամանք դառնալ վերապրողների ու նրանց յաջորդող սերունդների համար, ոչ միայն երկար տարիներ զանազան ցամաքամասերում ապրող հայութեան ազգային ինքնաճանաչման ու միասնութեան ազդակն է հանդիսացել այլ նաեւ եղել ու մնում է Հայաստանի ազգային անվտանգութեան հիմնասիւներից մէկը:

Բոլշեւիկեան տիրապետութեան տարիներին հրատարակուող «Հայպետհրատ»-ի 1964-ի պատի օրացոյցը Ապրիլ 24-ը նշում է իբրեւ «Երիտասարդութեան միջազգային համերաշխութեան օր ընդդէմ գաղութակալութեան եւ ազատութիւն աֆրիկացի բոլոր ժողովուրդներին»: Երեւանի փողոցները ողողած եւ «մեր հողերը, մեր հողերը» բացականչող հայ ժողովուրդը սովետական Հայաստանի կառավարութեան անգամ կարողացաւ պարտադրել Ապրիլ 24-ը յիշատակել իր պատմական իրողութեան ճշգրիտ պարունակի մէջ:

Բնական եւ ակնկալուող ընթացքը պիտի լինէր այն, որ Հայաստանի անկախութիւնից յետոյ Հայոց Ցեղասպանութեան հարցը եւ մեր ժողովրդի պատմական իրաւունքների խնդիրը հետապնդուէր Հայաստանի պետական քաղաքականութեան շրջանակներում: Այդ գործընթացը սակայն սահուն չընթացաւ: Որոշակի վերիվայրումներով հանդերձ Հայ Դատի տիրոյթները տեղ գտան Հայաստանի Անկախութեան Հռչակագրի (Կէտ 11) մէջ:

Այսօր ՀՀ իշխանութիւնները պատրաստւում են որոշակի զիջումների գնով «բարեկամանալ» Թուրքիոյ կառավարութեան հետ: Զիջումներ որոնց շարքին ենթադրւում է Հայոց Ցեղասպանութեան ճանաչման աշխատանքների կասեցումն ու մեր պատմական իրաւունքներից հրաժարումը:

107 տարի առաջ իրագործուած անմարդկային ոճիրը արդեօ՞ք կարելի է պետականօրէն մոռացութեան մատնել ու այն ջնջել մեր պետական քաղաքականութեան հիմքերից: 107 տարի առաջ իրագործուած է անհատոյց եւ անպատիժ ոճիրը կարելի է՞ միջպետական որեւէ պայմանագրով առք ու վաճառքի առարկայ դարձնել եւ յանուն մեր ապագայ սերունդների զիջե՞լ այն բոլորը, որ միայն մեզ եւ մեր սերունդին չեն պատկանում:

Պատասխանը պարզ է: Հայ ժողովուրդն է Հայ Դատի իրաւատէրն ու տիրականը: Ոչ մի կառավարութիւն չի կարող մեր հայրենիքին ու ապագայ սերունդներին պատկանող իրաւունքները մոռացութեան տալ կամ էժան քաղաքական առեւտուրի առարկայ դարձնել այն: Իսկ իւրաքանչիւր քայլ այդ ուղղութեամբ եւ ցանկացած ստորագրուած փաստաթուղթ նոյն վախճանն է ունենալու ինչ բոլշեւիկեան «Հայպետհրատ»-ի փոշեկալած օրացոյցը, որն այսօր ոչ մի արժէք չի ներկայացնում ու միմիայն յիշեցնում է մեր պատմութեան «մոխրագոյն եւ դժգոյն» օրերը:

 

Oragark.com

 

Յարակից լուրեր

  • Սա ոչ այլ ինչ է քան պետականութեան անկում
    Սա ոչ այլ ինչ է քան պետականութեան անկում

    Արդէն գիտէինք, որ Հայաստանը ղեկավարւում է մի անձի միջոցով, որ նստած վարչապետի աթոռին իր սեփական քմահաճոյքին բաւարարութիւն տալու համար պատրաստ է առանց տատամսելու զիջել պետականութեան, երկրի, եւ ժողովրդի շահերը: Սակայն երբ անձնական բարդոյթներին յագուրդ տալու մոլուցքը հասնում է այն աստիճան, որ անձնական վրէժխնդրութեան համար, արգիլւում է հայի մուտքը Հայաստան, դա արդէն նոր անմակարդակութեան է հասցնում այս ապիկար իշխանութիւնների փոքրոգիութեան սահմանները:

  • Սա պարզունակութեան հետեւանք չէ
    Սա պարզունակութեան հետեւանք չէ

    Երբ իշխող ուժը երկրի ճգնաժամային օրերին սկսում է իրական կեանքի պահանջներից կտւած ու ամբողջութեամբ առաջնահերթութիւն չունեցող հարցեր առաջ քաշել, շատերի մօտ տպաւորութիւն է ստեղծում որ իշխանութիւնները անփորձ ու պարզունակ են: Ամէն օր երկրի հողերի մի մասը կորցնող, բանակ ունենալուց փաստօրէն զրկւած ու ԱԺ նիստերը կաթւածահար դարձած երկրի համար այլապէս ինչպէս պէտք է բացատրել ճաշարաններում աղամանի գործածութեան կամ նմանատիպ անկարեւոր հարցերի մասին օրէնքներ անցկացնելն ու գործադրութեան յանձնելը:

  • Հայկական արբանեա՞կ թէ քարոզչական դոպինգ
    Հայկական արբանեա՞կ թէ քարոզչական դոպինգ

    Մայիս 26-ի կառավարութեան նիստում վարչապետը յայտարարեց, որ «Հայաստանը տիեզերք է արձակել իր առաջին արբանեակը»: Սոյն յայտարարութիւնը ցանկացած հայի համար ուրախութեան եւ հպարտութեան առիթ է հանդիսանում առաջին պահին, սակայն նկատի ունենալով «Փաշինեանական» գործօնի առկայութիւնը կամաց-կամաց խանդավառութեանը սկսեց փոխարինւել մի այլ յուսախաբութեան:

  • Սկսե՞լ է
    Սկսե՞լ է

    «Զարթիր լաօ» իմաստալից նշանաբանի կողքին այս օրերին շատ ենք հանդիպում նաեւ «սկսել է» նշանաբանին ու հարց է առաջանում արդեօք իրապէս «սկսե՞լ է»: Շատեր այս հարցը ուղղում են ընդիմութեան ղեկավարներին ու յատկապէս Դաշնակցութեանը իբրեւ այդ ընդիմութեան գաղափարական ողնաշարը: Իրապէս սկսե՞լ է, թէ սա եւս մի քանի ժամանակ անց կը մարի հայրենիքի փրկութեան շարժման պէս:

  • ՀՅԴ Հայ Դատի Եւրոպայի յանձնախումբ․ Ապրիլի 24-ը պէտք է դառնայ աննկուն պայքար ու անկոտրում կամք խորհրդանշող օր
    ՀՅԴ Հայ Դատի Եւրոպայի յանձնախումբ․ Ապրիլի 24-ը պէտք է դառնայ աննկուն պայքար ու անկոտրում կամք խորհրդանշող օր

    Ապրիլ 24-ին աշխարհի բոլոր անկիւններում ոգեկոչում են Հայոց Ցեղասպանութեան անմեղ զոհերի յիշատակը եւ մատուցում յարգանքի տուրք։ Ցաւօք, 107 տարի անց ցեղասպանութեան հետեւանքները շարունակում են վտանգել հայութեան հաւաքական գոյութիւնը, ինչպէս նաեւ խաթարել Հայաստանի Հանրապետութեան անվտանգութիւնը։ Գրեթէ մէկ դար անց, ողջ Արեւմտեան Հայաստանի կորստից յետոյ մենք կրկին կանգնած են հայրենազրկման լրջագոյն վտանգի առաջ։

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։