Հա

Քաղաքական

23/01/2021 - 12:15

«Հայաստանն իր քայլերով պարտաւոր է աշխարհին յստակ ցոյց տալ, որ չի ընկալում իրեն պարտւած»․ Վանեցեան

«Հրապարակ»-ը ներկայացնում է «Հայրենիք» կուսակցութեան նախագահ, ՀՀ ԱԱԾ նախկին տնօրէն Արթուր Վանեցեանի յօդւածը․  

«alikonline.ir» - «Հրապարակ»-ը ներկայացնում է «Հայրենիք» կուսակցութեան նախագահ, ՀՀ ԱԱԾ նախկին տնօրէն Արթուր Վանեցեանի յօդւածը․

«Իմ խորին համոզմամբ՝ բո­լոր այն անհատները եւ քա­ղաքական միաւորները, որոնք պատրաստւում են առաջի­կայում էական քաղաքական դերա­կատարման յայտ ներկայացնել, պարտաւոր են հանրութեանը յստակ ներկայացնել առնւազն հետեւեալ երեք հարցադրումների շուրջ իրենց պատկերացումները.

ա) Տեղի ունեցած աղէտի ծաւալները:

բ) Առաջիկայ ռիսկերի եւ վտանգների էութիւնն ու հնարաւոր հետեւանքները:

գ) Ինչպէս խուսափել առկայ մարտահրաւէրներից, կայունացնել վիճակը ու սկսել երկրի վերա­կանգնումը:

Հիմա, առաւել քան երբեւէ, հասա­րակութեան առաջ պէտք է լինել բաց եւ հէնց այդպէս հասարակութեանը մասնակից դարձնել բարդ եւ վճռո­րոշ քննարկումներին: Ուստի, ինքս առայժմ հակիրճ կանդրադառնամ վերոնշեալ հարցերին:

 

Հայաստանի վաղը որոշւում է այսօր

Անկախութիւն ձեռք բերելուց երեսուն տարի անց մենք ստիպւած ենք ամէն ինչ սկսել գրեթէ զրոյից՝ կառուցել անվտանգային նոր համակարգ, արդիւնաւէտ համագործակցութեան բանաձեւեր գտնել մեր հիմնական եւ բնական դաշնակից ՌԴ-ի հետ, վստահելի եւ գործընկերային յարաբերութիւններ ստեղծել հարեւանների ու արտաքին աշխարհի հետ, Արցախի հարցում հայանպաստ լուծման նոր ուղիներ գտնել եւ այլն: Միայն այսքանը բաւարար է՝ գիտակցելու համար ազգային ճգնաժա­մի խորութիւնը:

Ահռելի կորուստները զգալի ռիսկեր են պարունակում՝ տնտե­սութեան անկում, ֆինանսական շուկայի անկայունութիւն, սոցիալա­կան լարւածութեան աճ եւ բազում այլ խնդիրներ: Սա մեր իրականութիւնն է՝ նկարագրւած հնարաւորինս մեղմ: Մի իրականութիւն, որի ամենավտանգաւոր սպառնալիքը, ըստ իս, պարտւածի հոգեբանութեան ծուղակն է, որի մէջ կարող ենք յայտնւել ազգովի: Չլուծենք այս խնդիրը՝ չենք կարողանալու լուծել որեւէ այլ կարեւոր կենսական խնդիր: Պատմութեան ընթացքում բոլոր պետութիւններն ունեցել են թէ՛ տա­պալումներ, թէ՛ պարտութիւններ: Շա­տերը կանգնած են եղել ընդհանրա­պէս լինել-չլինելու խնդրի առջեւ: Եւ բոլոր այն պետութիւնները, այն ժողովուրդները, որոնք իրենց մէջ ուժ են գտել «յաղթելու» սեփա­կան պարտութիւնը, որոնք արել են անհրաժեշտ հետեւութիւններ, ան­պայման գտել են վերելքի ուղիները եւ այդկերպ յաջողել:

Յետպատերազմեան հանրային դիսկուրսում առկայ էր ժամանակա­կից Հայաստանում հնչած կարեւոր գաղափարներից մէկը՝ «հայ զինւորը չի պարտւել, հայ սպան չի պարտւել, հայ ժողովուրդը չի պարտւել»: Եւ դա իսկապէս այդպէս է: Արդեօք հնա­րաւոր չէ՞ այս մօտեցումը դարձնել ընդհանրական, բոլորիս միաւորող՝ անկախ քաղաքական եւ այլ հա­յեացքներից: Ինչո՞ւ մենք սա չենք անում: Այն հերոսութիւնները, որ ցուցաբե­րել են հայկական զինւած ուժերը, մեր տղերքը, աննկարագրելի են, եւ հակառակորդը դա շատ լաւ գիտի՝ մեզնից էլ լաւ: Թշնամին ունեցել է հսկայական տեխնոլոգիական եւ քա­նակական առաւելութիւն, թշնամին մեզ վրայ յարձակւել է միջազգային տեռորիստական խմբաւորումների եւ թուրքական զինւած ուժերի հետ համատեղ եւ սրանով մէկտեղ կրել է զգալի մարդկային ու նիւթական կորուստներ: Բոլոր այն մարտերում, որտեղ թշնամին չի կարողացել կիրա­ռել բարձր տեխնոլոգիական իր առա­ւելութիւնը, պարտութիւն է կրել:

Աններելի են իշխանութեան ներկայացուցիչների հրապարակային յայտարարութիւնները՝ մեր անզօ­րութեան եւ պարտութեան դատա­պարտւած լինելու մասին: Ո՞ւմ օգտին են նրանք խաղում: Դրա փոխարէն անհրաժեշտ է բարձրացնել Ադրբեջանի կողմից հազարաւոր ահաբեկիչնե­րի ներգրաւման հարցը: Ադրբեջանն ամէն օր մեզ սպառնում է ե՛ւ միջազգա­յին արբիտրաժներով, ե՛ւ դատերով, ու եթէ այդ սպառնալիքներին չլինի համարժէք հակադարձում, ապա վա­ղը Հայաստանը կը յայտնւի էլ աւելի բարդ իրավիճակում: Մենք, ունենալով Մինսկի խմբի համանախագահների եւ մի շարք այլ երկրների հրապարա­կային փաստումը, որ մեր դէմ կռւելու նպատակով Ադրբեջանը հազարաւոր վարձկան ահաբեկիչների է բերել տա­րածաշրջան, չենք կարողանում դրան տալ քաղաքական եւ իրաւական զարգացում: Աշխատո՞ւմ ենք Սիրիա­յի իշխանութիւնների, արաբական աշխարհի, մեզ բարեկամ այլ երկրնե­րի հետ: Աշխատո՞ւմ ենք միջազգային իրաւապաշտպան կազմակերպու­թիւնների, հակաահաբեկչական կենտրոնների, սփիւռքի լոբբիստական կառոյցների հետ: Նման յստակ խնդիր ձեւակերպե՞լ ենք, դիւանագիտական խողովակներով աշխատո՞ւմ ենք: Անվերջ կարելի է թւարկել աշխա­տանքի ճակատները: Սա Ադրբեջանի վրայ ճնշման՝ այս պահին մեր եզակի ուժեղ յաղթաթղթերից մէկն է:

 

Աշխարհին ուղղւած մեր ուղերձները

Յետպատերազմեան Հայաստանից եւ Արցախից պէտք է ուղերձներ յղւեն հայութեանը եւ ողջ աշխարհին: Այդ գործն անթոյլատրելիօրէն ուշանում է: Հայաստանն իր քայլերով պարտաւոր է աշխարհին յստակ ցոյց տալ, որ.

ա) Մենք չենք ընկալում մեզ պարտւած:

բ) Մենք կենսունակ պետութիւն ենք եւ վստահ վերականգնւելու ենք՝ որպէս տարածաշրջանի լիարժէք դե­րակատար:

գ) Ունենք համահայկականութեան նոր գաղափարներ եւ հեռուն գնացող ազգային նպատակներ:

Արցախից նոյնպէս պէտք է հնչեն ուղերձներ՝ Հայաստանին, սփիւռքին եւ միջազգային հանրութեանը, որքան էլ այն այսօր անհաղորդ թւայ: Պէտք է հնչեն Արցախի կենսունակութեան վերաբերեալ յստակ ձեւակերպումներ եւ միջազգային քաղաքականութեան ակտիւ մասնակից լինելու համոզմունք պարունակող կոչեր: Սա պէտք է դառնայ հայկական երկրորդ պե­տութեան օրակարգը, որպէսզի հնարաւոր լինի աշխատել եւ այդ խնդիրներին տալ գործնական լուծումներ: Իսկ այն, որ դա պէտք է արւի, կասկածից վեր է:

Հայաստանում եւ Արցախում պէտք է լինի խաղաղութեան եւ վերելքի յստակ որոշում, որի առանցքում մեր մարտունակութեան եւ անվտանգային համակարգի էական ուժեղացումն է: Հայի արժանապատւութեան եւ ինքնավստահութեան վերականգնումը պէտք է սկսւի այդ որոշումից: Պե­տութեան մէջ որակական փոփոխութիւնները եւ իրավիճակը փոխե­լու վճռականութիւնը միայն կարող է դառնալ ազդակ աշխարհասփիւռ հայութեանը՝ մէջքն ուղղելու, միաւորւելու, նոր նպատակներ ձեւա­կերպելու եւ աւելի վճռականօրէն, միասնական աշխատելու ազդակ: Իսկ այդ փոփոխութիւնների սկզբնակէտը, անկասկած, Նիկոլ Փաշինեանի եւ այս ապաշնորհ իշխանութիւնների հեռացումն է»,- գրում է թերթը:

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։