Հա

Քաղաքական

10/04/2021 - 11:45

Եկէք յիշենք ինչ կատարւեց 1915 թւականին. Ժողովրդին զինաթափեցին, յետոյ եղաւ Ցեղասպանութիւն

lragir.am-ի զրուցակիցն է Արցախի ՀՅԴ խմբակցութեան պատգամաւոր, ՀՅԴ Արցախի Կենտրոնական կոմիտէի անդամ Վահրամ Բալայեանը:

«alikonline.ir» - lragir.am-ի զրուցակիցն է Արցախի ՀՅԴ խմբակցութեան պատգամաւոր, ՀՅԴ Արցախի Կենտրոնական կոմիտէի անդամ Վահրամ Բալայեանը:

 

- Օրերս ադրբեջանցիները ներխուժել են Ստեփանակերտ տանող ճանապարհ: Ձեր կարծիքով կա՞յ այստեղ ահաբեկչութեան դրսեւորում, թէ ոչ, ինչպէս էք գնահատում տեղի ունեցածը:

- Այդ ամենին գնահատական տրւել է եւ Արցախի ԱԳՆ-ի կողմից, եւ նախագահի մամուլի խօսնակի կողմից: ԱԳՆ-ի կողմից դա գնահատւել է նոյնիսկ որպէս ահաբեկչութեան նման մի գործողութիւն:

 

- Ամէն դէպքում ո՞վ է պատասխանատու այս իրավիճակի համար:

- Ես կարծում եմ՝ թէ խաղաղապահները, թէ մեր բանակը, որովհետեւ վերջիվերջոյ, մենք բանակ ունենք: Ճիշտ է, մեր բանակը վերակազմաւորման շրջան է ապրում, բայց մեր անվտանգութեան երաշխաւորներն այս պահին խաղաղապահներն են եւ մեր բանակային ստորաբաժանումները: Մենք հասկանում ենք, որ ստեղծւած է մի այսպիսի խառը վիճակ, երբ համապատասխան դիրքեր չկան, աշխարհագրական դիրքն այնպիսին է, որ բաւական դժւար է դա վերահսկել: Բայց ամբողջ խնդիրն այն է, որ այսօր որոշակի նաեւ տեխնիկական հնարաւորութիւններ կան՝ թռչող սարքեր կան, նկարահանող սարքեր կան: Կարծում եմ՝ այդ ամէնը պէտք է ներգրաւել, որպէսզի ժողովրդի անվտանգութեան հետ կապւած հարցերը իսկապէս լուծւեն, որովհետեւ սա հասարակութեան համար մտահոգող հարց է:

 

- Ստացւում է, որ արցախցիների անվտանգութիւնը դեռեւս լիարժէքօրէն չի՞ ապահովւում:

- Իհարկէ, ես ասել եմ ու հիմա էլ եմ ասում, որ պէտք է այդ ուղղութեամբ աւելի լուրջ աշխատանք կատարել, որովհետեւ ինչքան ուզում ես լաւ ճանապարհներ, գեղեցիկ տներ կառուցի, մինչեւ անվտանգութեան յստակ ռեժիմ չլինի, մարդկանց համար դժւար կը լինի այստեղ ապրել: Առաջին խնդիրը անվտանգութիւնն է:

 

- Նախօրէին Մոսկւայում Պուտինի հետ հանդիպման ժամանակ Նիկոլ Փաշինեանը խօսել է ռազմագերիների հարցից: Ձեր կարծիքով Ռուսաստանը կարո՞ղ է այս հարցում օգտակար լինել, թէ ոչ:

- Ինձ թւում է, որ Ռուսաստանն այն երկիրն է, որ այդ ուժն ունի: Չեմ կարծում, թէ Ադրբեջանը կը դիմանայ, եթէ Ռուսաստանը շատ ուզի: Այս տարածշրջանով հետաքրքրւող ամենակարեւոր երկիրը Ռուսաստանն է, եւ կարծում եմ, որ պէտք է ուղղակի ճնշումները մի քիչ մեծացնել:

 

- Այդ դէպքում ինչո՞ւ չի յաջողւում այս հարցում յաջողութեան հասնել:

- Ցաւօք, Հայաստանն այսօր քաղաքական գործօն չէ: Այն արհամարհանքը, որ կայ եւ հակառակորդի կողմից, եւ միջնորդ երկրների կողմից, տեսանելի է: Մի տեսակ լուրջ չի ընկալւում այս ամէնը: Այս պատերազմը ընթացքը, այդ ամբողջ ժամանակահատւածը, ստեղծւած ամորֆ վիճակը թոյլ չի տալիս, որ հարցերը կոնկրետ դրւեն եւ լուծումներ ապահովւեն:

 

- Որքանո՞վ էք հաւանական եւ իրատեսական համարում խօսակցութիւնները, ըստ որոնք գերիների վերադարձի գինը կարող է լինել Կարմիր Շուկայի յանձնումը հակառակորդին:

- Իհարկէ, Ադրբեջանը ձգտելու է առաւելագոյնը շահել դրանից, այսինքն գերիների գործօնն օգտագործել տարբեր քաղաքական խնդիրներ լուծելու համար: Դա ակնյայտ է, ուղղակի ամբողջ հարցն այն է, որ հիմա եթէ իսկապէս երկրները ձգտում են հասնել երկարատեւ խաղաղութեան, փոխշահաւէտ համագոծակցութեան, ապա այս վերաբերմունքը նման իրավիճակ չի ստեղծում: Հասկանալի է, որ սա բաւականին զգայուն հարց է եւ հանրային որոշակի զգայնութիւն է առաջացնում: Հասկանալի է, որ նման պարագայում ի՞նչ համագործակցութեան մասին կարող է խօսք լինել: Այս հարցը պէտք է լուծել, նոր անցնել մնացած հարցերին:

 

- Կարծում էք, որ ճանապարհների ապաշրջափակման հարցն այս պահին ժամանակավրէ՞պ է:

- Երբ քո քաղաքացին գտնւում է գերութեան մէջ, տաժանակրութեան մէջ, ո՞նց էք պատկերացնում, որ էստեղով հակառակորդն անցնի, միւս տարածքով էլ միւսը: Դա հնարաւո՞ր է: Եթէ կողմերն իսկապէս ուզում են գործնական քայլերի դիմել, համապատասխան մթնոլորտը պէտք է ձեւաւորւի: Վախի մթնոլորտը պէտք է վերանայ, որ մարդիկ տեսնեն, որ այս հարցը լուծւել է, միւս հարցը վաղը կը լուծւի եւ այլն: Միայն այդ պարագայում կարող է վստահութիւն առաջանալ: Բայց երբ 200-ից աւելի գերի Ադրբեջանում է, ո՞նց կարող ես այդ հարցերը լուծել:

 

- Շատերը նշում են, որ բնակարանաշինութիւնից առաջ նախ պէտք է բանակը վերազինել, որ այդ բնակարանները պաշտպանող լինի: Դուք կիսո՞ւմ էք այս մօտեցումը:

- Տեսէք, Ադրբեջանն ու Թուրքիան անընդհատ զինւում են եւ բացայայտ դա ցոյց են տալիս: Ո՞ւմ համար են դա անում: Այն զէնքերը, որ գնում է Ադրբեջանը, հօ թանգարանի համար չի՞ գնում: Ամբողջ հարցն այն է, թէ ինչպէ՞ս կարող ես քո անվտանգութիւնը երաշխաւորել, եթէ չունենաս ուժեղ բանակ, այն էլ նման լարւած տարածաշրջանում: Այլ բան է, որ եթէ միւս երկիրն էլ ասի՝ ես էլ չեմ բանակ պահում, դուք էլ մի պահէք: Բայց եթէ դիմացինդ բանակ է պահում, դու չես պահում, հասկանալի՞ չէ, թէ դու ինչ վիճակի մէջ կը յայտնւես: Եկէք յիշենք ինչ կատարւեց 1915 թւականին. Ժողովրդին զինաթափեցին, յետոյ եղաւ Ցեղասպանութիւն: Մենք ունենք դրա փորձը:

 

ՍԻՐԱՆՈՒՇ ՊԱՊԵԱՆ

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։