Print this page
05/01/2021 - 14:50

Խորհուրդ մե՜ծ եւ սքանչելի՜…

Ծնունդ է դարձեալ. Աստուծոյ ծնունդ, հայու ծնունդ։

«Խորհուրդ մե՜ծ եւ սքանչելի՜…»։

Այս տարի, սակայն, Ծննդեան աւետիսը տխուր կը հնչէ հայ եկեղեցւոյ կամարներուն տակ։ Սգաւոր է հայու հոգին։ Մթագնած է հայկական աշխարհը՝ Արցախէն Հայաստան եւ Սփիւռք։

ՎԻԳԷՆ ԱՒԱԳԵԱՆ

 

Ծնունդ է դարձեալ. Աստուծոյ ծնունդ, հայու ծնունդ։

«Խորհուրդ մե՜ծ եւ սքանչելի՜…»։

Այս տարի, սակայն, Ծննդեան աւետիսը տխուր կը հնչէ հայ եկեղեցւոյ կամարներուն տակ։ Սգաւոր է հայու հոգին։ Մթագնած է հայկական աշխարհը՝ Արցախէն Հայաստան եւ Սփիւռք։

Ի՞նչպէս տօնել ծագումը լոյսին, երբ խաւարը պատած է Արցախի երկինքը։

Ի՞նչպէս տօնել ծնունդը կեանքին, երբ մահը հնձած է հազարաւորներու կեանքը։

Ի՞նչպէս տօնել յաղթանակը արդարութեան, երբ անարդարութիւնը թշնամիին գերութեան տակ դրած է հայրենիքին մէկ չորրորդը։

Ի՞նչպէս տօնել գալուստը յոյսին, երբ ազգ մը ամբողջ դարձած է յուսաբեկ, յուսախաբ եւ հիասթափ։

Ու տակաւին, ի՞նչպէս տօնել սպասուած խաղաղութիւնը, երբ հայոց հողն ու սահմանները մատնուած են անտիրութեան եւ անորոշութեան։

Բայց, Ծնո՛ւնդ է դարձեալ. կը ծնի «Նոր Արքայ ի Բեթղեհէմ քաղաքի…»։

Ծնունդ, հո՜ն վիրաւոր Ստեփանակերտի, բռնագրաւեալ Շուշիի եւ հայաթափ Հատրութի եւ Ասկերանի մէջ։

Ծնունդ, ամայի Ղաչանչեցոց եկեղեցւոյ, լուռ տնքացող Դադիվանքի եւ միայնակ Ամարասի մէջ։

Կորստալի՛ց Ծնունդ Գորիսի, Կապանի, Որոտանի, Շուռնուխի եւ Սիւնեաց հայոց աշխարհին մէջ։

Եռաբլուրը տակաւին կը մխայ իրենց նահատակները սգացող ծնողներու խունկով ու մոմով, մինչ դիահերձարանները կը շարունակեն ընդունիլ նոր յայտնաբերուած աճիւնները անթաղ հերոսներու։

Տխո՛ւր է հայուն Ծնունդը այս տարի։

Այսքա՜ն մահ, այսքա՜ն աւեր, այսքա՜ն կորուստ Քրիստոսը ջերմօրէն իր հոգիին մէջ ընդունած, զինք այնքան սիրով ու գուրգուրանքով պահած այս փոքր ժողովուրդին համար, իսկապէս ծանր է ու դժուար, բայց երբեք նորութիւն մը չէ, որովհետեւ իր բովանդակ կեանքը Բեթղեհէմի վերածած այս ժողովուրդը, յաճախ իր Աստուծոյ ծնունդը տօնած է ահաւոր պայմաններու՝ պատերազմի, կորուստի եւ մահուան մէջ։

Իր ցաւն ու կսկիծը սեղմած, այսօր եւս ան պիտի տօնէ, պիտի յաղթէ ու պիտի մեծնայ իր Արցախով, իր Սիւնիքով, իր հայրենիքի բոլոր-բոլո՛ր հատուածներով։

Ներքին թէ արտաքին ո՛չ մէկ ճնշում կրնայ ընկճել հաւաքական կամքն ու հաւատքը մեր ժողովուրդին։ Հայոց պատմութիւնը վկայ, Քրիստոսի Ծնունդը պիտի ըլլայ վերածնունդը հայուն, վերականգնումը Հայաստանին, իր պարտութենէն եւ անձնատուութենէն։

Ծնունդը պիտի ըլլայ, պէ՛տք է ըլլայ նոր սկիզբ մը հայութեան նոր երթին ու նոր պայքարին՝ ի խնդիր արդարութեան եւ ազգային իրաւունքներու վերատիրացման։

Ի խնդիր հայ մարդու վաղուան պայծառ գալիքին, յոյսով եւ հաւատքով, կամքով ու աշխատանքով վերականգնելու, վերաշինելու եւ վերստեղծելու այն ինչ որ կորսնցուցինք պատերազմով ու խաղաղութեամբ, Քրիստոսի Ծնունդին հետ դարձեա՛լ ու միշտ կրկնելու համար պատգամը դարաւոր՝

«Խորհուրդ մե՜ծ եւ սքանչելի…»։

Յարակից լուրեր