Հանդիսաւոր Ս. Պատարագ Թաւրիզի 180-ամեայ Ս. Սարգիս վերանորոգեալ եկեղեցում
Ատրպատական, ազգային առաջնորդարան, Թաւրիզ – Կիրակի, դեկտեմբերի 14-ի առաւօտեան ժամը 11:00-ին, Թաւրիզի Ս. Սարգիս եկեղեցու վերանորոգումից յետոյ, առաջին Ս. Պատարագը մատուցւեց 1845 թւականին կառուցւած, 180 տարւայ հնութիւն ունեցող եկեղեցում:
Նշենք, որ անցած ամսւայ առաջին շաբաթւանից սկսեց եկեղեցու վերանորոգման աշխատանքը ներքին տարածքում, գմբէթից մինչեւ գետնայատակի բարեզարդումը: Սոյն աշխատանքի ամբողջ տեւողութեան հսկողութիւնը յանձն էր առել Կանանց Խնամակալ մարմնի վարչութիւնը, գլխաւորութեամբ ատենապետուհի Անահիտ Յակոբեանի, իսկ յաճախակի հետեւողական այցելութիւններով գործի մանրամասնութիւնները քննեցին առաջնորդ Սրբազանը եւ Թեմական խորհուրդը, գլխաւորութեամբ ատենապետ Գագիկ Ջորջեանի: Աշխատանքի կարեւոր բաժին անձնւիրաբար իրականացրել էր եկեղեցու լուսարարապետ՝ Բարեշնորհ Սեւան սրկ. Ենովքեանը:
Եկեղեցու վերաբացման առիթով հանդիսաւոր Ս. Պատարագ մատոյց առաջնորդ՝ Տ. Գրիգոր արք. Չիֆթճեանը, եւ այս առիթով իր պատգամը յղեց ե՛ւ գործող նւիրեալ անձանց, ե՛ւ ազգային կեանքում պատասխանատու դերակատարութիւն ունեցողներին, ե՛ւ եկեղեցասէր թաւրիզահայերին: Ս. Պատարագի երգեցողութիւնը քառաձայն կատարեց «Կոմիտաս» երգչախումբը, ղեկավարութեամբ երաժիշտ Վարդան Վահրամեանի:
Առաջնորդ Սրբազանը Սաղմոսից վերցրած «Ուրախ եղէ ես, ոյք ասէին ցիս, ի տուն Տեառն երթիցուք մեք» (Սղ ՃԻԱ) տողը, վեր հանեց այն սրտագին ուրախութիւնը, որը հաւատաւոր մարդը զգում է Աստծու տանը՝ եկեղեցում եղած միջոցին: Ապա, բաղդատական լայն գծերով նա ներկայացրեց հարազատ տանը, եւ աստւածային սրբութեամբ օծուն եկեղեցու հանդէպ նոյնանման ուրախութիւն ունեցողների կեանքի մեծ երանութիւնը:
Սրբազան Հայրը յուզումով պատկերացրեց հարիւրութսուն տարիներ առաջ եկեղեցու կառուցման դերակատար, այնքան աշխոյժ մարդկանց աշխատանքը, որոնք ինչքա՜ն մեծ ուրախութեամբ, թաղեցի ժողովրդի համար եկեղեցի էին կառուցել, որի զանգերը մինչեւ այսօր այնքան տիրական են հնչում ամբողջ Լիլաւա թաղամասում:
Իր քարոզում, առաջնորդ Սրբազանը իր ընտրած աստւածաշնչական բնաբանից վերցնելով եկեղեցասիրութեան մտածումը, լայնօրէն անդրադարձաւ այն մարդկանց, որոնք Աստծու տան հանդէպ սէրը ցուցամոլութեամբ չեն արտայայտում, ոչ էլ քաղաքական հայեացքով են օգտագործում այն, այլ ի ծնէ ստացւած հաւատքի ուղղւածութեամբ, բնական ընթացքով արտայայտում են Աստծու տան հանդէպ իրենց ամբողջական սէրը. «Եկեղեցասիրութիւնը թատրոն չէ՛, ո՛չ էլ քաղաքական ելանկիւնից ծնւած ձեւական մի զգացում: Դա ի ծնէ տրւած երկնային շնորհք է, որը ո՛չ մի էակ չի՛ կարող խափանել մարդու հոգում», ասաց Սրբազանը, իր քաջալերանքը յայտնելով բոլոր նրանց, ովքեր իրենց աղօթքով միշտ զօրավիգ են հաւատաւոր ու հաւատարիմ եկեղեցականներին:
Սուրբ Պատարագի աւարտին, եկեղեցու Խնամակալ մարմինը հիւրասիրութեամբ բարի վերադարձ մաղթեց բոլոր հաւատացեալներին, որոնք շուրջ մէկ ու կէս ամիս զրկւել էին Սուրբ Պատարագի ներկայ գտնւելուց, սակայն մօտկից հետեւել էին շինարարական փայլուն աշխատանքներին, նոյնիսկ կիրակնօրեայ այցելութեամբ եւ մոմավառութեամբ:
Յայտնենք, որ շինարարական սոյն աշխատանքը մասնաւոր հովանաւոր չէր ունեցել, այլ Թեմական խորհուրդը իր ջանադիր աշխատանքով, յաջողել էր ապահովել բոլոր ծախսերը: Առաջնորդ Սրբազանը Հայրը Ս. Պատարագի աւարտին, նաեւ անձնապէս իր բարձր գնահատանքը յայտնեց Թեմական խորհրդին, որ հակառակ տնտեսական հսկայ դժւարութիւններին, պատրաստակամութիւն էր յայտնել եկեղեցու վերանորոգութեան նւիրական գործին:
