«Ինչո՞ւ էք ողջին մեռածների մէջ փնտռում. այստեղ չէ, այլ յարութիւն է առել»
(Ղկ 24.5-6):
Քրիստոսի Յարութիւնը քրիստոնեայ ժողովրդի գոյութեան եւ յարատեւման մեծագոյն ճշմարտութիւնն է: Քրիստոսն Իր խաչելութեամբ հաւատացեալ ժողովրդի փրկագործման երաշխիքը շնորհեց, իսկ յարութեամբ հաւատացեալներիս յաւիտենական կեանք պարգեւեց:
Կարելի չէ Քրիստոսի Յարութիւնը պատկերացնել առանց գողգոթայի ճանապարհի: Կարելի չէ այն ըմբռնել առանց մեր աչքի դիմաց ունենալով մեր Տիրոջ չարչարանքները, որ յանձն առաւ կրել մեզանից իւրաքանչիւրի կեանքի փրկութեան համար: Հետեւաբար, Քրիստոսն Իր գալուստով մեղքը խորտակեց, յաղթեց մեղքին, որպէսզի մարդն իր կեանքը լաւապէս ապրի, արժեւորի այն, հեռու մեղքի զգացմունքից եւ նրա մօտ յաւիտենական կեանքի արժանանալը դառնայ առաջնահերթ եւ կենսատու մի փափագ:
Սուրբ Յարութեան այս մեծ տօնը գալիս է մեզ միաբանելու եւ մեր հայեացքը ուղղելու դէպի հաւատք, այն հաւատքը՝ որով մեր եկեղեցու հայրերը դարեր շարունակ պայքարեցին երեւելի եւ աներեւոյթ թշնամու դէմ, պահելով կատարեալ յոյսը եւ անխախտ սէրը Աստծու եւ եկեղեցու նկատմամբ:
Սուրբ Յարութեան տօնը Քրիստոսով հզօրացման եւ նոր կեանքի շրջան է, փոխելով մեր մտածողութիւնը եւ մօտեցումը մայր եկեղեցու արժէքների եւ աւանդութիւնների նկատմամբ:
Վերջապէս, Քրիստոսի Յարութիւնը այսօր մեծագոյն օրինակն է հաւատացեալներիս համար գօտեպնդւելու այս ծանր եւ դժւար պահերին, մտաբերելով ամէն տեսակ նեղութիւն եւ դժւարութիւն, որով կարող ենք շրջանցել միայն ու միայն Քրիստոսի յաղթական յարութիւնն ունենալով մեր սրտերում եւ հոգիներում: Հետեւաբար, ապրենք մեր կեանքը Առաքեալի խօսքը մեր սրտերում վառ պահելով.- «Ամէն տեսակ նեղութիւն ունենք, բաց ընկճւած չենք: Տագնապի մատնւած ենք, բայց յուահատ չենք: Հալածանքներ անպակաս են, բայց լքւած չենք: Յաճախ խոշտանգւած՝ բայց խորտակւած չենք» (Բ.Կր 4.8-9):
Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց, օրհնեալ է յարութիւնը Քրիստոսի:
Աղօթիւք եւ Օրհնութեամբ
Արտաւազդ Վրդ. Շարոյեան
Առաջնորդական Տեղապահ Սպահանի Հայոց Թեմի
4 Ապրիլի, 2026 թ.
Ազգային Առաջնորդարան Սուրբ Ամենափրկիչ Վանք
Նոր Ջուղա – Իրան
