Յանուն Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգոյն Սրբոյ Ամէն
«Փառք հրաշափառ յարութեան Քո Տէր…»
Սիրելի հաւատացեալ քոյրեր եւ եղբայրներ,
Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու զանգերը կրկին անգամ մեծ խանդավառութեամբ ղօղանջելով աւետում են մեր Փրկչի յարութեան հրաշափառ եւ յաղթական տօնը։ Մի տօն, որն իր իւրայատկութեամբ փոխեց մարդկային պատմութեան ընթացքը։
Յարութիւնը Քրիստոսի, եղաւ սկիզբը նոր կեանքի, որով աշխարհը բարեզարդւեց։ Յարութիւնը բոլորիս առաջնորդում է դէպի յաւիտենական կեանք, դէպի խոստացւած փրկութիւն։ Քրիստոսին եւ Իր հրաշափառ յարութեան Հաւատալը, Քրիստոնեայ անհատի կեանքի գոյապատճառն է։
Քրիստոսի յարութեամբ հաստատւեց մարգարէների կանխագուշակումները եւ Տիրոջ ուսուցումների ճշմարտութիւնը։
Քրիստոսի հրաշափառ Յարութեան խորհուրդը, խորհուրդն է նոր կեանքի եւ նոր աշխարհի: Այնպէս ինչպէս բնութիւնը գարնան ինքնիրեն նորոգում է, քրիստոնեան ինքն էլ Յարուցեալ Փրկչի յարութեան խորհուրդով նորոգւում է ու պայծառանում:
Քրիստոսն Իր յարութեամբ մարդ արարածին նոր յարաբերութեան մէջ դրեց իր Արարչի հետ։ Յարութեամբ վերանորոգւած մարդը դարձաւ նոր արարած, նոր՝ իր հոգեւոր ու մտային աշխարհներով, իր ապրելակերպով, բայց մանաւանդ իր յարաբերութեամբ։ Քրիստոսի յարութիւնը եղաւ մէկնակէտը բարու յաղթանակի՝ ընդդէմ չարի, սատանայի։ Որպէս նոր ուխտի սպասաւորներ, զօրացած Սուրբ Հոգով, առաջնորդւում ենք դէպի իրական ու վաւերական կեանք։ Յարութեամբ շնորհւած կեանքը մարդ արարածին դրեց նոր աշխարհի մէջ, որով արդարութեան պսակը շալակելու վիճակին հասաւ։
Սուրբ Պողօս Առաքեալը գրում է.-«Նա ով Քրիստոսին ընդունում է, նոր արարած է դառնում»: Այսպէս աշխարհն էլ ինքնիրեն վերանորոգում եւ գեղեցկանում է: Յատկապէս մեր կեանքի այս ժամանակահատւածում, մենք հիմնովին կարիքն ունենք Քրիստոսի Սուրբ Յարութեամբ նորոգւելու եւ նորոգւած աղօթելու աշխարհի խաղաղութեան, մարդկանց մէջ ատելութեան վերացման եւ միւս կողմից սիրոյ, փոխադարձ յարգանքի եւ եղբայրութեան զգացումներով մենք մեզ զօրացնենք ու ամրացնենք:
Հայ ազգն իր վերջին երկու հազար տարիների կեանքով, իրօք մեծագոյն վկան է հանդիսացել յարութեան իրականութեան։ Յարութեան խորհրդով լուսաւորւած, հայը անկաշկանդ է անցել ալեկոծութիւնների ու չարչարանքների ովկիանոսից՝ իր հոգու խորքում կենդանի պահելով յարութեան յոյսը։ Յարութեան տեսիլքով զօրացած՝ արհամարհել է մահը, աւելին իր մահով, իսկ մահւան է յաղթել եւ դարձել նոր կեանքի պարգեւիչը։ Այսօր էլ մեր ժողովուրդը նոյն վիճակում է։ Մեր շուրջը տեղացող ռումբերը մեզ յուշում են, որ մենք որպէս հաւատացեալներ հակառակ բոլոր նեղութիւններին, պէտք է մեր կեանքը շարունակենք միշտ յարութեան յոյսով։
Զօրացէ՛ք յարութեան հաւատքով, սիրելիներ, ամու՛ր կերպով կառչէք ձեր հաւատքին, որպէզի մնանք ուժեղ եւ քայլենք անսայթաք։
Այս մտածումներով եւ խոհերով կասենք․ «Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց։ Օրհնեալ է յարութիւնը Քրիստոսի»։ Այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից: Ամէն։
ՍԵՊՈՒՀ ԱՐՔ. ՍԱՐԳՍԵԱՆ
ԱՌԱՋՆՈՐԴ ԹԵՀՐԱՆԻ ՀԱՅՈՑ ԹԵՄԻ
