«ԱԼԻՔ»-Ի ԽՄԲԱԳՐԱԿԱՆ. ՀԱՅ ԴԱՏԸ՝ ՊԱՏՄԱԿԱՆ ԻՐԱՒՈՒՆՔԻՑ ԴԷՊԻ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՌԱԶՄԱՎԱՐՈՒԹԻՒՆ

Փակման օր, նոր ճանապարհի մեկնարկ

Չորսօրեայ խորհրդաժողովի աւարտը առիթ է մէկ պարզ, բայց ծանր հարցի առաջ կանգնելու՝ ի՞նչ է Հայ Դատը այսօր։

Այն չի կարող սահմանափակւել միայն անցեալի իրաւունքների յիշատակմամբ, Ցեղասպանութեան ճանաչման պահանջով կամ պատմական արդարութեան վերականգնման օրակարգով։ Հայ Դատը հայ ժողովրդի քաղաքական գոյութեան, ազգային իրաւունքների եւ պետականութեան շարունակական պաշտպանութեան եւ ազգային գաղափարախօսութեան վերամշակաման համակարգ է։ Եւ հէնց այդ պատճառով նրա ապագան պէտք է որոշւի ոչ միայն պատմութեամբ կամ յիշողութեամբ, այլեւ կարողականութեամբ։

Այսօր, երբ տարածաշրջանի ճարտարապետութիւնը վերաձեւաւորւում է, իսկ Հայաստանի իշխանութիւնների քաղաքական ընկալումը Հայ Դատի օրակարգերի եւ նրա էութեան նկատմամբ ամբողջովին տարբեր է, ուստի Հայ Դատի միջազգային աշխատանքը կանգնած է նոր պատասխանատւութեան առաջ։ Խնդիրը միայն աշխարհին մեր պատմութիւնը ներկայացնելը չէ. խնդիրը այն է, որ անհրաժեշտ է միջազգային իրաւունքի եւ քաղաքականութեան լեզւով ձեւակերպել մեր իրաւունքները, ստեղծել քաղաքական դաշնակիցների լայն շրջանակ-կոնսենսուս եւ հետեւողականօրէն պաշտպանել Հայաստանի Հանրապետութեան, Արցախի, Սփիւռքի ու համայն հայ ժողովրդի շահերը, լուսաբանելով ՀԱՅՐԵՆԻՔ հասկացողութեան գաղափարը:

Հայ Դատի անցած ճանապարհը արդարացնում է նրա միջազգայնացումը։ Սակայն գալիք ճանապարհը պահանջում է աւելի մեծ մասնագիտական կարողութիւն, քաղաքական ճկունութիւն եւ ռազմավարական յստակութիւն։

Այսօր Հայ Դատի ամենամեծ հրամայականը՝ պահանջը կարողութեան վերածելն է։