Իրանը կարող է բանակցել այն ժամանակ, երբ դա ծառայի իր շահերին։
Սակայն Թեհրանը երբեք Թրամփին չի պարգեւատրի յաղթանակի գաւաթով եւ չի ստորագրի որեւէ բան, որը նա կը կարողանայ ներկայացնել որպէս ձեռքբերում։
Եթէ Թրամփը զայրացած է Իրանի ազդեցութիւնից Հորմոզի նեղուցում, ապա Թեհրանը պատճառ չունի հրաժարւելու այդ ազդեցութիւնից։ Այդ խաղաքարտն Իրանի ամենաուժեղ լծակներից մէկն է, եւ այն չի զիջի միայն նրա զայրոյթը մեղմելու համար։
Ընդհակառակը, Թրամփը կարող է զայրացած մնալ մինչեւ իր նախագահութեան աւարտը։ Իրանը նրա դիրքը փրկելու նպատակ չի հետապնդում։
