COP17-ը հիւրընկալող իշխանութիւնները խօսում են Կենսաբազմազանութեան պահպանութեան եւ բնապահպանական պարտաւորութիւնների մասին, մինչդեռ Ամուլսարի ոսկու հանքի շահագործման առաջմղումը մշտապէս կարող է նման ճառերի սնանկութիւնը բացայայտել։
Բնապահպանների ահազանգերի անտեսումը յստակօրէն ցոյց է տալիս իշխանութեան առաջնահերթութիւնները. խոշոր հարկատուների տնտեսական շահը վեր է բնութեան պաշտպանութեան համար հնչած գեղեցիկ յայտարարութիւններից:
Շրջակայ միջավայրը Հայաստանում իշխանութեան մշտական Աքիլեսեան գարշապարն է։ COP17-ի արժանահաւատութիւնը ոչ թէ միջազգային բեմում հնչող ճառերով է չափւում, այլ Ամուլսարի պէս որոշումներով։ Փաշինեանի «Իրական Հայաստանը» շարունակւում է կառուցւել սեփական բնութեան հաշւին:
Պատճառը՝ խոշոր հարկատուների շահերի առջեւ իշխանութեան խոնարհումն է։
