Հայր Յովհաննէս Թորգոմեան. «Եկեղեցու «պաշտպանութիւնն» ըստ Փաշինեանի եւ իշխանական «բարենորոգիչների»»

Վարչապետի եւ նրա թիմի մատուցմամբ՝ մենք ապրում ենք զարմանալի ժամանակներում. պարզւում է՝ Եկեղեցին կարելի է «պաշտպանել»՝ հոգեւորականներին հետապնդելով, եկեղեցու դուռը ջարդելով, քրէական ու վարչական վարոյթներով, իսկ յետոյ նոյն դէմքով յայտարարել՝ «մենք ենք Եկեղեցու իրական պաշտպանները»։ Գրում է Հայր Յովհաննէս Թորգոմեանը։

Սա մօտաւորապէս այն նոյն տրամաբանութիւնն է, երբ անտառը «պաշտպանում» են՝ այն հիմնայատակ այրելով, իսկ տունը «նորոգում» են՝ նախ պատերը քանդելով:

Իշխանութեան տրամաբանութեամբ Եկեղեցուն «պաշտպանել» նշանակում է. հոգեւորականներին «հոգատարութեամբ» ուղարկել կալանավայրեր, որպէսզի, ըստ երեւոյթին, աւելի հանգիստ աղօթեն:

Եկեղեցականին դուրս մղել բանակից, դպրոցից, քրէակատարողական հիմնարկներից, որպէսզի ազգային յիշողութիւնն ու հոգեւոր արժէքները չխանգարեն իրենց «պայծառ ապագայի» մարաթոնին:

Հարկերով, տոյժերով ու տուգանքներով թիրախաւորել եւ վարչական ճնշում գործադրել Մայր Աթոռի նկատմամբ, իսկ սեփական հակաեկեղեցական արշաւը ներկայացնել «բարենորոգում»։

Իսկ ամենազաւեշտալին այն է, որ տարիներ շարունակ Եկեղեցու հեղինակութիւնը թիրախաւորած, հոգեւորականներին պիտակաւորած, սրբավայրերի ու նւիրական արժէքների շուրջ արհամարհական հռետորաբանութիւն ձեւաւորած քաղաքական ուժը հիմա յանկարծ իր մէջ յայտնաբերել է «Եկեղեցու պահապանի» բարձր կոչում։

Բայց հարց է առաջանում. եթէ սա է պաշտպանութիւնը, ապա ինչպիսի՞ն կը լինէր յարձակումը։

Իրականում այստեղ կայ Եկեղեցին ենթարկեցնելու փորձ։ Կայ ցանկութիւն՝ լռեցնել այն ձայնը, որը յիշեցնում է արժէքների, պատմական յիշողութեան, ազգային արժանապատւութեան եւ հոգեւոր պատասխանատւութեան մասին։

Եկեղեցին պաշտպանելու համար պէտք չէ նրան դարձնել իշխանութեան կցորդ։ Պէտք չէ նրա ներսում քաղաքական պատւէրով «բարենորոգիչներ» փնտրել։ Պէտք չէ սիրոյ անունով ճնշել, օրէնքի անունով հալածել եւ բարեփոխման անունով քանդել։