Վարդան Օսկանեան. «Այս իշխանութեան համար միակ «եւրոպական» վարքագիծը հակառուսականութիւնն է, որի գինը վճարելու է շարքային քաղաքացին»
Այս իշխանութեան համար միակ «եւրոպական» վարքագիծը հակառուսականութիւնն է, որի գինը վճարելու է շարքային քաղաքացին՝ ոչ մի միլիմետրով չմօտեցնելով Հայաստանը Եւրոպային՝ ոչ բովանդակային, ոչ արժէքային իմաստով։
Գրել է ՀՀ նախկին արտգործնախարար Վարդան Օսկանեանը։
«Նիկոլ Փաշինեանը 2018 թւականին իր վարչապետութիւնը սկսեց Երեւանում անցկացւած ֆրանկոֆոն պետութիւնների ղեկավարների բարձրակարգ գագաթնաժողովով, եւ հնարաւոր է, որ այն աւարտի Եւրոպական քաղաքական համայնքի գագաթնաժողովով։ Այն, ինչ նախատեսւած էր որպէս ներքաղաքական խթան, կարող է վերածւել ռազմավարական սխալի։
Փաշինեանի համար արտաքին քաղաքականութիւնը երբեք չի եղել երկրի շահերի պաշտպանութեան գործիք։ Արտաքին քաղաքական անզգոյշ, կտրուկ եւ անբովանդակ մանիֆեստները բացառապէս ներքին լսարանում դիւիդենտներ շահելու նպատակ են ունեցել։ Դրա հետեւանքով Հայաստանի նման խոցելի դիրքում գտնւող երկրում հաւասարակշռւած եւ մտածւած քաղաքականութիւն վարելու փոխարէն, Փաշինեանն իրեն հռչակել է որպէս «Հայաստանը Եւրոպա տանող»։
Սակայն եթէ մի քանի տարի առաջ այս մակերեսային «ծրագրին» հաւատացողներ կային, այսօր արդէն ակնյայտ է, որ Հայաստանը Եւրոպային ոչ մի քայլով չի մօտեցել, փոխարէնը դարձել է աշխարհաքաղաքական հակադրութեան մարտադաշտ։ Այս «մարտում» Հայաստանը շահելու ոչինչ չունի։ Շահ ունի միայն իշխանութիւնը, որը յոյս ունի հակառուսական օրակարգի դիմաց ստանալ եւրոպացիների լռութիւնը՝ իր հակաժողովրդավարական քայլերի նկատմամբ։
Սակայն քաղաքացին անցած ութ տարւայ ընթացքում արդէն հասկացել է, որ այս քաղաքականութեան հետեւանքով Հայաստանը կորցրել է իր անվտանգային համակարգը, կրել է ահռելի կորուստներ, իսկ դրա դիմաց ոչինչ չի ստացել։ Այս իշխանութիւնը նոյնիսկ կենցաղային հարցում՝ վիզայի ազատականացման խնդրում, չի կարողացել որեւէ արդիւնք ստանալ եւրոպական չինովնիկներից։
Հայաստանը, այո՛, պէտք է սերտ կապեր ունենայ Եւրամիութեան հետ։ Բայց այս իշխանութիւնն ապացուցել է, որ այդ ուղղութեամբ եւս որեւէ առաջընթաց չի արձանագրել։ Նրանց համար միակ «եւրոպական» վարքագիծը հակառուսականութիւնն է, որի գինը վճարելու է շարքային քաղաքացին՝ ոչ մի միլիմետրով չմօտեցնելով Հայաստանը Եւրոպային՝ ոչ բովանդակային, ոչ արժէքային իմաստով։
Այդ համատեքստում Եւրոպական քաղաքական համայնքի գագաթնաժողովը՝ իր օրակարգով, ընդունւելիք յայտարարութիւններով եւ այնպիսի գործիչների ներկայութեամբ, ինչպիսին է Վոլոդիմիր Զելենսկին, կարող է աւելի ընդգծել Հայաստանի անհաւասարակշիռ արտաքին քաղաքականութիւնը՝ խորացնելով մտահոգութիւնները նման ընթացքի տնտեսական ու անվտանգային բացասական հետեւանքների վերաբերեալ։
Ուստի Հայաստանի իւրաքանչիւր քւէարկողի համար առաւել ակնյայտ է դառնում, որ գագաթնաժողովից մէկ ամիս անց Փաշինեանին տրւած իւրաքանչիւր քւէ կարող է լինել ի վնաս Հայաստանի անվտանգութեան եւ տնտեսական կենսունակութեան»:
