Սննդային սովորութիւններ. ե՞րբ պէտք է սնւել լաւ քնելու համար
Մենք յաճախ ենք խօսում ուշ գիշերային սուրճի կամ քնելուց առաջ էկրանի առջեւ անցկացրած ժամանակի մասին, բայց շատ աւելի քիչ՝ ամնակարեւորի՝ ընթրիքի ժամի մասին։
Մեր սննդակարգը վերլուծելիս մենք յաճախ մտածում ենք մեր ափսեների մէջ դրւած սննդի որակի մասին, առանց ուշադրութիւն դարձնելու ժամին, թէ երբ ենք այն ուտում։ Որոշ մասնագէտների կարծիքով՝ սնունդը ցերեկային լոյսի հետ համաժամեցնելը ոչ միայն նորաձեւութիւն է, այլեւ քունը, մարսողութիւնը եւ էներգիայի մակարդակը կայունացնելու ամենաարդիւնաւէտ միջոցներից մէկը։
Մեր ներքին ժամացոյցը աշխատում է լոյսի հետ զուգահեռ. օրւայ ընթացքում անհրաժեշտ են ակտիւութիւն եւ մարսողութիւն, մինչդեռ գիշերը՝ հանգիստ եւ ծոմապահութիւն։ Երբ մենք ուշ ենք ընթրում, ամէն ինչ շեղւում է իր հունից։ Մասնաւորապէս, եթէ ընթրիքը շատ մօտ է քնելու ժամին, մարմինը մնում է «ակտիւ ռեժիմում». այն մարսում է սնունդը, արտազատում ինսուլին եւ պահպանում է բարձր մարմնի ջերմաստիճան այն պահին, երբ պէտք է սկսւի քունը։ Արդիւնքը՝ մակերեսային քուն, ինչպէս նաեւ նիւթափոխանակութեան համակարգ, որը պայքարում է իր բնական ռիթմին վերադառնալու համար։
Աւելի վաղ ընթրիքը, կամ առնւազն աւելի թեթեւ սնունդը, թոյլ է տալիս մարմնին աւարտել մարսողութիւնը քնելուց առաջ: Այնուհետեւ մեխանիզմը գործում է. գիշերային ծոմապահութիւնը սկսւում է ճիշտ ժամանակին, հորմոնները հետեւում են իրենց ցիկլին, եւ վերականգնումն աւելի արդիւնաւէտ է տեղի ունենում:
Ուշ ժամերին ուտելը միակ բանը չէ, որ խաթարում է մեր ներքին ժամացոյցը։ Առաւօտեան բնական լոյսի պակաս, երեկոյեան էկրանի առջեւ անցկացրած ժամանակ, երեկոյեան ինտենսիւ մարզումներ եւ անընդհատ փոփոխւող գրաֆիկ. այս բոլորը վատ սովորութիւններ են, որոնցից պէտք է աստիճանաբար ազատւել։
168.am
